5107 resultaten.
Slapengaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.829 Ik kwam naast je liggen, sloeg een arm om je heen
het moment dat jouw angst verdween.
Nu kon je rustig naar dromeland gaan
je dacht dat ik morgen met je op zou staan.
Maar toen ik wist dat je in dromeland was
pakte ik stilletjes mijn tas.
Ik stopte je nog een keertje heel goed in
gaf je een kus en zei onze bekende zin.…
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 Ik zing niet meer om de angst
en geef de dood geen stem meer
Al kronkelt hij nog zo door mijn hart
ik heb geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug…
mijn droom
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.445 Als ik eens op een dag wakker word
en niet terugdenk aan de laatste tijd
dan zie ik een toekomst voor me liggen,
een toekomst die ik wil
m'n leven in rustig vaarwater en stil
mooie en leuke gedachten die overheersen
overheersen over de angst
m'n leven in eigen handen, mijn vangst
Dan word ik wakker uit mijn droom
ik rek me uit, lekker loom…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 ik wil geen krochten
waar het wringt
in alle bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.
Waar is hij verborgen,
De speels klaterende bron,
Goedmoedig bulderende
Bergstroom?
In de vallei van je lach?…
Als wolven (tegen de volle maan)
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.115 Maar toch zal ik de angst voelen,
dat iets of iemand de droom zal breken,
de droom waar we nu nog over spreken.
En dat we weer zullen huilen ...
als wolven tegen de volle maan.…
sprakeloos
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.329 ogen vraten zich door kilometers boek
het was zo erg dat als de kinderen hem stoorden
zij werden verrast met een literaire vloek
zij had een ongeneeslijke drang tot schrijven
haar hand vergroeide met haar vergulde stift
waar iedereen dan ook beter af kon blijven
omdat je anders in haar geheugen werd gegrift
zij hadden een onbegrijpelijke angst…
Creatie van de toekomst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 getoonde kracht bewonder,
dat tijd de de grootste wonden dichtgiet
Toon de moed om het leven te verkiezen,
al rot het de benen onder je lijf vandaan
Al zou het in de zomer zelfs nog vriezen,
al is de toekomst volledig van de baan
Durf te leven, niet troosteloos te kniezen
Pak de zonden bij de strot en draai het af,
draai niet door, ontneem angst…
te vaak te lang
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.853 zeer
zit nog te diep van binnen
pas als dit afgesloten is
kan ik opnieuw beginnen
steeds meer ben ik mezelf
maak keuzes en kies wegen
maar veel vaker dan ik dacht
kom ik mezelf nog tegen
het deed zo vaak zo lang
achteraf bezien zo zeer
dat ik nog niet echt kan
vertrouwen is er niet meer
maar ooit zal ik weer durven
mijn angsten…
Begraven
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.098 Stil dragen we je weg
Gisteren het afscheid
Vandaag stilte
Je leven hier is ten einde
Stil dragen we je weg
Gevochten heb je
Tussen hoop angst misschien
Het onvermijdelijke
De schaduw kwam je ophalen
Geruisloos zonder woorden
Stil dragen we je weg
Je lied zingen we
Zacht en gedragen
Precies zoals jij dat wilde
Stil laten we je afdalen…
Ingebroken
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.673 Ja, er is bij mij ingebroken
Zelfs zonder spijt
Helemaal ineengedoken
Verstrijkt langzaam de tijd
Ingebroken in het lichaam
Dat van mij was
De inbreker treft geen blaam
Hij die angst las
Ik heb het nog nooit gezegd
Altijd diep in rust
Tot de dag dat ik dit uitvecht
Is er iets wat mij sust
Iemand heeft het laten zien
Verschrikkelijk…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 ervaren in je jeugd
behoedzaam zochten wij
naar wegen waarop we steun
en warmte konden geven
we koesterden ontluikend
leven en spraken in de uren
van de slechtste dagen met elkaar
jij wilt niet meer en
kiest om weer alleen te gaan
geen ballast meer uit je verleden
ik hoor niet bij dat schuldgevoel
dat knaagt en je steeds bijt,
je angsten…
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven
poëzie
4.4 met 25 stemmen
3.177 Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven,
Ik zelf ben de Profeten, ben de Wet;
Ik heb geen Christus nodig, die mij redt;
Mij hoeft geen God mijn zonden te vergeven:
Vergeven wil ik Hem, die heeft geweven
Van goed en kwaad 't verraderlijke net,
En, Kruisspin, Zijn vergift'ge scharen zet
In de angst'ge ziel, ondanks haar spart'lend beven.…
Anthemis nobilis Chamaemelum nobile
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
945 kamille genoemd
Omdat het in Rome
alom werd geroemd
Achttien witte blaadjes
waaieren uit een geel hart
Als een uitstromende energie
die je klaar maakt voor een frisse start
Het hart van de bloem staat bol
net als een opgezette buik
Hieraan ontleent deze plant
ook wel zijn hedendaags gebruik
Tegen spanningen, maagproblemen, angst…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 vol met zelfverzekerdheid
begeef ik mij
door straten van geluk
alles zo prachtig
dat vergelijkbaar is
met Rembrandts meesterstuk
willen pronken
met al het schoon
dat wij op ons levenspad
tegengekomen
zodat een ieder
mag mee genieten
waardoor ze even
van hun angsten mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed…
Keer het Tij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
743 Hij hoort de golf nòg komen,
door angst en pijn verblind,
z’n vrouw en kind ontnomen,
de natuur die ze verslindt.
