Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

hallo in 12 regels

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.620
Nooit schrijf ik geen gedichten meer heb ik mezelf ooit beloofd en inderdaad ik doe het weer van al mijn rust beroofd ik plaats de woorden hier en daar maar waar ik ze ook zet het blijven woorden naast elkaar niveau niet je van het toch heb ik dit voor jou geschreven en als groet aan jou bedacht in de hoop dat je heel even of iets langer…

Met liefde bereid

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.494
je woorden aaien langs mijn wangen strelen zich een weg naar beneden blijven rusten vlak voor mijn mond die ik plagerig voor je open en dicht om te proeven in welke saus je de zinsneden hebt gedrenkt ik taal naar dat delicate ingrediënt dat boekdelen vol bestek spreekt maar ons de laatste strofe laat…
Nina Laverona27 december 2007Lees meer >

Mijn eerste lentebloemen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
mag ik jou lentebloemen geven jij zag ze ontkiemen de bollen wist al het leven ik rooide ze in zomers blaken ze droogden we lieten ze in onze rust hun kleur weer herverdienen het is nog vroeg in tijd maar deze winter heb ik alles voorbereid mag ik jou mijn eerste lentebloemen geven…
wil melker23 januari 2008Lees meer >

De kleuren van de regenboog

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 973
De vrede en de rust die nergens zijn te vinden, maar die we scheppend toch vermoeden in kleur en beeld en woord, in tederheid van mededogen. Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt.…
Adeleyd6 februari 2008Lees meer >

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

Moe

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.147
‘k Sluit mijn ogen, mijn gedachten rusten op tafel. Mijn hand wil niet meer, niet meer bewegen weigert, weigert te spreken. ‘k Ga er niet tegen in, ik wil het ook niet meer.…

Brekend licht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen in zilveren dagen van rust - wachten op de dingen die komen gaan. Is er een kans dat het zonlicht in mijn waterdruppel breekt en ik weer terug ben, onbevreesd weer al mijn kleuren ken?…

Vaarwel zomeroogst

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.142
als het verkleuren van de blaren nog voor de val een aanvang neemt en het najaarsgrijs de rust inluidt om aan dood en opstanding te wennen geraakt de mens vaak snel ontheemd van zomeroogst en zal wellicht verval schielijk herkennen morgen bestaat alleen nog in hoop, woord en dromen wordt hij enkel zo door de verstilling…

In opstandige vloed

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
voelde zand van het strand in een rusteloos glijden heb de golven laten betijen in opstandige vloed ik pakte je hand vond de schelpen die jij had ontmoet ze vertelden van leven hun vrucht reeds gegeven het huis op de vlucht neem nu je rust kom terug want morgen is er weer vloed te beleven…
wil melker26 september 2008Lees meer >

De bever

gedicht
3.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 19.890
Waar land geleidelijk in water overgaat en je in zompige poelen het ontstaan van leven waant waar tussen de groen- en grijstinten van het wilgenhout de modder glinstert als de avond valt kun je onverwacht een rimpeling in het water zien en mits onbeweeglijk, een dier aanschouwen die in alles rust uitstraalt.…

Rêverie

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Kom dan kleine melodie speel nog eenmaal je maanlicht op mijn bevroren vingers geef je nachtkrijt aan mijn dromen bedek het wit, het wit van stilte op maat gezwegen, eenzame uren van voorbije levens laat de geplooide tijd weer spreken tot de essentie in mijn adem rust bewaar me.…

Opletten

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.121
’k Zal op je wachten Je hoeft niet ver Ik weet het Toch vraag ik het je maar - Je let wel op Rust in je ogen Het wordt geen wereldreis - Maar let die ander Hier vlak buiten Ook echt wel goed En dus terdege Op mijn eigen Lieve kleine meis?…
winkebinkie29 december 2008Lees meer >

rozen op een leeg graf

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Donderdagmorgen Een stralend kind Mama vangt het geluk op Warme ochtendknuffel De tijd kent nog geen pijn Een schoolwandeling zonder retour De verwachte stem blijft in de toekomst Draaikolken vegen de rust weg Het opgejaagde hert vermenigvuldigt zich De onbezette plaats stelt steeds dezelfde vraag…
de ruiter18 januari 2009Lees meer >

smeulen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Wit geboren Beschreven naar luisteren Stil gemaakt Prikkels tokkelen op zijn ziel Gedachten smeulen in elke cel Zwijgen in de groep De schrijver bij hoge emoties Complimenten voor intense empathie Zoektocht naar de rust van het oog in zijn tornado Zijn gekozen weg wordt afgeremd door de rationele denker…

Dwingt de tijd (Stappenteller 8)

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 707
zo schijnbaar achteloos als hij me inhaalt een loopje met mij neemt zelfs op de hielen zit geen voorsprong toestaat en mij vóór de sprint al laat versnellen zo dringend dwingt de tijd om pleisterplaatsen in mijn leven op deze plek een plek te geven de foute routes af te snijden om na de loop in redelijke rust te kunnen einden…
annabel15 maart 2009Lees meer >

Schouwspel

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 452
Schouwspel Op excursie door zijn leven; een schouwspel,meer niet, als een afgelegde huid:maak de geest los,spreidt haar uit, zoals vleugels fladderen in volle vlucht door de vrije onbegrensde ruimte;naar zee,op zee: uitgemergelde vrede van het woelige water,niets meer dan zee: hetzelfde als een doodsverlangen; rust,van de wijde watervlakte…
Benjamin30 maart 2009Lees meer >

Ode aan de dichter

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 645
je laat mij wonen in je woorden als ik ontheemd mijn plek niet vind me thuisloos waan en in de wereld sta als vreemdeling de ochtend neem als sprakeloos de avond als voorgoed verdaan als blinde in het licht moet kijken dan geef je rust met al je zinnen beland ik in een veilig nest de duivel en mijn zieledeuk voor even weg…
annabel25 juni 2009Lees meer >

mijn ijzeren grillen.

