6607 resultaten.
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
Aan de wandel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 de hand in eigen boezem
mijn waterbeemd
aan brede stranden gelegd
naar het vasteland gedraaid
westenwind
met tussenpozen, zeearmen
mijn duinen met boombestand
groene bossen
bijnamen, vloed, waterkant
noordkust, afkalvend heden
bruine kiekendief
oostplaat, nest van gebeden
pleisterplaats voor helden
tussen eb
en eiland ligt uitgestrekt…
Land van Loon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
914 Het lustige land
van vijftig tinten groen
gehoorzaamt
aan haar lichte tred,
aan de gratie
om haar ruisende rokken.
In huizen en kastelen
van ooit, van ergens
toen tijd nog tandeloos was,
of deed alsof, toont ze mij
het oud zilveren bestek
en we slapen lepeltje lepeltje.…
EEN VROEGE LENTE....?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Op het terras
geen enkel glas
met ijsblokjes
Geen blote lijven
van de meisjes-van-de-bank
van een argeloze studente
Geen stukje bloot
van de heer-op-leeftijd
de dame-van-stand
Mijn ochtendkrant
meldt een wind
die aanwakkert
De tulpjes
en narcissen
gaan tegen de grond
Plastic zakjes
dansen op straat
in het rond
Groene…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…
Biosfeer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.902 In de gootsteen
bloeit een klein groen plantje.
Leven gaat zijn gang. Op de witte muur
slingert een rode duizendpoot.
In elke hoek een spin. Langs de plint
flitst 's nachts een muis. Er woont hier
ook een mens - die af en toe wat plet.
---------------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Ik ben ziek van heimwee naar 't gele huis,
In het lommer van groene linden,
Waar zongen belovend hun neurie-geruis
De dromige zomerwinden.
Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.…
Rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het licht, het sprong van rood naar groen,
voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten,
en ik begon al wortel te schieten,
terwijl ik dacht, geef toch gas… oen.
Toen sprong het licht op oranje,
ik toeterde even met kracht,
daar had hij blijkbaar op gewacht,
want hij trok langzaam op… die kanjer.…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
Mijn thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 In mijn groen paradijs
van pak hem beet circa
60 vierkante meters,
stierf menig man een
1000 doden.
Luchten trokken donker
en over, oceanen landden
hun roerige golven
tegen de vensters
van ons bestaan.
Dit domein torenhoog
bergt zoveel liefde,
doorstond fier de jaren,
in de stenen schreef
ik haar naam.…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener dan groen…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ik was erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in groen…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Zingende daad
gedicht
4.2 met 10 stemmen
4.586 Midden in mijn klein gedicht
hoor ik dit aan en vraag het groen:
of ook ík een zingende daad zal doen?
Zeker, wuiven de bomen met hun vlag:
kinderen en dichters zijn eenzelfde slag,
dat alles kan en alles mag.
Daar valt de wind uit zijn goedgeluimde lach
in de bladeren en heel de wereld staat
eerst nu vol zingende overdaad!…
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 Zo groen en kruivend het rak,
transparant langs de oever waar wieren
slaperig bovendrijven.
En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoor het ruizelen
van woorden uit de
bomen van mijn dromen
die ik optuig in mijn geest
het is een feest
van groene blaadjes
prille tonen op muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als…
Veluws eiland
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.508 verdwalen is de verte
van huis – de bocht die je verleidt een nieuwe
bocht in; de tijd is hier anders, niet trager
maar in een vriendelijker licht
en het licht is hier
waar niet alles knippert en schreeuwt
geduldiger: zoals jij nietsvermoedend
in dit gedicht bent gelopen;
een bocht na een bocht, na een strand weer
een ander strand, een groene…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…
verleiding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 stil tevreden luister ik
naar de verleiding
die vanaf de waterkant
mij de zomer kondigt
als vanuit vijvers en poelen
in de zwoelte van mei
de boerennachtegaal
in kwakende bende
groen en onbemind
het alles is liefde zingt
stil tevreden geniet ik
de aanloop tot paring
die vanuit modder en kroos
uit opgeblazen kaken
van babbelende vrijersvoeten…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Ver in de weide dartelt onvervaard
tussen het groen omvangen
het gracieuze zwarte paard.
Die iets met een koene moed
van de kleurrijke poldergezangen;
zich met een veredelde fierheid
met de bewondering van zijn
omgeving kan omvangen.…
de koeien en de paardenbloem
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 in een afgesloten groene vlakte
met maar één paardenbloem in de wei
zag ik vele bonte koeien grazen
maar de paardenbloem… wandelden ze voorbij.
de bloem groette gerust de stoere koeien
mede door haar vriend de… wind
want die liet haar hoofdje buigen en
dat werd door de koeien sterk bemind.…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…