7766 resultaten.
De moed van een vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
636 o, de verscheurende pijn
in die overvolle rubberboot
haar land ziet zij nooit meer
nu kent ze barensnood
mannen schreeuwen wild
een oude beschaving nadert
de zee houdt haar vast
weet wat baren zijn
ze wordt aan land gedragen
daar wordt haar zoon geboren
artsen zonder grenzen
redders in de nood…
Golven, wolken en de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Tegen beter weten in verlang ik,
naar een oud schip en naar de zee.
Naar golven, hoge wolken en de wind.…
Zonder boot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Zee is wild
het zand brandt,
spoelden mee
slechts wij twee,
man en muis
ver van huis.…
Aan het staatsroer
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
700 De laatste tijd dacht ik steeds “minder minder”
Bij politieke pochers op teevee
Hun woordenstrijd klonk nimmer recht door zee
Goddank, een viertal lijkt iets eensgezinder
Straks klotst er wel een opblaasboot, heel stoer,
Met Rub'ren Rutte grijnzend aan het roer…
onderhuids
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 hoe schuldig
is het kind
als de streling
het kleine lijf
wakker maakt
het weerloze
hart ontkleedt
hoe intens
is de zee
als de kleine
boot verloren
en verward in
ongrijpbare
stormen verdwijnt
hoe brandbaar
is de wanhoop
als de man
zoveel later
weet dat het
kind onderhuids
naar liefde zocht…
De muziek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 De zee en de rivier,
zij stromen in mij.
Is haar diepte mijn diepte?
Ik voel me onpeilbaar,
onbegrijpelijk alleen.
gd…
passief recreëren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
592 een zee van tijd
de wekker weggedaan
alle angsten voorbij
verplichtingen gereduceerd
tot pakweg 2 maal per jaar
een bliksembezoek aan de
plaatselijke tandarts
doch vol blijven houden
dat verveling niet bestaat
hooguit het passief recreëren
dat wil zeggen zwijgend
met gedachten spelen…
Malediven
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
819 Dat oord voor sloebers, (s)linkse progressieven,
zoals dat mens van Barth en haar gemaal’
‘Ver weg in zee,' zegt Jan heel onverdroten.
‘Bestemd voor Wassenaarse zielenpoten.’…
In jouw ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 in jouw ogen
zie ik granieten bergen
waarvan lawines dalen
zie ik woeste rivieren
naar hun monding dwalen
zie ik de stormachtige wind
die altijd de juiste richting vindt
naar het dal
en naar de zee
van liefde
voor mij is het zaak
dat ik door het zand
niet verblind raak
ik zie en wacht af…
GP 3 mei 2020
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
826 We gaan toch straks naar Zandvoort, aan de zee?
Het is bár duur, neem brood en koffie mee
Al wordt milieuvervuiling om te snijden
De race mag scheurend Hollands duin kastijden
We danken dit aan ‘t vorstelijk gelobby
Voor die onwijs goed foute rechtse hobby…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De zee is meer verlaten dan het vasteland.
Ik wilde opdrogen maar ben doorweekt.…
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Leed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Tijdens mijn wandeling
langs de zee was ik in
gedachten bij de jonge
tiener, die nu gevonden
is.
Een roemloos einde
kwam aan zijn jonge
leven.
Bij heel veel mensen is
er groot verdriet.
Het afscheid zal zwaar
zijn maar gelukkig kan
er nog afscheid
genomen worden.
Het had heel anders
kunnen aflopen.
Rust zacht lieve jongen.…
half vijf s' nachts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
543 de avondklok is voorbij
we lopen naar het zand
dronken en vrij
aan de kust van Nederland
met de winden van een storm
en de temperatuur dicht bij nul
zien ze hoe ik de zee bestorm
in mijn naakte lul
alleen één ding in mijn hoofd
de avondklok is voorbij
dit jaar heeft ons van veel beroofd
maar dit leven blijft van mij…
EEN KUSJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 een liefdevol kusje
in je nek
en je smelt en
ik smelt mee
ons stukje ijsberg
drijft af op zoek
naar verre onbekende oorden
naar een warmere zee
het vindt wat het
zocht en laat zich
verwarmen door
dekens toegedekt
het werd kletsnat toen
we eindelijk ontdooiden en
elkaar als nooit bekoorden…
eerlijk delen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
526 laten we elkaar halverwege ontmoeten
ergens ten langen leste
zullen we de zee verdelen in eb en vloed
of de toekomst in ervoor en erna, in vader en moeder
of het midden in links en rechts van
de halve waarheid, de halve Nederlander, de halve kansen…
Haiku plus #2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Bomen worden gekapt
plastic in de buik van de zee
mondvol kiezelstenen.…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
Lente (haiku's # 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Stilte, ik luister
de zee zingt
een bruisend lied.
Het is lente, de natuur
voedt de aarde
het werk is nooit af.…
Nieuwe haiku's 7
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.011 De zee schudt
haar buik maar krijgt
het plastic er niet uit.…
Regeren is...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
588 Zonder moties van wantrouwen en parlementaire enquêtes,
Zonder onderzoekscommissies,
Zonder overjarige, nietswaardige excuses,
Niet één voor allen en allen
voor één,
Maar "At your service -;)",
Recht door zee...…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
Scherven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ze zit bij de zee
met een tas
vol scherven
ze kent elke scherf
weet waarom
waardoor
ze pakt de scherven
legt ze naast zich neer
pakt ze weer op
een zwaai
ze gooit
ze smijt
een afscheid
van haar gebroken relatie
geheeld
gaat ze terug
naar zichzelf
naar wie ze werkelijk is…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Heel hoog in de bomen
zat een vink te dromen
van een reis naar zee.
Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet
Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen,
Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.…