3939 resultaten.
Odysseus’ verhaal; zeelied(en)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
475 Thanatos mag dan zelf aan gaan kloppen
in de onderwereld erbij gepropt worden
Hades’ bezwaarlijke donderpreken horen
die onbedaarlijker zijn dan die van Zeus -
bij wie ik pasgeleden nog op audiëntie was
die sowieso niks heeft weten te onthouden
die ouwe is verdwenen onder eeuwen stof
een sof voor iedereen die hem hoog hield
alle loftuitingen ten…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 Dat ik vijf eeuwen later
ten tonele kwam, dat gaat er
moeilijk in als je tegenover elkaar zit.
Twee dezelfde mannen die wat onrustig zaten,
het waren duidelijk geen praters.
Oké, ik begin wel. 'Hoe gaat het?'
Daarop volgde een onderdrukte lach.
Dat was het moment waarop ik zag
dat ik het was.…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Met een kusje,
wil je, blus je
dat ten deel en wordt bedankt*.
Geef je dan meer als gij ontvangt?
Wilt gij mij niet deez’ gunste doen?
Lijd* dan dat ik u slechts zoen
voor uw lippen.
Gij gaat glippen,
denkend, ik* zou hier ter stee
kussen uw hals en oogjes mee.…
overleven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.227 schreeuwen
de lippen gesprongen
Hoe angstig klinkt zijn betoog
Ik ging voor een radiootje
ruitje tikken zoals het moet
stond zo op de achterbank
een nieuwe fax met telefoon
en niemand die je wat doet
Mot je kijken hij is gloed nieuw
een geeltje mag je hem hebben
Bevend trekt hij de veroverde buit
Hoogste tijd hij moet opschieten
Hij is ten…
Tongen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.794 Onze tongen likken,
van hoog naar laag,
van tenen tot je kraag,
van boven naar beneden,
van je kruin tot aan je schede.
Onze tongen,
wil de jouwe
nog vaak ontvangen,
mijn mond
en mijn lippen
branden alweer
van verlangen.
Jij jouw tong
ik de mijne
2 tongen in gesprek
Smelten
samen,
samen
gesmolten
één.…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Gij zag mij heel mijn leven
Aan natuur en leedgenoot
Onvermoeid ten beste geven,
Waar uw wijsheid dit gebood.
’k Dreef nooit handel met de gaven
Door uw goedheid mij besteed.…
Houden van jou
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.928 zijn om te bepalen wat ik wil
Vrij zijn om te doen wat ik wil
Vrij zijn om te laten wat ik wil
Vrij zijn om te gaan waar ik wil
Vrij om te kiezen bij wie ik wil zijn
Ik besef ik zal een stap moeten zetten
Voor eeuwig in deze spagaat blijven staan is geen optie
Een laatste blik achterom leert mij de belangrijkste les
Ik moet mijzelf blijven, ten…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Want veel die mij wel gunden*,
Ten minsten in de schijn,
In plaats van ware vrunden,
Laas! mijn vijanden zijn.
Daarom waar ‘t wel van noden,
Dat ik mijn doorheid* kwaad
Met reden* eens ging doden,
Maar ach! mijn hert, wat raad?
Geen dwang en kan afschrikken
Mijn al verwonnen* zin.
De lusten mij verkwikken
In mijn bespotte min.…
Leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.640 Littekens tekenden haar gezicht,
ze viel ten prooi aan het verkeer.
In de jaren die zouden komen,
bleek het lot nog niet gunstig gezind.
Meer dierbaren werden ontnomen,
zij waren mij erg lief en bemind.
Na jaren in goede gezondheid bleek,
mijn juichen kwam te vroeg.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 En zo verblijf ik mijn lief verre van uw schone schoot,
ergens ten einder ginder op een eiland met spitse bergen, aldaar vervloek ik dit eeuwige verzonken ijs,
wens dat het verdwijnt om ooit nooit meer weder te keren in deze noordelijke niet te bevaren wateren...…
Aan Mevrouw Van Merode
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.289 Zo heb ik omgezwierd met mijn drie jonggezellen:
Ter Goud' heb ik vernacht en in ons Monnikland,
En op mijn Zuilichem, en aan de overkant
Ten Bosch en t' Eindhoven, te Bree, te Maastricht binnen,
Te Luik, de grote stad van ongeruste zinnen,
Te Maastricht andermaal, te Aken eens in 't bad,
Te Spa vier weken lang eens daags door en door nat…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 En neem mijn liefste bloem ten pand,
Dat ik u heb vergeven.
Hoor Gij mijn dank,
In 't blij gezank,
O God der bloeiende aarde!
Die licht en geur en vrolijkheid
Mild in mijn ziele hebt verspreid,
Als in Uw lentegaarde.…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Daar is niemand anders te sien
op die verlate terras
halfpad teen die helling
van die berg met 'n rusplek
wat nuut lyk maar waarvan die verf
reeds afdop. Daar staan stoele
onder verbleikte seil. 'n Wipplank,
twee swaaie. Die valwind
is koel en maak ringe wit
skuim in die water ver onder.…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 Nu de storm is gaan liggen
en zeker weet dat zij
wel wat zou willen
zou ik het van de daken willen schreeuwen
en al loop ik alsnog
tegen gesloten deuren aan
aan of uit
langzaam maar zeker
lopen wij vooruit
alleen via de achterdeur
want die staat nog op een kier
en als je zachtjes doet
lopen op je tenen
zoals dat waarschijnlijk moet
alleen…
Hollands lied
poëzie
3.8 met 17 stemmen
10.453 Die eenmaal hier geboren werd, hij weet -
En weet dat voor altijd -
Dat hij één vroege Meimaand nooit vergeet,
Vijf dagen zwart van rouw en leed,
Hij is ten strijd bereid.
