6208 resultaten.
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis een vesting in de rug
mijn bergkasteel en alles was afgerond
tot op het punt van veel is niet genoeg
het water uit de kraan dronk ik met liters
rivier van geestdrift zonder eind…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 De Erinyen zullen u elegisch bezingen
als u afdaalt in Hades’ diepe duisternis,
‘t rijk waaruit geen sterveling wederkeert -
gij, die meent dat de dood het eind van alles is.
In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven
over de einder van ’t aards bestaan.
Uw spotdichten zullen dan verstommen
als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Op Helena van Troje (2)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.024 Wanneer het eind van uw dagen nadert,
‘t licht in uw ogen wordt gedoofd,
slaat gij ze in een andere wereld op
of ge op aard nu wel of niet gelooft.
Wat baat het u hen die in Zeus geloven
te overladen met uw ruwe zangen?
Als uw ziel wordt gevaren over de Styx
zijt ge voorgoed in Hades’ rijk gevangen.…
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik vraag nog een kans,
Jij geeft me geen illusie,
Ik ben ten einde raad,
Jij wil geen geruzie.
Ik heb je steun nodig,
En wil met je praten,
Jij verontschuldigt je,
Het kan jou niet baten.
Ik zie niet meer helder,
Toch open ik mijn ogen:
Ik heb je verwaarloosd,
maar jij hebt me bedrogen.…
duister
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.277 leeg, zo leeg
lijkt de weg
leeg en zo stil
sst
maak het stiller dan
stil, ze wil
zoveel meer
het volle licht
straalt uitzinnig
verblindt haar
maakt haar lichtzinnig
ze loopt en loopt
door, het einde
bij lang niet in zicht
mag het uit dat licht?…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem
de jaren mee
ik bloei er in mijn zomer, boven blauw geweven zee
en dans de dagen tot hun einde…
HET BOEK
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
552 dag sla je een blad om
er zijn goede, maar ook slechte bladen
je ergert je dan enorm
ervaar het als een cadeau
met een lang of kort verhaal
ook al voelt het niet zo
je kunt wel elke dag iets leren
en je leven meer verrijken
dus blijf het steeds waarderen
die kans wordt je maar één keer gegeven
want als het boek uit is
is dat het einde…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen, verbleken,
Drogen op en vallen uit
Jouw herfst nadert rap zijn eind…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
nooit
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
981 verloren geld
zonder waarden
in verdorven ruimten
kansloze gesprekken
arme woorden
verstoorden
wat was
wat zou zijn
de liefdevolle armen
die zich niet stoorden
aan wat iemand zegt
die hun eigen weg
zouden volgen
tot het einde komt
en iemand opsomt
optelt
hoeveel het waard was
wat is gebleven
jou en mij
was gegeven
door te gaan…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 En eind'lijk heb je tijd te denken...
Wat is het doel, wat is de zin.
Hoe vul ik het laatste beetje in.…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt het einde…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach
Meezingen met de muziek
terwijl je in je kist lag
Wat zou je doen schat
Als je zomaar op kon staan
En kijken op een afstand
Naar het eind…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
Winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood.
Maar als na herfst en winter lente lacht,
dan zit er toch een kring in 's levens lijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.
Ons wonderkind groeit in je moederschoot:
een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede!…
Louis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 ----
AMSTERDAM - De wegen van Louis van Gaal en Bayern München scheiden aan het eind van dit seizoen. De Duitse kampioen kan in dit scenario ruimschoots de tijd nemen om een trainer te zoeken voor de start van het nieuwe seizoen.…
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 dat lijden
zullen in jouw bijzijn
door jouw woorden
uit zichzelf verdwijnen
zelfs het stilleven
neemt het woord
en communiceert
zijn geschiedenis
van toen de zon er was
van toen de maan verscheen
van toen de regen viel
en de sneeuw - zichzelf - ontdooide
o - communicatie
jij prachtig levend schepsel
jij bent het begin en het einde…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas.
Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan.
Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.
Die natte trieste ogen, werden snel weer droog,
bij het tellen van jouw centen.... en niemand...
kijkt omhoog.…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 Laat me nog even naar je kijken
want de nacht nadert nu snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Niets is ooit nieuw,
en zeker het einde niet.
-------------------------------------------
uit: 'Wees gerust, maar niet hier', 2011.…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 de nacht is maan en leeggeschreven stilte
en een halve kop koude koffie en een raam
en een man zonder naam die voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben,
een moment tussen eeuwigheid en einde.
Daar is waar drukte verdwijnt,
daar is waar emotie ratio verslaat,
daar is waar ik wil zijn.…
EIGEN WIJS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
723 Ik oefen partituren
waarin de toon ontaard
de noten balken jammeren
omdat ze half vervaagd
de wijs niet kunnen houden
er komt geen einde aan
de valsheid in geschrifte
de strijkers nog aan zet
laat ik als spechten tokkelen
hun beeltenis mijn rust
boomschors houd ik mij voor
tot aan de generale
de dirigent een kikvorsman
zijn poel een…
Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.132 Maar op dit kleine plekje vond
Hij eind'lijk rust om te gaan slapen:
Hij laat haar over 't zwarte gapen,
Domdwaas onder haar lokkenpracht. -
Een fijne etsnaald schroeit de wond
Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…