5616 resultaten.
Futuristische droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 Wolken langs een lucht van azuren blauw
gewichtloos zwevend door het ruime zwerk
de velden parelend bedekt met dauw
de landman spoed zich vroeg reeds naar het werk.
Nog slaperig open ik het gordijn
en rek stevig mijn ledematen uit
wens niets dan één met het leven te zijn
op deze dag die mijn vreugde niet stuit.…
Vissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 is fijn
’s nachts lig ik op mijn rug
En tel ik de sterren van het plafond
De discotheekvloer voelt anders dan
Badkamertegels, matrassen, vloerbedekkingen
We bevinden ons op de bodem van de zee
In een volgend leven ben ik een vis
De mensen boven ons watertrappelen
Steken hun armen uit
Maar ze hoeven niet bang te zijn
De man in het blauw…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 zie de tijd, kind
het zijn dochters en zonen
klimmend stuifmeel en steentjes
over het water gekeild die omhoog schieten
als ballonnen, landen op blauwe en gele
zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan,
gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen
der bomen en beladen met het lied der vooglen,
omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen.
Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht,
die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.…
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.842 Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde,
En als de hemel zijn haar blauwe ogen,
En als de ronde bergen zijn haar hoge
Borsten en buik, die nu een Mensheid baarde,
Een Mensheid, van een oneindige waarde
Van Vrijheid, en een oneindig vermogen
Van krachten, die zich nu op haar bewogen
Als in van 't paradijs de zaalge gaarde.…
Nu nog een kind.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Met zijn blauwe ogen, z'n blonde haar
zit die daar in het zand.
Nu nog een kind, later een man.…
verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
755 in de verte een verlaten strand
bijeengehouden door wat pijn
zeeblauwe, tranende ogen
en een leeg, wit gezicht
vastgebonden starend naar zijn lot
de kogel op hem gericht
achter de rotsen zit ze daar
alleen, een bruidsbloem in haar haar
starend naar de blauwe zee
de golven dansen mee
hij had haar belooft te trouwen
te trouwen aan het strand…
CORNWALL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Verbeelde mij een jeugdtrip
waarin ik beland was
op klimhoogte
doch had de kracht niet
het te bestijgen
heftig trokken de paden
doch mijn benen werkten tegen
mijn adem ging over in zuchten
poriën braken open
en lieten hun tranen
Cornwall, St, Michaels Mount
Tintagel en King Arthur zwaaiden
wenkten hoog en laag
en ik kroop onder de blauwe…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
De Schepping 2
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
449 Genesis 1 - 6:8
Het water stond tot aan het dak
De golven liepen hoog
Ze rolden van het oppervlak
Tot in de hemelboog
En Jahweh ging weer aan het werk
Dit keer met pomp, al gauw
Verdween het water uit het zwerk
De Hemel kleurde blauw
Beneden was het nog wel nat
Maar boven lekker droog
En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad
’t Is netjes…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Wolken onder hoog blauw
drijven bij je binnen.
Bomen spreken je aan
in hun menigvuldige gedaanten.
Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.
Rimpeling en spiegeling
is het water van de beek.…
Liefde met een verhaal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
696 Ik wil je kunnen tegenkomen
Toevallig
Jij daar, ik hier
Jij, met je warrige kastanjebruine haardos van “’t-kan-me-niet-schelen”
Jij, met je stralende blauwe ogen van “kijk-maar-niet-te-diep-of-ik-moet-u-deruit-komen-vissen”
Jij, met je innemende glimlach van… *zucht*
Dàt wil ik…
Ik wil jou.…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Jouw aanwezigheid in silhouet tijdens zonsondergang
het rond dansen in contouren langs de waterkant
mijn sprookje dat leeft tot het blauwe uur.
De kanttekeningen begrenzen de hartstocht
een burcht om je vormen van de passie te bewaken
om jouw in de kern te ontmoeten bij het kampvuur.…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 in jouw bloedrood
zullen hanen kraaien
het vileine geel
waarmee je stilte schijnt
is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken…
Kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Het zijn het blauw en het transparant
die de ogen doen voeden met druppels
als kristalheldere ochtenddauw en
wegspoelen wat het leven tart.
Het is de kleur in mij die telkens
doet kiezen voor een nieuwe start.
Die zich in mij als een regenboog
spant en afkerig is van de keus
tussen het wit en het zwart.…
Het hemelt.
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
963 stil zit de man voorover gebogen
gedwongen houding onder een
grote groene paraplu
blik gespannen en strak gericht
op de hengel en dobber
hij rilt even; heeft zich wat meer
naar ’t hoge riet verschoven
terwijl het vandaag toch stevig hemelt
blauw gele flitsen schieten soms als
pijlen uit wolken naar beneden
de atmosfeer voelt…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
mijn buurvrouw
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
613 ze wist niet dat ik daar was
ik wou enkel maar wat vragen
wat uitleg over kookwas
maar ze bleek zo aangeslagen
ze schrok en wou gaan lopen
maar gleed uit op het parket
haar been dat leek gebroken
en dat was absoluut geen pret
ze lachte en ze huilde
wist niet wat ze eerst moest doen
ik hielp ze recht en ze pruilde:
mijn been kleurt blauw…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.
Ik herdenk hier met taal bedreven
de kinderherinneringen uit mijn leven.
Langzaam gaan de omgevingsgeluiden verstillen
ze doen me terug denken aan eeuwigdurende idyllen.…
Hij sneed zich
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 stand van zaken
al lang in de gaten
nog kon hij op hen
bouwen ze vertrouwen
maar zijn credits
had hij al verspeeld
hij sneed zich een
weg in de vreemde
tussen alle hulp door
die zij hem verleenden
zijn scalpel gleed
zij stelpten hij hechtte
zij verbonden het echte
toen pas keek hij hen aan
de stem klonk gedempt
uit anoniem blauw…
tijger Tim maakt vriendjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 tijger Tim is vaak alleen
niemand om te spelen
gelukkig heeft hij een step te leen
zal hij zich niet vervelen
Truus en Co, meestal samen
rennen vrolijk door het bos
plukken zomers blauwe bramen
en zien weleens een rode vos
aan het einde van het pad
vlak bij de kastanjeboom
zit tijger Tim stil op zijn gat
hij voelt zich treurig, voelt…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane Heer
aan de blauwe…
De vijg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 kleuren donkeren
in zichtbaarheid van
rood en blauwe rotsen
naar donkergrijs waarbij
het frisse van de vijg
een exquise traktatie blijft
onbereikbaar ben jij
op het tussenpad
waar zendgemacht geen
soelaas meer geeft op
schermen die niet kleuren
op elk nieuw gebeuren
het is de wereld
waar bewegen niet wordt
geregisseerd door emoties…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 liefdevolle menselijkheid
onder de zon
in dat ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de rivier
hij danst op 't plein met een rol
vol met gouden letters
zij danst bij snarenspel
met de zangers door de velden
onder de blauwe…