Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

De luwte van je ogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
zag je lopen in de wind stevig stappen maar nog sierlijk als een kind haren dansten kregen vleugels werden blond gedragen door de sterke vlagen en in de luwte van je ogen vond ik rust toen ik je kuste op de dijk met liefde binnen handbereik bracht het windje in de rug ons toch niet sneller terug…

en wil mij niet vergeten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.435
mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen in mijn broos geworden lijf verlangend naar een zachte dood mocht mijn ziel naar verre einders reiken willen schuilen en rusten in een oude hemelse droom laat me dan los, weer huiswaarts keren naar wie mij immer dierbaar bleven en wil mij niet vergeten…

De zee bloeide golven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…
wil melker8 september 2011Lees meer >

Bron van liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Rust als basis in de stilte van je hart. Geen storende onrust, pijnlijke momenten, schuld en lijden, Als een golf, stromend naar de diepte van de oceaan. Opgenomen in een heldere bron van liefde en vergeving.…

In volheid gedompeld

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
ik voel het zachte van stilgevallen blaren waar onder een tapijt van vergankelijke kleuren het rusten is begonnen en mijn ziel zich al stervende bereidt op een mogelijk baren tussen het grijs van boven en de melange van benee voel ik me even zo heel opgenomen in een immense zee alsof ik mezelf met al het zijnde deel…

Wolkers' wereld

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 853
Wolkers' wereld: niets te duchten dan de vrijheid en de rust.…
Zeni17 april 2012Lees meer >

Geboorte van inspiratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Zo stil was de nacht dat men nauwelijks kon geloven dat ze zou ontwaken in de dag haar rust prijs gaf aan het licht. In amper merkbaar vervloeien rees schemer in de morgen brak de hemel open in zonnelicht week kleurloos nachtelijk duister mengde bloemenkleur en vogelzang tot nieuw veel belovend gedicht.…

Vleugels nog gespreid

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
zij hebben luchten met lange vluchten kleur gegeven wolkten soms met groepen in een fladderend ontmoeten pas toen de zon hun kleuren bleekte en de warmte was vergeten kozen zij voor lange pozen rust vleugels nog gespreid wachtend op de wind die in meevoerend waaien voor hen een laatste rustplaats vindt…

Vertrouwelijk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Rust, vrede heerst hier onder een Zachtblauw hemeldek. Terwijl moeder natuur waakt en ik een zucht van verlichting slaak.…
martin valk22 februari 2013Lees meer >

tussenland

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
van uit de hoogte drijft een adelaar zijn schaduw over gras was, is en komt in de ogen van een edelweiss het mos legt kussens waar zij rust de wind sust natte dromen… kom en ga in moederland, verdrijf de vrucht der pennen tot de vruchten van jouw eigen hand een land om ooit te wennen…

Duistere zaak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
waar zijn de woorden de woorden die je zogenaamd hoorde mijn lieve woorden, eerlijke woorden wijze woorden, klonken soms als akkoorden waar zijn de antwoorden de antwoorden die niet aan mij toebehoorden jouw lege woorden, onhoorbare woorden onuitgesproken woorden, brengen nimmer antwoorden (noch rust)…
LadyLove26 oktober 2013Lees meer >

Euthanasie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.299
Twijfel, geeft je keuze me rust, maakt je keuze me blij? Heeft de dood je geweten gesust?…
MG.17 december 2013Lees meer >

Ongeloof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Sereen straalde je de rust uit, Die ik onmogelijk kon voelen... Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd; Het was alsof je sliep, Ik kon het niet bevatten. Ik wilde je zo graag nog.... Aanraken..... Maar...jij was het niet, Die daar zo stil lag. Het was.....slechts een lichaam; Gescheiden van me Door het koude glas......…
eternity3 februari 2014Lees meer >

Een verdwaalde zucht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
ver weg blaatte een kudde tegen de lage avondzon zij grensde aan de stilteoase waarin ik mij bevond weldadig streelde het ontbreken van geluid mijn niet verwende huid intensiveerde zicht en reuk met een alert anticiperen een paradijs vol rust de wind droeg een verdwaalde zucht en de geur van schapen…

Uitstel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
niet zelden roepen woorden mij uit de mond vervliegen spinsels in notenschrift zonder zang komt alle hulp voorspelbaar te laat blijft niets van weinig over houdt de klok rust tot nader order leve scharreltijden met vrije uitloop kwetterbeek schatergoud klaterlach geen eeuwig zo bestendig als voorlopig…
Iniduo10 april 2015Lees meer >