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 491
Geef me rust! Laat me gaan slapen en laat de maan bij me zijn, voor- dat het te laat is, en ik voorgoed wakker word. -…
c. paris10 augustus 2009Lees meer >

gezandstraald

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
lopend door de duinen de schuimkoppen ruikend van een steeds woester wordende zee zie ik de lucht gejaagd kleuren oorverdovend zwart gezandstraald weggeblazen door storm en krijsende meeuwen kom ik thuis weer langzaam tot rust alleen m’ n stoppelkoppie is nog wat zoutig en verward…

Schaduwzijde

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.102
aan de maanzijde leggen bomen zich te rusten op de stenen van het weggetje langs de zomen waar de weegbree is verdwenen aan de zonzijde liggen bidders lakenlang de luim gestrekt ingekuild als ridders hun reptielenhuid bevlekt aan de keerzijde slaapt een kind dat niets van dromen weet van warmte en bemind tot het zijn naam vergeet…
Hanny19 maart 2010Lees meer >

nat zand

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 976
gebonden aan een touw en de kracht van de maan langs duizenden sterren in de hemel gegaan in aanzwellende stormen van geweld op zoek naar haar held zonder naam zonder weet van haar bestaan in de rust van de nacht onder een hemel van sterren schrijf ik mijn naam in het nog warme zand ik geef haar mijn hand en weet dit is goed het is…
i17 mei 2010Lees meer >

Licht ontwaken

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
de nacht is af de lucht verbleekt al de maan legt zich ten ruste ik ontwaak in een zee van gedachten hijs mezelf in een bootje vol koffie zeil het licht tegemoet er is immers beweging genoeg in mijn gedachten ze wegen ook bijna niets het varen door de dag gaat dus behoorlijk vlot…

Jij vrouw

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Jij een vrouw om de hoek uit het internet Ik een man andere hoek in het verlangen Je raakt me Ik verzacht ik zwem in mijn tranen Van mijn hart Zak in mijn voeten In Moeder Aarde Adem in de wind Van de Zee Avond frisheid Zang van de vogel trilt in mijn oren Vrede in rust in mezelf in haar Aarde in verbinding…

Avondrust

hartenkreet
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 655
'k geniet nog even van die rust Zit buiten en hoor geen vogels meer fluiten het is tastbaar stil de sterren stralen zacht.... Het is een rustgevende sfeer. Verlang verder niets meer dan dit moment. En wens dat deze stille uren nog even voort kunnen duren....…

Het ochtendkind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
fluister het tegen de wolken vertel het aan de wind leg het te rusten in de takken om haar te koesteren als het ochtendkind ontwakend in vele armen verscholen onder een bladerenbed doet ze zich te goed aan zonnestralen die haar weldra in het middelpunt zetten ontstijgt ze al gauw het aardse uiteindelijk is ze volgroeid om haar vleugels…
LadyLove8 november 2010Lees meer >

duister

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
zwart beschrijven zonder kleur knoflook zonder geur zintuigen vragen prikkeling dat is hun ding ik geef jou wat woorden geen klank of reuk maar voor dat punt zal ik naast jou staan jij wijst mij af of...ga even mee luisteren naar zwarte klanken het indalen van rust dit is het antwoord…

Bewonderenswaardig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
bewonderde zijn weidse blik - zoals díe uitkeek over het landschap bergen, dalen, bossen en meren woestijnen en oceanen onafzienbaar als ze waren toch hélemaal in zich opnemend die blik die zei: pas als ik dat allemaal belopen bereden, bevaren heb en daar dan ben, dáár daar helemaal achteraan, weet je wel dan ben ik er - en dan zal ik rusten…

Dag meneer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Hoe wit is uw gewaad afstekend tegen 't donker van uw handen, integer uw gelaat uw houding ingetogen alleen al uw aanwezigheid geeft zoveel rust en stilte, de schilder die u portretteerde wist van 't kleurrijk wit een stralend licht in plooien te creëren toch is 't uw houding die mij nog het meeste raakt.…

jij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
jouw ontspannen gezicht dat op het kussen ligt je verwarde grijze haar je armen gekruist over elkaar het is allemaal zo vertrouwd na al zo vele jaren getrouwd zelfs je snurken kan ik verdragen vast gewenning na al het klagen voor de zoveelste keer daalt jouw rust ook op mij neer ik vlei me tegen je aan zal nu…

grote grijze zee

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
hier niet – mens is er, knallen en snelle dood door, weer door achter ginds is eten en rust volg zon, sterren vlieg erheen, met ons mee op en neer, vliegensvlug naar grote grijze zee…