10947 resultaten.
Wacht niet langer.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.541 Wacht niet langer
als hemellichamen zich scharen
open armen jouw voeten ketenen
vogelvlucht gewiekt verdriet
het noorden wijst
midden tussen de sterren
jouw lippen die glans
achter jou laat raden
wat je zeggen zou
voordat jij gekroond wordt
wil je nu tronen
mij zeggen vandaag
ik heb je lief…
scheppingsverhaal
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
1.644 ik heb jou lief
je sterrenogen
vroeg in de morgen
laat in de nacht
ik volg je naar binnen
om de dag te vergroten
in zoete drang en
alles om me heen
laat me jou strelen
het zicht van je dromen
een enkel woord
tussen de zinnen
waar alleen ik
languit mag liggen
in één ademzucht
van bewegend beminnen…
GOUDEN LOKKEN
poëzie
3.3 met 14 stemmen
3.360 Toen hingen die lokken mij over de vingers gebogen,
Zo smijdig en slank als de slangen,
Als trossen goû-regen, in slingers gebogen,
Als stralen der zon, door mijn vingers gevlogen,
Of tussen de twijgen gevangen.
-----------------------------------------------
uit: Overige gedichten…
Liggend in het gras *
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
968 Ik droom een oud hart bloot
zijn ziel hangt aan een draadje
Het was toen ik Descartes las
over de pijnappelklier, de erwt
of het denkende ding zoals hij
de ziel en het vlees kon splijten
Dat lichamen kunnen verstrengelen
benen, armen, een hoofd, jouw
buik op het buigzame gras
met niets tussen ons in dan
wat aan een draadje hing…
mistkind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.109 als het mistig is
weet ik dat jij er bent
ren tussen flarden door
schuif gordijnen mist opzij
en dan sta jij daar
als ik mijn armen om je sla
verdwijn je met de wind
jij hebt grijze ogen
rent over de velden
slaapt in bomen
en als de zon verschijnt
verdwijn je weer
je bent mijn vluchtig kind…
in handen van zand
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
764 die dag was er zon
en het deed ons vragen
samen
naar elkanders mond
je gebaar wees
naar mijn eerstgeboren huid
en steeds
vaker
naar jouw vingers
door mijn haar
je gezicht
in mijn adem gevangen
raakte het water
en elk woord
dat ik in mijn handen
had genomen
het werd stil tussen
middernacht en de ochtend
wij woonden samen…
Rondingen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.694 Jouw rondingen met schaduw valleien
Van volle borsten en gewelfde dijen
Toonden mij een landschap vol van erotiek
In een wereld van gedroomde mystiek
Wanneer ik dan die romige toppen verlaat
Wandelend door de zacht sidderende vallei
Vlij ik mij neder om te voldoen aan lusten
Tussen jouw uitnodigende dijen partij…
In het rozenboogje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Glanzende parels
aan dauwketting
tussen de rozen
De kruisspin weeft
haar zijden boog
nog vroeg de dag
spiedt zij de
lichte vleugelslag
van elk insect
zij lokt haar prooi
in het zijden web
trekt met haar poot
`t insect in nood
zij slaat haar slag
Ochtendlicht breekt
in het dauwkristal
in kleurenprisma
spiegelt zich het al…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
Stemmen
gedicht
2.3 met 90 stemmen
29.781 Geef mij de stem van die ene mens,
geef mij de stem van mijn vader
in mijn oren tot mijn verre ogen
hem ontwaren tussen de tenoren
tot ik weer zijn handen voel
waarmee ik die van mij ging meten,
welpenhandjes met de vuisten van een vent.…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
Liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Maar het mooist is ze ‘liefste’,
sensueel en teder als
een roos zachtjes tussen je lippen
als je kust met je hartendief.…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Ten afscheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.383 Tussen vallen
en opstaan door
lijkt de lucht
geklaard
torent een gemaskerde vogel
ijl boven gekalmeerde golven
buigt iemand zich
over een geliefde
om afscheid te kussen
net voor de slaap
blijft een lichaam alleen
splitst een geest zich
in tweeën
tot het lot
hen wellicht wederom
