32022 resultaten.
thuis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.969 mijn werk zit tussen
pleinvrees en een
naderend einde in
mijn werk zorgt
voor een schoon toilet
en een goed gesprek
de notoire verzamelaar
de oude vrouw, kat, schildpad
een schildklier die neigt
naar 33 of 110 kilogram
het maakt niet uit
ik kom thuis en daarna
ga ik, tevreden,
naar huis…
Gevangen Glas
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.442 Spelend met het doorschijnend licht
levend glas, warmtegevende kleuren
gegeven een zekervoelend aangezicht
in een zwemende illusie van rozengeuren
Ingeklemd tussen lichtgrijze lijnen van lood
het teken van oneindige liefde voor jou
gesmolten, gesneden in karmozijn en rood
een voor eeuwig gezette belofte van trouw…
gerommel in de trein
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
666 Gerommel in de trein
Van oor tot oor
Door gang en coupé gezworven
En dan, in een leeslicht
Gevangen tussen s en s.
Daar staat 'stilte' te lezen.
Reiziger a en b kijken elkaar bedenkelijk aan.
Gerommel in de trein.
Via oren en gangen,
In de lucht gehangen
En hier, als de zwartrijder,
Abuis.…
Muziek-tortels
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
748 Vannacht kus ik de maan en
doop mijn
pen in room, schrijf een liefdeslied
Ode aan muziek zo vurig
als de rode roos
Teder wit de orchidee
tussen Brussels kant en zilver
Blauwe seringen tortels zingen
bruidsboeket op bed
De tirannie
buiten spel gezet…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
Maanzee
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.110 De nacht ademt het licht
van de maanzee
En met zachte stem
zingt de eenzame dichter
zijn weemoed uit
Voor geen god
geen schoonheid
die danst tussen de heuvels
maar voor haar schrijft hij
zijn woorden
Verder dan de engelen
verder dan de rand
van de leegte
zoekt hij haar ogen
En de wind van verlangen
fluistert :
Ras komt de dageraad…
Gras
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
553 In vroege lente zonnestralen,
de stad nog vele dromen te gaan,
vertraagt mijn pas tot genoeglijk dralen
tot iets euforisch mij stil doet staan
Starend naar het veld van groen,
geklemd tussen straat en waterplas,
inhaleer ik diep van dit seizoen
de frisse geur van vers gemaaid gras.…
Levenslot
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.089 Als berger in een duikerspak
is dit ruim veel te groot voor mij
ontrukt aan een familietak
drijven verschrikkingen voorbij
mijn bril beslaat het tranendal
van dompelaars in zeemansgraf
ik zwem tussen een dodental
aan wie ik namen geven mag
waar zij zich gelukkig waanden
vallen patrijspoorten op slot
kinderen van nabestaanden
verdronken…
rust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
867 en in het kolkende water
naar lucht happend
hangend tussen hoop en vrees
naar beneden stort
en daar geen rotsen vind
maar waterlelies
en in serene stilte blijf drijven…
Vertel me hoe de liefde is
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
640 Zweeft ze in de lentemorgen
tintelend in ijle lucht
buitelend en schaterlachend
springt ze heen en weer
tussen trotse moederogen
en haar kraaiend kroost
woont ze in najaarsgeuren
kleuren strooiend in de grauwe lucht
ik ben vergeten hoe ze voelde
onvatbaar is ze weggegleden
langs de kille winterwanden
van mijn uitgesleten hart…
onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 weilanden, ze twijfelen
zich groen en geel
laag bij de grondse daken
knikken hoofs
tussen roodachtig roest
op de velden
bolle wolkjes
toeven boven de kust,
wachten met tuiten huilen
moeiteloos loopt een pad
de dijk op,
een vogel staat te wankelen
even uitwaaien…
vederlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 tijd
vereeuwigd
in het oneindig
verbonden
zijn
aan een lijn
van sterren
beelden
die verschijnen