De hond is er ook

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Het huis is leeg, Iedereen is weg, Alleen mijn lege ik Woont hier nog, De storm woedt Om het huis En in mijn hoofd, En de angst kruipt In vlammetjes Langs mijn benen omhoog, Dan hoor ik in de gang Een zacht goedaardig gebrom En ik realiseer me - De hond is er ook De rust keert terug in mij En de angst slaat dood…

Lekker langzaam

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
langzaam ontwakend na 'n innig liefdesspel verzucht ik de zondag waarin ik jou en jij mij op de golven van mijn ademhaling rust jouw hoofd jouw mond lieflijk tegen mijn borst vingers spelen zachtjes door je haren de tijd speelt tikkertje met de zon die breeduit lacht op deze zondag…
LadyLove23 augustus 2015Lees meer >

Door de ogen van Descartes

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Best moeilijk om zijn geest te laten rusten deze vader van het rationalisme zijn vondst de methodische twijfel een steunpilaar voor de autonomie van de menselijke rede hij maakt mijn denken actief als hij zegt twijfel aan alles totdat je iets overhoudt waaraan je nooit twijfelen kan pas dan wordt duidelijk dat jouw denken waarheid is…

Schim

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 757
Je bent als een schim in de mist zoals je daar ligt in de kist ben jij het wel jouw huid strak gespannen en gezicht zo anders kom, praat met me , stel me gerust zeg me " ik ben het, ik rust" ik laat je dan even maar daarna toch zeker ben je niet meer dood braak je het uit ga je leven volgens afspraak.…

Lenteaanhef

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 687
het water spiegelt de zon ontvlamt zich vogels negeren de rust zijn niet te stillen klanken doen het ligusterblad trillen ik kom tot lente-ideeën narcissen knikken hun bol vol kleuren de eerste hyacint probeert te geuren laagjes ijs schetsen de nog aanwezige wintertijd wat is toch het geheim van deze zaligheid……
Hilly Nicolay29 februari 2016Lees meer >

Kleine mooie dingen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Kleine mooie dingen maken de herinneringen prachtig waarachtig Ik wil ze koesteren Nooit meer loslaten Ik wil dromen, blijven dromen over vlinders vreemde landen en kleurige bomen Ik wil rusten en berusten in de gedachte van mijn gedachte Ik wil elk moment beleven liefde krijgen en geven En dat voor altijd!…

Ninsee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Vanuit mijn knieën scheur ik open wat is weggeplakt ik tors jouw zwarte handen in mijn vuile witte op ons stuk grond smeek ik u ontvang mijn spijt hef mij op vanuit de erfzonde naar uw vergevende ziel waaruit hoe klein hoe groot niets valt herstellen dan alleen maar verdienende rust pardonneer mij!…

Donkere dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de ziel beboet door aangereikte kansen, van woorden die nu rusten in de geest of in mijn hart, vaak met gesloten ogen roep ik in de leegte van een woestijn van vergane glorie of word ik binnenkort door de natuur dan wel mijn gemoed naar…

Zuster

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.569
Er woont een zachte zuster in mijn huid een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt ensoms haar handen op mijn zijde legt, ‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.…

Polar Bear Blues

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
De zon rust boven de horizon. Buiten lopen drie ijsberen op het ijs, die radeloos naar voedsel zoeken. En ik? Ik verlaat mijn warme bed. De beren zijn hongerig gaan zwemmen, naar de rand van hun ijzige bestaan. En wij? Wij zullen morgenochtend, luxueus ontbijten gaan.…

Zomaar een meisje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
zoals jij en zoals ik in de bloei van haar leven zomaar een meisje onderweg naar haar bestemming wordt plots uit het leven gerukt vermist en vermoord op een vrijdag middag in juni zomaar een meisje levenloos in de sloot je had gewoon thuis moeten komen dag lieve Romy rust zacht…

Heiligenschijn

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
een nog onontwaakte libel roerloos aan een tak ragfijne vleugels weerspiegelen de zon tussen zilveren draden; rust - naarstige arbeid na een lange nacht zelfs de kleinste trilling ademt schoonheid van zo dichtbij en zo onverwacht...…
G.Driesman17 oktober 2017Lees meer >

Ode aan de bede

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
ODE AAN DE BEDE Als je in letterlijke zin vecht tegen kolkende waterstromen van het wisselvallige leven voert de bede naar wie of wat dat ook in volkomen rust en ontspanning zolang vertrouwen boven water staat blijf zoeken naar het gewijde of daar waar je zelf voor kiest het licht tilt op met affectie © Laurens Windig…

XIX - het bezielen - 1911

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 772
langdurend oordeel over een verloren vriend - zijn klagende gedicht ik benijd je rust onder de maartse buien groeiend onrust weg met levenstucht ik hou wel van wat krenten in de rijstebrij perfecte pagina er loopt een witte mier over de bladzij vissen en vogels en wandelende takken komt allen -…