zal samenbrengen
op een volgende vlucht…
help dan toch de moderne tijd voor iedereen.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
941 hang ik maar wat in woorden boven het gras
tussen twee bomen gebonden aan het touw
dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht
van het lezen en kennis als krieken op te eten.…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
821 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
Titanium pot
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
856 Deze dichter, volg de wijsvinger
onthoudt wat hij geschreven heeft
spreekt als de stem van het heelal
uit het hoofd rechtstreeks tussen
de oren van het bewonderend publiek
Deze dichter raakt nooit zoek
hij strooit als Klein Duimpje
maar dan met woorden en vindt zo
altijd de bekende weg naar huis
Zijn vrouw en kind wachten op hem
ook de…
Zwoele ruimte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
598 Het is buiten zo warm
jouw lenig lijf
lijkt mij te koelen
voel jouw arm
iets minder warm
tussen dwaze dromen woelen
er groeit nu zonneschijn
in het verdwaalde hoofd
dagen zweven als muggen
en zwaluwen, langs ruggen
voel ik jouw lichaamskoelte
met zwoele ruimte stoeien.…
Als was
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
708 Waar ik heen moest
gaan was ik al vergeten,
waar ik uit bestond, daar
kom ik net vandaan, de
tijd verteert de was,
zo broos als het geweten,
uren kruipen in mijn
hoofd, het licht schijnt
gaandeweg wat minder,
er druipen seconden
op het zand, kaarsvet
verdwijnt tussen de vingers
van een uitgestoken hand
dan wordt de vlam gedoofd…
Vrede
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.684 Geen strijd meer of verschil
tussen blank en zwart, arm of rijk,
ieder mens is toch gelijk!
Vrede, is dus maar een woord
al te vaak gehoord!
VREDE…
Het gouden masker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 nog staat de piramide trots
maar tussen marmer en
de rots zijn graven leeg
geroofd geplunderd
door barbaren en de wetenschap
we weten nu wie toetanchamon was
een ziek mismaakte
jongeling die ooit als pas
benoemde farao de dood in ging
het gouden masker toont
zijn gaaf gezicht heeft weten
of geschiedenis ons opgelicht…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
Naamloze lezer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
579 voor de donkerzwarte drukte
van de diepgrauwe straat
schuilt zachtjes de snikkende lezer
tussen het lage plafond
levensgrote ramen en wanden van papier
waarop de naaste omgeving
haar heiligste geheimen
schaamteloos beschrijft
in een droge stroom
van angstig veel feitjes
en vreemde gewoontes
maar de naam
de naam
nooit de naam…
vallen
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.173 gevlogen door de tijd
op vleugels van spijt
verwaait het leven
en lijdt
voor wat niet is
en nooit zal zijn
oneindig
het geluk
waarheen deze reis leidt
op slechte paden
verkeerde wegen
de ongelijke strijd
van het leven
tussen de doelloze pijn
en het voorbije zijn
verwijdert ons
van ons gevoel
kom, kom dan
terug
en laat me voelen…
Van de kaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.121 Ik kan geen nieuwe landen meer ontdekken
En de zeeen drijven op allang bekend gebied
Ik zou nog kunnen pionieren tussen onbekende sterren
Maar daarvoor is het nog te vroeg
Columbus en Marco Polo
Vasco da Gama en James Cook
Ze hebben de hele wereld al in kaart gebracht
Een ontdekkingsreis naar hart en ziel ligt enkel mij voor de boeg…
Pijntjes van Watou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 Woorden slechts
hoe we samenkwamen
onafwendbaar uiteengingen
zoals wolken in het hemelruim
om zichzelf te zijn
Regels vonden we niet
misschien daartussenin
het betrachten van de juiste afstand
overeenkomsten ontdekken
tussen de verschillen
Waar we zijn geweest
die plaats bestaat niet meer
de tijd nog wel zo lang
als een herinnering…
Symbolen van geven
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
792 Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…