in vergeten flitsen
van liefde
bliksem
donder
bewegen
je gezicht
in je slaap
een zucht
ik voel de lucht
je adem
warm me
tussen
sterke armen
en draai
mijn hoofd
naar het licht
van de sterren
die zweven
om ons kussen…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Eindeloos
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
741 Ik loop in de stad
golven van geluid overspoelen mij
een fietser rijdt over het trottoir
kundig omzeilt hij mij
de mensenmassa kleurt de straten
vlaggen wapperen in de zwoele zomerwind
ik zwerf doelloos tussen de geuren
van voedsel en vluchtig parfum
hier wil ik blijven
ondergedoken in het lawaai
dat geen naam kent
eindeloos.…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
RUSTPLAATS VOOR BROEDSEL
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
570 Een diepzeevis
priemt met gloeiende ogen
het drukkende waterduister
in de kamer vol wier
waar ze haar eitjes legt
vertrouwt komend leven
aan vergane weelde toe
't nest tussen oud roest
staat onder bescherming
van 't onsterfelijke
maar gezonken schip TITANIC.…
Van PAASTAKKEN tot PINKSTERBLOEMEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
758 Tussen Pasen en Pinksteren
is het dè tijd voor dè lente
met al haar pracht en praal
voor de bomen, de bloemen…
Zeg maar voor/naar
dat verlangende jaargetij
het boeiende, groeiende voorjaar
Zeg maar voor/van
Paastakken tot Pinksterbloemen!…
Uitkering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Verstandelijk gehandicapten met een IQ tussen de 70 en 85 blijven recht hebben op een AWBZ-uitkering.
Je bent niet met een hoog IQ bedeeld,
Het is op vijfentachtig blijven steken,
Gelukkig zijn er verder geen gebreken,
En dan komt de AWBZ in beeld.
Die krijg je door het pienter aan te pakken,
Door uitgekiend voor elke test te zakken.…
Vrijheid
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
537 Vrijheid is niet zomaar kiezen
tussen merk A of B, maar een
opgeroepen worden vanuit je geweten
dat je doet zien waar je echt kan
beslissen of alles zomaar laten.
Vrijheid kan enkel groeien.…
Volmaakte passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Mijn hart is
over bergen heen gevlogen
mijn gedachten
hebben rivieren doorwaad
mijn gevoel
zweefde tussen wolken
mijn liefde
heeft zeeën doorkruist
mijn ogen
zagen je van ver
mijn armen
strekten zich naar jou
mijn benen
ijlden over het veld
mijn adem
stokte van verlangen.
En aan het eind
zakte ik
voor je voeten
in elkaar.…
Extravagant te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 de wilde struik
is weer gesnoeid
en staat nu braaf te zijn
tussen de andere
borderplanten
van dertien per dozijn
hij groeit snel
de kleine bloempjes
zijn intens en fel
laat zich gaan
door overwoekering van alles
in zijn strijd om het bestaan
hij heeft nog één kans gekregen
om naast saai
weer extravagant te leven…
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
Jouw wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 jij bent op zoek
naar wilde bloemen
geen gewone op een rij
in vorm licht afwijkend
de kleur niet met
een standaard vergelijkbaar
eindelijk heb jij
er een gevonden
tussen afval en grof puin
je koestert haar
met alle liefde in
je doorsnee bordertuin
zij slaat niet aan
heeft de geest gegeven
kon niet meer als zwerver leven…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
Een handvol pluis
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
589 liefdevol
verzamel ik de pluizen
die in jouw zinnen huizen
spin ze warm
op het wiel
uit rafels tot een draad
de kleuren
lijken bij elkaar geraapt
maar spreken toch dezelfde taal
in het weven
kunnen de patronen
eindelijk vertellen van het leven
dat zich in een handvol pluis
tussen jouw woordenschat
in kwetsbaarheid verborgen had…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…