Door ’t zien van dat immens verdriet,
Voel ik een fractie van zijn pijn,
Waar hij ook zoekt hij ziet ze niet,
Ik voel me hulpeloos en klein.…
Hand in hand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.188 Hand in hand,
gras kriebelend
onder onze voeten
En heerlijke broodjes
in de picknickmand
En steeds weer die blikken
die elkaar ontmoeten
Jij bent de enige
naar wie ik verlang
als mijn vriendin
voor het leven
Ik hou van je
maar ik ben bang
Heel bang
om dat toe te geven
Die angst,
af te lezen in mijn ogen..…
Geniet van elke dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.012 Geniet van elke dag
Elke dag heeft een lach
Pluk elke bloem
Aan de dag die je ziet
...en geniet...laat de doornen staan
Geniet van elke dag
Zelfs als je huilt
Tot je bijna in je tranen stikt
Geniet en wees niet bang
Deel je angsten met mij
Ik wil je helpen,
Je de warmte bieden die je nodig hebt
En we zullen bloemen plukken
De doornen…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Lafaard
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.311 Alle oudjes hebben angst door dit
soort acties maar dat maakt jou
niets uit lafaard, ze de hersens
inslaan en er met een geringe buit
vandoor gaan, ik hoop voor jou één ding
en dat is dat jouw ouders nooit ten
prooi zullen vallen aan lafbekken
zoals jij!…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Ik ben zo moe, zo vastgevroren in een vloek,
en in de vuile ruit die zich verspreekt
zie ik nog één keer mijn verloren blik,
omlijst door angst en rook en zelfverwijt.
Te laat. Geen hartstocht dreef mij naar de grens,
geen Gorter of Lodeizen greep mijn pen. Te laat.…
Brugklasser
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
2.543 Ik poog een vlaag van angst te overwinnen,
ik wil niet denken aan wat mis kan gaan.
Het is altijd zo’n schuchter kind geweest.…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 Gelukkig is het eind van dit sonnet,
want beider angst behoort tot hun verleden.…
Het kamertje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
689 In een hele kleine ruimte
aanwezig in mijn eigen lijf
huist mijn ziel
onderverdeeld in kamertjes
met elk zijn historie
geheimpjes groot en klein
die huizen er
of haat en liefde er zitten
zeker wel
medelijden en mededogen
angst en verdriet
maar verder gaat mijn
uiteenzetting niet
want dat kleine kamertje
in mijn lijf wat ziel heet
is alleen…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 Blauwe plekken, het symbool van pijn
Maar niemand wil mijn beschermengel zijn
Ik hoef niemand meer te vragen, te zeggen
Ze willen niet horen als ik uit wil leggen
Mijn rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen helpende hand
Ik ben begraven onder hopen zand
Niemand durft te kijken, hebben angst…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in een adembenemend ritme
naar de troon van illusoire wellust
waar we het lijf van leven en liefde
zullen beminnen
zo schoon
als de toevallige ontmoeting van mijn lichaam
gehuld in een aan repen gescheurde jurk
en jouw ogen
waarin ik dans
zonder angst…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 Groene kamers
van verdriet
het eindeloze wachten
in angst en onzekerheid
leven, hangt daar
aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets…
Witheet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
696 Als de angst niet meer bestaat
wie weet hoe het verder gaat
Een aangetast hersenschors
zit er soms een draadje los
De psyche controlerend beheersend
woede onderdrukkend wederkerend
Achterwaarts gaand door de hitte
vecht mijn hart uit met het vurig witte
IJzer gehelmd en gemaskerd
geheimen geprikkeld afgerasterd
Uitend schrijvend met geslepen…