7547 resultaten.
Zal met ons samenzijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.175 Zal met ons samenzijn
ook je warmte verdwijnen
Zal de kilte van je ogen
de stilte onderlijnen
Zal de mist duister hangen
over de weg die wij reden
Of zal je mond nog lachen
om mij en ons verleden
Zal met ons samenzijn
ook de verbondenheid vervagen
Zal je langzaam vergeten
wat we ooit in elkaars ogen zagen
Tot geen gedachte nog
een…
Schapten daar op planken
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
851 was in de schuur
de boel voor eens
en altijd mesten
herinneringen
vielen zomaar uit de muur
en zeker niet de beste
ze schapten daar op planken
maakten mij aan het janken
om ieder zinloos uur
heb ze weg gedaan
hun leven werd mijn dood als
het ooit verder was gegaan
alleen de dagelijkse dingen
komen nu mijn berging binnen
verleden…
Laat me niet los
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
996 Dit digitaal domein
Dreef mijn denken
Tot wat niet waar was
Mijn hoop werd gebroken
Door de lieve woorden
Die ik nimmer hoorde
Noch werden zij gesproken
Ik vind geen vlucht van
De verveling en de vrees
Verlaten te worden
Het is vast het verleden
Dat mij heeft bekrast
Mij belemmert en belast
En ongemerkt is ingetreden
Laat me niet…
Buikdelers
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
4.509 buikdelers
uit het verleden
gewoond in dezelfde schoot
die niet meer bestaat
- verstrooid boven de Noordzee.
vage herkenning
van gewoonten en uiterlijk
een woord, een hand
een gebaar
gedeelde herinneringen
blijken verdeeld
ieder zijn eigen verhaal
zijn eigen bril
buikdelers van vroeger
er ligt een leven tussen…
Vergeven
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.279 Haal alles uit het leven
en hou van wie je bent
Leer weer in wonderen te geloven
geniet van elk moment
Geloof in jouw aangeboren kracht
ook al kost dit wat tijd
Leer deze te gebruiken
en ontvang in dankbaarheid
Laat het verleden los
al het negatieve wat in je leeft
Je kunt je leven pas helen
als je anderen vergeeft…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
Gelukkiger en vrij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.242 Zojuist was jij nog hier bij mij
Maar plots ben je verdwenen
Dat was een goed besluit van jou
Ik pak nu mijn dobbelstenen
Een gok op zes
Durf ik wel aan
Want mijn recent verleden
Geeft…
Dat wat er ook gebeurt
Ik gevrijwaard blijf
Van jouw arglistigheden
Het nieuwe kan niet erger zijn
Dan wat jij deed met mij
Jouw plotseling vertrek
Hoe…
Mijn lied
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.065 Ach, mijn liefste
zo droef klinkt
mijn lied
in de nacht
dat het misschien verliest
aan schoonheid,
aan ritme, aan
praal en pracht,
maar droef blijft
mijn lied
- tenzij ik veinzen moet -
en dan vraag ik me af
hoe je vrolijk
zingen kan
als je hele wezen
baadt in
smart, als
het verleden je tart,
hoe kan je vrolijk zingen
als zelfs…
Scherven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.472 In het volste vertrouwen
zie jij mij en nu,
geen verleden en ik
schuif de scherven aan de kant,
alsof ze er niet waren,
alsof ze er nooit geweest zijn.
Alwéér...
Maar in de hoogste pieken
komen de diepste dalen
als een vloedgolf over me heen.
Ik wil dat je weggaat
en ik wil dat je bij me blijft.
Het is zo fijn
maar ik ben zo bang.…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Ik had vanavond naar het stadspark willen gaan
om voorgoed af te rekenen met het verleden,
maar 'k bracht het niet verder dan halverwege,
toen heb ik voor een venster stilgestaan
waar ik iemand piano hoorde spelen.
Achter de bomen wies een stille maan
en al het leed is van mij afgegleden.…
kraakt in zijn trappen
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
765 het huis telt
de stappen en
kraakt in zijn trappen
op het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
een bank droomt
gerieflijke plooien
in liefde ontdooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis…
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
sara
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.077 ging ik vroeger
met gemak
vol overgave
uit mijn dak
in hartje
binnenstad altijd
was het ultra
bijna lustrum
ben ik nu dan
dat gevoel kwijt
niets is er aan
verloren en
heb ik geen spijt
maar die tijd is
nu verleden
bijna nu
al drie jaar
bereikte ik onomstreden
de mooie leeftijd
van onze saar
wil dat niet zeggen
het is voorbij…
Bagage
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 Soms raakt het verleden het heden weer aan
is de leeg gewaande rugzak op de kast blijven staan
en al bleef hij een tijd lang onopgemerkt
er zat toch nog iets in wat ik niet had verwerkt.
Dan gaat de oude ‘koe’
in formaat iets geslonken
weer terug in de zak.
“Tot de volgende keer,” zeg ik zacht
wanneer had je me ongeveer terugverwacht?…
verlangen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.864 Verlangend naar jou zit ik hier te wachten
Wanneer zie ik je
Bij jou voel ik me goed
Ik weet niet wat ik moet
Smachtend, ik kan niet meer
Jaloers om wat je doet
Verdriet om je verleden
Wat wordt dat in het heden
Nooit wou ik geloven
Iemand anders dan mijn vriend
Die mij zou veroveren
Waar heb ik dit aan verdiend
Mijn hart verscheurd…
je woorden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
898 veel moeite niet
om binnen in je tekst te komen
je taal is helder en je zinnen
leunen stevig in hun fundament
je beeld is helder
zie ik door de pas gewassen ramen
het houdbaar heden
is vertrouwd, zoals jij bent
toch maakt verleden je
tot wat ik graag leer kennen
woorden van nu
beklijven even niet
ze rijpen op het end…
Rode fez in flegma
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Vogel die krijst
Verhalen uit 't verleden
Vertaald naar nu. Het heden
(n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch)
*onverstoorbaarheid…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
op ‘t randje - Duogedicht
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
558 de afgrond gaapt
z’n bek steeds wijder
tanden groter
diepte dieper
zich vastgrijpend
aan het heden
flits het verleden
als 'n speelfilm voorbij
naarstig op zoek
naar die touwladder
om de hoofdrol
te kunnen blijven spelen
vechtend tegen de tijd
die sneller rafelt
dan de afgrond diep is
*~ Duogedicht met Martien Montanus ~*…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
Zie de bomen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
475 Huizen als stille schaduwen,
die zijn omgeven met
beelden uit een verleden.
Verdwalen zal ik niet, maar
zoek naar een teken of naar
de zin van het bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar de tijd
die voorgoed verloren is gegaan.…
Gisteren- vandaag
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
521 Gisteren overviel mij het verleden
voelde ik weer hoe het toen was
de pijn van eenzaam zijn, het kind
in mij liet haar tranen komen.
Vandaag kan ik lachen genieten
van al het moois om me heen
toch zijn gisteren en vandaag
allebei een deel van mijn bestaan.…
Kleine dingen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
759 Het zijn de klein dingen, nee,
het waren de kleine dingen die ‘t hem deden,
maar dat is voltooid verleden tijd.…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 Grachten, gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…