5346 resultaten.
Appels in de mist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond
Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren
Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen
van later, die in de buitenwereld
pas…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Pas in de verste verte ligt het eind
dat zo vaak veel te tijdig wordt bereikt,
want plots een steek, besef, de Kneet bezwijkt
net als hij met zijn vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat…
Berry Westra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 ’k Heb eenentwintig, ’k denk dat ik maar pas
En Berry rolt zijn ogen als hij zucht:
‘Zeg, zitten wij te kaarten of te bridgen?
Want bridge is niet zo duf, je bent abuis
De áctie is bij bridgen juist berucht
Dus houd je niet van daden, moet je switchen,
passievelingen: komt uit uw fauteuils!’…
Hawai'i
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Roze muren en plastic bloemen:
plekken waar mensen graag zijn
Is het niet jammer dat pas achteraf
je ogen opengaan voor wat je had?
Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Alle bomen zijn gered, kom kijken
in de kassen van het museum!…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen omdat
wij hun lozen als
te veel mest niet
goed bekomen
pas…
De kathedraal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 rugzakken
op weg naar
het blauw-
groene meer
dat verkoeling
beloofde van
de hitte boven
op weg naar
santiago de
compostella
zonder haast
en stress de
rest plezier
levensjaren
in diepte en
hoogte geluk
liefde en pijn
weer ervaren
op de balans
rekening leven
onze stappen bleven
voeten martelen
niet zichtbaar
was dat nut
pas…
De tijd is nog zo kort
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 de foto’s
zijn nog gaaf
niet beduimeld
of bekrast met
onattente kruimels
ze schuiven
langs elkaar
zonder al teveel
misbaar door
groot gezelschap
nog is er vraag
maar het zoeken
gaat zo traag
en dan blijft toch
de herinnering
ja die van toen
als nu van vandaag
zonder centje pijn
want die status quo
vindt iedereen wel fijn
pas…
Vakantieparadijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 flatteerden
ook wisselen
ging niet goed
wat wij ook
probeerden
blond en
met een lichte
huid ja daar
kwam je echt
niet mee vooruit
in licht pastel verdwijnt
de eigen kleur snel
als vuur in de hel
in mijn verschijnen
leek volmaakt
te verdwijnen
in kleine hinten
die goed bedoeld
toch altijd geen
goede zaken deden
met het geheel
pas…
Stembusvee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Het is vandaag een mer à boire
je ne sais pas, je ne sais quoi
wat ik vanmorgen kiezen moet
dat weet ik nou nog niet
Toujours la même, la même histoire
't Is weer hetzelfde lied,
ik weet dat ik wel stemmen moet
maar wilders wordt het niet!
................................................................…
Cop Stop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 .
_________________________________
Gelukkig, op de valreep ging de knop
Nog om, om twee voor twaalf, daar op de Top
Pas in de kleine uurtjes wist de COP
Tot een green deal te komen met een Stop
Lof aan sjeik Jaber met zijn fraaie kop
En ook applaus voor de EU
met Wop...…
Oproep aan de Schrijver
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
464 O schrijverke schrijverke,
waar blijft uw mare
Waar blijft uw matineus ochtendsonnet
Ging u weer na middernacht
pas naar bed
Ik zit naar een leeg blad
te staren
Wachtend op veeg uit de pan
of een wiets
Ge tart ons geduld, Theo, zo
wordt het niets!…
Vrienden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 zelfs het
uitgestreken
gezicht
moest lachen
toen hem zijn
gestoethaspel
verweten werd
in een soepele
kennismaking
van vrienden
pas later werd
het gezelschap
geïnformeerd hoe
precies de vork
i n de steel zat
toe ook meteen
de aap uit de
mouw plotseling
tot opluchting
tevoorschijn kwam
onthutst trokken
zij zich terug uit…
Onmondig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 zonder
woorden en
vol angst
schreeuwen
janken zal niet
helpen want de
ellendebronnen
zijn zij en hun fone
er waren al lang
klachten over
kinderen die nooit
communiceerden
en alle tijd aan hun
hartsvriend gaven
nooit hebben zij
die vaardigheden
geleerd en beoefend
hun woordenschat
lag in het gat van de
hand van hun vriend
pas…
een stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 zijn er nog
plekjes te ontdekken
die wij niet
hebben gezien
die zich omgeven
hebben met een
uiterst vage waas
een stukje hemel
waar je over struikelt
zonder het gezien
te hebben toen en
nu zijn ze er ook nog
als kind al op zoek
en als volwassene ook
op zoek naar schoonheid
naar unieke volmaaktheid
te bereiken eigenlijk pas…
MJN GOD
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
851 deler
niet in een of andere godsdienst
die hun waarheden in allerlei
teksten laten lezen en ondertussen
alle eeuwen door hebben bewezen
dat er iets niet klopt aan hun leren
ik geloof in deze God
want we zijn van elkaar afhankelijk
ook al zijn wij vergankelijk
misschien krijgen we een herkansing
om dit ooit in te zien en te beleven
dan pas…
' letzten winter '
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 ' wij begrijpen ruïnes pas op de dag
dat we er zelf één zijn'...…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
230 Dapperheid nestelt zich op het water
pas later de kater van verloren liefdes-
levens; op de zomerstranden verwoest
aanlandig breken zij wind met golven.
