5695 resultaten.
Het wordt weer lente
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
662 Wat ben ik blij, dus stuur ik dit bericht:
dat vogels weer uitbundig zullen zingen,
dat bloemen je weer overal omringen
en dat weer alles kleur krijgt in het licht.…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Waarom open je hier paraplu's
als je daar bloemen kunt openen?
Dorstige zaadjes
wachten op jou
om het donker te verscheuren
en de schaduw te leggen.
Naakte takken,
smeken kachels om nog één dag.
Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.…
Afghaanse lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 aangeharkte tuinen
bezweert men het kwade
de mond van een onwaarschijnlijke
eenling geluidloos gesnoeid
daar gaat Kubra
zo langzaam komt ze vooruit
borsten buik en billen krachtig
gepantserd in een kuras
men sist schampert stenigt
Kubra's nieuwe voorjaar
een onverwoestbare lente
van acht minuten lang
ze bloeide, Kubra
als een bloem…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 verrassen
ondanks de moeilijke tijden
misschien juist daarom
Alsof iemand uit zijn
door cellulitis, sinasappelhuid
aangetaste vel kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk ontstaan
bloemen…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.
En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
De crematie.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.185 je ligt werkelijk keurig opgebaard
beste kostuum is je aangetrokken
donkerblauw; je lievelingskleur, met grijze sokken
familie en vrienden om de kist geschaard
het laatst ritje vangt straks aan
kist wordt reeds door je zonen gesloten
deksel werkelijk overgoten
met bloemen, kleurige linten en harten van cellofaan
afscheid doet pijn voor zo…
Verkenning
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 In de wenkende tuin
van 't kasteel Drakesteyn
wandelt peuter Alexander
aan de ouderlijke hand
eigenzinnig maakt hij zich los
speurt zelfstandig
bij verleidelijke bloemen
tussen bomen en struiken
wijdt hier zijn koninkrijk
van verbeeldend ontdekken
maar
daarbuiten roept de wereld
het prinsje wordt meegenomen
naar de woelige verte
speelt…
Weer een jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
594 Waar gisterens en vandagen
niet aan ons leven knagen
Waar oud en nieuw niet bestaan
en strakke lijven nooit vergaan
Bloemen blijven geuren en
Jurkjes niet verkleuren
Aan de slag gij filosofen
Voor mij is het de laatste strofe
PS, levensles:
Zei een steile Calvinist:
"Je ontsnapt pas aan de dood
na je laatste ademstoot
zelden hemel…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven
onzichtbaar heb jij
het papier zachtjes gekust
ik proef liefde en warme lust
heb ze allemaal bewaard
de bloemen…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.394 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Juni 2017
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Er landt een vlinder op mijn blote huid
Het groen zie ik, krioelt weer eens van leven
Een witte bloem wil wat graag nectar geven
Een dikke hommel steekt er nu half uit
Kapoentjes naderen gestaag hun buit
Een dikke vlieg komt neer en hoe bedreven
Er landt een vlinder op mijn blote huid
Oranje is het waar mijn blik op stuit
Tot drie maal toe bezoekt…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 honend
op mij neer
ziek en hulpeloos voel
ik hoe veel het
is geweest dat
mijn klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn helper
ik zal niet ondergaan
maar leven
in de stijl die
bij mij past
met witte bloemen…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 ze legt mij zachtjes neer
in een dons van zoete dromen
ze streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een…
Koninginnehoning
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 koninginnehoning
op je tong
je bent door de
wereld van staal veracht
geboomte gevlochten
uit plicht en gewoonte
de schaduw die
je glimlach verbergt
een vogel
in de lucht zwenkt
terug naarwaar
de zon begint te stralen
verbreekt het
zwijgen op
de takken
met een lied
waar kinderen
naar luisteren
gehurkt tussen vlinders
en bloemen…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Het is nog even stil, ook
voor de bloemen die als eerste durfden komen.
Een voedselstroom is nu aan 't werk gegaan
en tal van knoppen zwellen.
De vogels houden tot hun tijd de adem in
wij wachten op de eerste klanken.
Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder
klein paradijs
tussen al slapende bloemen…
stokkig zijn | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar 60 kruisjes nu
jouw jaren tellen
vieren wij het weten
dat het mooiste
steeds opnieuw begint
bedwelmend als liefde
geuren de bloemen
van jouw bestaan
die als vruchten rijpen
op het ouderend hout
dat vanaf nu de jaren
als de wijn daarvan
smaakvol in balans
zoet en zilt geladen
stokkig mogen zijn
laat als een goede wijn
na…
Werelverandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 vormde tot de mens die ik voor hen was
in menig boek zag ik het prille voorjaar
de velen knoppen bovenaan aan de stelen
het zou zeker nog wel enkele weken duren
voordat ze in volle glorie aan mij verschenen
elke verandering werd beter waarneembaar
de geboorte het sterven van mens en dier
alles was mooier en beter te begrijpen
toen er bloemen…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen,
kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens
ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen.
Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid.
Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan,
we zijn toch allen ooit uit één geest ontstaan.…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet moet je doen
vrijwillig in levensvreugde
volg rode draad van het gevoel
emoties verwelken als bloemen…
George Floyd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 de scheidsrechter bekeek mij aandachtig en vond
mij daarna steeds vreemder en onorthodoxer
een leren jack en sjaal droeg ik op straat
want ik was één met de muziek en huizen
de beschilderde muren en verroestte buizen
waar ik dacht aan mijn jeugd en goede raad
maar ik lag niet langer dan acht tellen
en wist wanneer ik opstond waren er bloemen…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de bloemen
aan de zoom van landerijen,
de blauwborst in het riet, de snor
en krekelzanger, gele kwik en leeuwerik,
kluut, tureluur en groenpootruiter in het slik.…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad opgenomen
waarmee wij in elkaars
hart konden komen
er is niets
bekoeld nog bloeit
je liefde in haar
paradijselijke kleur
hangt de geur
van die bloem…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend gesprek
alleen de punten
en komma’s staan
ontdaan van alle
onzin nog fier rechtop
ook de alinea’s
hebben hun vorm in
vertrouwen behouden
de boodschap
van het landschap
is dan ook voor
iedereen te lezen en
wordt met het jongste
groen en hier en daar een
bloem…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…
Een stil gebed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 ik heb mijn
geest geleegd
benauwende
gedachten
verdrongen
naar verder dan
de afgrond waarin
zij ooit begonnen
verf en penselen
klaar gezet even
een stil gebed om
aan de ziel te geven
die ik wil wekken
om haar met liefde
en creatieve kracht
te begiftigen
zacht streelt
pigment het
maagdelijk doek
waar de bloem
in fijn lentegroen…
Zombie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
470 Arrogantie is als een verwelkte bloem
decadent op weg naar de ondergang
teloorgang van droevige dromen
het leven kent voorspoed en tegenspoed
tijd kent geen genade voor het noodlot
samen kijken we uit naar het nabije einde
wanneer de prille ochtenddauw
de absurditeit van de wereld herkent
in dwaze toespelingen van de ziel
vergankelijkheid…