7557 resultaten.
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Eine Kleine Nachtmusik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.213 Terwijl hij onder de vleugel sliep
alsof geen morgen hem meer riep,
begonnen zacht op 't wit en zwart
van 't doodstil glanzend mechaniek
de snelle maten van het lied
dat in zichzelf verdronken sliep,
dat in zichzelf verzonken zag
naar wie het riep
met klare, jubelende kracht.…
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.
En jouw stem hoor ik nog
aftastend constateren,
mij op iets attenderen
dat jou bevreemdt of raakt.
Tijd heb jij in mij vertraagd.…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
Alleen stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 altijd is er
de massaliteit
die broeit
waar anonimiteit
de kiem is voor
kwaadaardig verzet
alleen stilte
en het persoonlijk
gebed laat onze
weerstand komen
tegen de dwazen die
op wereldmacht azen
zwarte schapen
worden als eerste
geliquideerd omdat
zij de kudde met onrust
omgeven in hun niet
gemanipuleerd leven
nog steeds restten…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,
die zich afsluit,
troost zoek
in vergetelheid.…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 nu ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande schepen
zwarte…
LAIS CLXXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
358 Jouw adem met mijn adem in een lus,
jij zucht, ik word uit mij geheel ontheven:
jij bent het heetste zwart dat ik nu kus”.…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Haar ogen zijdelings die zwart in hun
verdoken blauw het git herhalen: schicht
der herkenning. Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.…
LAIS CCVII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 LAIS, in zwart herboren schittering,
is git, haar lijf en lach negeert het licht:
het zijn is haar te min, belediging
van hoe het haar tot leesbaarheid verdicht,
virus in de waan van recht, schap en plicht.…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen medische netwerken.
Ganzen aan de horizon
haasten zich naar warmere oorden.
Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik beween,
nu hark ik hén die hel in míjn bestaan.…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
Exquise kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik zag je
aura kleuren
tegen het mat
van universa
diepste zwart
jij kwam naderbij
en tegelijkertijd
interfereerde jij
onbedoeld oplichtend
in mijn spanningsveld
samen kwamen
wij tot exquise
kleuren die
schitterend verslag
deden van dit gebeuren
nog is ons fenomeen
kleinschalig maar
de uitgaande stroom
fotonen lichten al…
Het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 het woord kwam uit t niets
zwart omsloten - ingekaderd
een verstikkende deken
zoekend naar contrast of
in ieder geval iets lichts -
iets wat mijn ongelijk bewijst
een knoop in mijn maag - baksteen
de ogen - ‘Vantablack’
lijken mij te hypnotiseren
doen vuren oplaaien
waarvan ik het bestaan niet kende
er worden geen woorden vuilgemaakt…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Vurige hemel, zwarte lucht,
bange mensen op de vlucht.
Gewonden, tekort aan medicijnen,
zullen deze beelden ooit verdwijnen.
Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Portret van de avond, jouw ogen zijn zwart.…
achtervolgd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hij ziet de bergketen de zee grijs
en donker hij ziet de sterren in
de zwarte lucht hij hoort wolven
huilen naar de maan
hij ziet de levenloze vrouw elke
nacht ziet hij haar opengesperde
ogen de geluidloze mond hij denkt
aan haar weerloze handen
op de donkere vloer van de cel
ligt zijn bril en er is zijn gezicht
dat in de duisternis…
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
536 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
VOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 het zwart is diep en trekt aan ons,
wij hebben amper in het licht gestaan.
alles haakt in alles, niets wordt overal.
voel hoe vingers nog jouw lippen strelen.…
aanroep
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
604 na elke oorlog
moet iemand
opruimen
de demonen
de laatste kogel
het heilige gelijk
het opperste kwaad
de muren
het prikkeldraad
na elke oorlog
moet iemand
blijven
op verstikkende
zwarte grond
om plaats te maken
voor het rouwen
om verdwenen geliefden
de dood van het kind
na elke oorlog
moet iemand
zich vasthouden…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
Zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 ik wacht op stilte
ik wacht op zwart
ik wacht op de schijn
die dwaalt door de nacht
ik wacht op sterren
ik wacht op hun waan
ik wacht op de spot
die hen doet bestaan
jij slaapt door de nacht
jij slaapt door de kou
jij slaapt tot de ochtend
verlangt naar de dauw
jij neemt zonlicht op
het doet je stralen
voor jou geen schijn
noch…