Vleierij en vrijpostigheden; zij strijden
de verloren slag door het terugtrekken
in puissancesprongen over alle kuilen
hun pixelzwarte withoofd op de koop.…
Wat je In je handen houdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
220 Wat je draagt in je handen
was ooit een verre ster
een fluistering achter de horizon
een naam zonder gezicht
je keek ernaar met honger
met ogen vol misschien
en noemde het geluk
nog voordat het bestond
nu rust het stil bij je
gewoon geworden bijna
alsof het nooit heeft gereisd
om hier te mogen zijn
pas op voor het zachte…
Schijnbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
397 Pas als je stilstaat, dooft het licht.
Dus zet die stap, hoe klein ook,
met je blik op morgen gericht.
De weg blijft open,
zolang je de richting
bepaalt.…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron inwisselbaar is
Alleen
wanneer de wolken mogen verdampen
en de vissen broodnodig verdeeld zijn
pas…
Kindervreugd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
366 Ze huppelt door het natte gras,
lammetjes huppelen mee,
ram en ooi vinden ’t geen pas,
zijn boos wat het kind dee.
De zon heeft een andere kijk,
schijnt uitbundig op ’t tafereel,
maakt van het gras gouden tijk,
ooi en ram ergeren groen en geel.…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
187 Laat oude bladeren verwaaien
maar gooi de strijdbijl niet in het gras
probeer ‘t opnieuw, net als de bomen
dan ontstaat de toekomst pas……
Levensboek
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.059 We klimmen beetje bij beetje pas voor pas,
rustig en bedaard en niet al te ras.
Alles begon op je mooie geboortedag,
zo'n dag waarop je onbeperkt huilen mag.
Van baby naar peuter, kleuter en tiener alweer,
zo groeien we door elke dag keer op keer.…
'Xán!'
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
512 Amean, Elime, Elfi of Kochana
Of wacht, toch niet Alona uit Polana
Mijn god, denk nou eens na, je wordt seniel
"Alors,' zei ik, "je t'aime moi non plus
Of anders pas encore, je n'en suis sur
Ik haal m'n bril, hij ligt nog bij het stuur
't Wordt anders zo'n verwarrend déjà-vu
Wacht even tot ik terug ben ja?…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…
Ik heb je meer dan lief
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.233 Ik kan uren aan je kunnen denken
hele gesprekken voeren in mijn hoofd
Ja, ik heb je meer dan alleen lief, echt
bij jou is alles anders ... er klopt iets niet
Zonder jou zou ik ook gelukkig kunnen zijn
ik heb jou niet nodig voor een mooi leuk leven
nooit heb ik daar bij stilgestaan, ik wist het pas
vanaf het moment dat ik jou zomaar verliet…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik bravour, doe mal
liefde is mijn laatste stunt
we droomden oceaan
in samengaan, je ogen
sterden glas, ik was je zon
besef nu maanverlichtend pas…
PEDAGOGIEK
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
5.924 klas
maar dat is al lang geleden
liep van boven naar beneden
steeds te zeulen met die tas
sprong soms even op het gras
keek niet naar het 'niet betreden'
ben vergeten wat we deden
dacht dat het belangrijk was
afgeleiden, vlammen in een glas
tot er distillatie op zou treden
stof is onderwijl vergleden
wat ik leren moest, begreep ik pas…
verdriet om jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.088 maar vond je niet
je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet
dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf
want toen je wegging dacht ik dat mijn hart het begaf
urenlang lag ik te kijken in het niks
uren werden dagen, dagen werden weken, weken werden maanden
toen ik doorhad dat ik stikte in mijn zelfmedelijden besefte ik pas…