8894 resultaten.
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 de hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen…
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
Droom... je mee...?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
986 Ver boven dieptes en dalen
richting dromen vol mooie verhalen.…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
Deinen in broos water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit…
Zachtjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort.
Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem.
Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Oude Pauw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 het is geen hij
het is een zij
ze is dus een pauwin
Pauwla wil een wip
Diedrik krijgt een dip
hij komt niet overeind
Pauwla, o Pauwla
er komt geen pauwenleg
voor jou echt vette pech
voor Pauwla komt happy end
ze vindt een knappe jonge vent
die trots zijn veren spreidt…
bemoediging
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 wat me al dagen belaagde leek opeens
vervlogen toen ik zo licht als een veer
door het warmend geel van volgroeide
zonnebloemen werd opgenomen bijna
dronken in het groen van parelend gras
boven water kwam
en wat me bedrukte plots verdwenen was
terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe
luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…
Vind je eigen ik
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
580 Ver was je niet
ik lag verloren in je eigen hart
het is jouw verdriet dat mij niet ziet.
Met trage lome bewegingen verwijder je de damp
van de spiegel met je hand
waar het verborgen leven ligt verscholen.
Ontdek je een zweverig ik,
twee liefdevolle ogen,
dan kijk je naar jezelf
en vindt de liefde
in je eigen blik.…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik veeg mijn reet af met mijn handen
smeer de stront op alle wanden
laaf mijn dorst in een fontein
ver weg klinkt bel en tamboerijn.…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
dementie 5, netjes kleuren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
673 En trek je er maar niets van aan,
als mevrouw Staver weer eens zeurt
En straks drinken we koffie,
met verse appeltaart
En gaan we kijken,
hoeveel centjes er zijn gespaard
Voor zuster Astrids afscheid,
ze gaat trouwen weet je nog.
En daarom kleuren we die kleurplaat,
want kleuren vind je fijn lieverd,
ja hé...toch ?…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu
uitzingen is een hobby
ook jodelen in het verbraskoor
tot ver…
Brandmerk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 de formulierenmaffia
stelt steeds die vraag
natuurlijk ken ik al jaren
mijn geboortedatum
als ik niet antwoord
word ik bestempeld
ben een verkeerd persoon
bij alle loketten
er wordt al gewerkt
aan sierlijke oormerken
opsporing verzocht
kan dan naar huis gaan
verder komen er ook nog
onderhuidse implantaten
aangebracht bij verse babies…
Illusie en belevenis
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.169 Het haar al zo ver over de
ogen heeft laten groeien, dat het
verdriet maar enkele seconden lang is
om daarna ze uit haar gezicht te zwaaien.
De liefde in haar ogen zichtbaar
Op haar T-shirt draagt ze de naam van
haar vakantie adres. Haar broer ook
zo jong beweegt zich als een aap.…
Het klaprooslied
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Wie kent ze niet; de rand van akkers
en beemden verft ze onvervaard
met tederheid van kleur en dromen,
ver weg van haat en nijd.
Wie kent ze niet, de zo gedweeë
die buigt en eert, maar toch niet slaafs
zich onderwerpt aan wat er komt,
zonder te breken, zonder schijn
haar plaats kent en haar eigen tijd?…
Ars Poetica
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
572 gekärcherd tot op nul graden
elk vers ontbladerd
elk woord gevild
de man slacht een schaap
in één haal snijdt het mes
het bloed bulkt – zo ook de dichter
de kraagsteen stut niet meer
de waterspuwer zwijgt
geen weemoed, geen vergankelijkheid
geen woekering, geen decorum
geen meeuwen op het spantbeen
restafval zucht niet
restafval…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
De overzijde zien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 het krioelen
tasten en voelen
kost weer te veel energie
heb mijn vleugels uitgestoken
zweef in stilte
land in rust
naar de grens
van het bestaan gezocht
ver van iedereen vandaan
het enige geluid
dat komen mocht
was mijn eigen hartenklop
nog leef ik
bruist mijn bloed
de overzijde zien doet me goed
ben op mijn
eigen wereld…
klik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 ’t was of de sombere nacht
lichter leek te dragen
vonken warm oversprongen
toen twee eenzame sterren
elkaar verlangend bestraalden
’t was of de zwoele nacht
strooide met verse bloemen
toen armen zich omsloten
lippen elkaar beroerden
wensen zich vervulden
’t was of de kortste nacht
bijna eeuwig duurde
maar toch voorbij was
in een diepe…
Hij is er
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Dus wees maar niet bang, want Hij zegt zelf,
dat we ver boven de musjes staan –
en van die kleinen
ontsnapt er niet één aan zijn aandacht,
zal er niet één ……verloren gaan!
----------------------------------
Voor mijn oud-collega maar voorál DIERBARE VRIEND
ARNOLD…!…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Zorgenkind
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.830 Nu zij aan tafel, herfst onder haar
ogen, merk ik, ver weg van de leuning
van de stoel van de man, dat ik
plotseling liplezen kan. Ze zegt
ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit
en jij hebt dat zo gemaakt,
lezen wij erachteraan de man en ik.
Wij zeggen dat niet.…
Die de oorlog overleefden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
580 met
Je vriendin -
Gewoon op de stoep
In een waterig
Oorlogszonnetje,
Jij kijkt met
Vrolijke kinderogen
De toekomst in
Terwijl je een
Van je glazen
Knikkers naar je
Beste vriendinnetje
Rolt - zij heeft
De waanzin die oorlog
Heet overleefd, net
Als jouw blik met
Knikkers van glas
En leem
Maar jij bent
Verdwenen, ver…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…