------------------------------------------
uit: Geuzenliedboek 1940-1945…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 Dat we ten minste beminnen, indien we niet mogen genieten!
Andren genieten? - Welaan: 'k draag hun geen afgunst, geen nijd. Vruchtloos verteren ze in kwelling, die 't heil van een ander benijden,
Venus vergunt het genot, die zij begunstigen wil.…
Op deze zomerdag in Juli
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
571 Ten hemel schreiend
Maanden geleden schudde de aarde
onder hun voeten
wegen scheurden open, bruggen zakten in
huizen donderden in elkaar
alsof het luciferhoutjes waren
duizenden mensen werden bedolven
onder brokstukken en puin
stierven een vreselijke dood
anderen werden verminkt en zeker dakloos
ontredderd zagen we ze voor ons verschijnen…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Nu luistert hij naar de schipper van de Texel 10 die grappen en grollen ten beste geeft en eet hij garnalen, nog lauw van het koken. Hij snakt overal naar ruimte en vindt die bij het kijken naar de vuurtoren: links daarvan de Noordzee en rechts de Waddenzee.
Dichter bij de elementen is hij. Meer lucht is hier en minder lawaai.…
wakkere puber
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 De goede dingen die ik ten einde heb gebracht.
Zo'n persoon wil ik helemaal niet zijn!
Het is wel duidelijk, ik ben anders dan de rest.
Al is iedereen uniek, ik val daar toch wel buiten.
En toch voelt het buitenstaande gevoel voor mij het best.
Dat gevoel is oud, vertrouwd, zoals ik heb altijd heb gevoeld.…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 De rivier twijfelt met trillende hand
Steeds verder weg van het brongebied
Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 Ten onder. Verzuipen in het zand.
--------------------------------------
uit: 'Het uur van de pad', 20012.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 blauwe tatoeages
zwemmen van het lijf
ze staan in watertorens
die neerkomen
worden bedolven
in vloeibare muren
van golven
een keten witte schelpen
is knersende dansvloer
zand voor voeten
de hele dag stuift licht
naar de kraag van duinen
naar open autodeuren
handspiegel parfumgeur
een stroeve kam
door het haar
meisjes kunnen de tenen…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Zijn restanten liggen in de aarde van Charleville,
de stad die hij tot op het bot gehaat heeft,
waar hij vocht tegen de braverikken, die arme ziel,
en waar hij zich desondanks ten volle heeft uitgeleefd.…
Bergen
poëzie
2.6 met 7 stemmen
2.572 Ze houden zich heel rustig, maar ten laatste
Wanneer dat stille kijken hen verveelt,
Beginnen zij een spel, dat ik zo dikwijls,
Het arme rupsje plagend, heb gespeeld.
Dat zag ik verder kruipen, onverdroten,
En argeloos, terwijl ik keer op keer
De eerste hand achter de tweede plaatste;
En 't plagend spel herhaalde ik telkens weer.…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.489 De lentemorgen, fris en koel,
Ontwaakt en speelt met het windeke zoel;
Reeds draagt de leeuwerik, schel en zoet,
Ten hemel der bloemen morgengroet:
En gij slaapt!…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Mieren kunnen niet anders dan marcheren
met hun bepakking op de rug
zetten ze geen stap teveel of overdwars
naar het nest waar ze hun voorraad leggen
voor koningin en vaderland, het land,
en het land ligt er maar, badend in de zon
de voeten lang, de tenen omhoog
en het haar groeit naar de wolken
alles wappert in de luchtige wind
en ze lacht…
Daarboven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 Hij lacht
Ga jij maar snel naar beneden meid
voor jou is het nog geen tijd
je houdt je netjes aan de regels
alle ellende ten spijt.
Dus hup, omlaag met jou en bedenk
voor jou is altijd plaats, dat is de zekerheid die ik je schenk
Dag Petrus, tot de volgende keer
en ik daalde af naar beneden
zodra ik komen moet,
zie je me weer!…
Ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Wanneer het levenspad ten einde loopt,
er geen licht meer is dat begeleid,
zelfs de stilte in duisternis verdwijnt,
dan is het leven bijna uitgedoofd.
Dan blijven er hooguit herinneringen,
die al naar gelang het leven,
en met een paar uitzonderingen,
een last zijn om te dragen en diep met je zijn verweven.…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 Rappers dichters
mede liggers
handomdraaiers
pierewaaiers
Vogeltellers
doe-het-zelvers
wondenstelpers
little helpers
Zwarte wolken
zilvermeeuwen
hongerige wolven
kromme tenen
Hoofd vol woorden
je hart voelt leeg
je trapt op de rem
niemand hoort je stem
Hartendieven
blijven spoken
verdronken ogen
liggen te drogen
refrein…
Het beest in de kelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Er leeft een beest hier in de kelder
Iedereen is doodsbenauwd
dat hij 's avonds in het duister
fluisterend de trap op sluipt
Stilletjes langsachter kruipt
stiekem op je tenen kauwt
Ik ben niet bang
heb niets te vrezen
omdat het wezen mij vertrouwd
De buurvrouw durft niet meer naar binnen
wordt van de gedachte koud
dat hij kruipend langs…