5956 resultaten.
"Een schilder"
gedicht
3.3 met 16 stemmen
8.144 Jij slikte dankbaar, of het manna was,
al wat ik je vertelde over morgen
en over wat er vroeger is geweest.
Je schildert nu decors in Avereest,
in godsdienstwaan gekerkerd, of geborgen.
----------------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…
zomerkind
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
569 ze bloeide klein
als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt
eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde
binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken
langs een blauwe schijn vol hoop
morgen dansen blaadjes rond het spelend licht
van zondoorregen dagen
'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind
het…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
Pauze...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.598 Mokerslagen dreunen op mijn huid
Een ijzige kilte omklemd de onzekerheid
In de ogen van de arts zie ik duisternis
De ziekte, het scheldwoord, het is bij mij een feit…
Niets lijkt nu meer hetzelfde als voorheen
Het leven per dag want morgen bestaat nog niet
De strijd van bestraling en chemokuur is begonnen
Met veel angst, donkere wolken en verdriet…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de wind
schreef de nacht in de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder zorgen
soms heeft ze nog een enkele vraag
toch weet zij zich geliefd en geborgen
telt haar zegeningen laag voor laag
haar glimlach geeft weer glans aan morgen…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Zij keert zich naar het licht,
van af het eerste morgen-uur
wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur
haar groot en geel gezicht.
Ik wilde dat ik als die bloem
naar 't licht mij wenden kon.
Zij draagt de kleur der vrolijkheid
en richt haar kelk ten allen tijd
naar 't helder licht der zon.…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Aan morgen gedacht:
rivieren overgestoken
en zonnestralen gestolen
van een in lakens verpakte
verminkte halfgod.
Onder wolken
geld als zegeningen tellen,
wachten op de regen.
Ze had nog zo gezegd:
‘Blijf verre van’,
maar in het licht van de maan
lijkt alles verder weg dan dichtbij.
Als sterren.…
Een Oranjesupporter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
668 dus ook vannacht weer niet geslapen
Die hele wedstrijd bonkte door mijn hoofd
We hadden toch een kans of vier geschapen
En eventjes had ik erin geloofd
Ik heb een poos de moed erin gehouden
(Er zijn wel twintig biertjes doorgegaan)
Maar nu is alles verder bij het oude
De fan kan gaan, hij heeft zijn plicht gedaan
Ik haal de vaantjes morgen…
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Een morgen vol sneeuw;
in de sprookjeswereld valt
pekel met verderf.
Winterzon breekt door,
wordt al warmer, vorst verdwijnt:
rijp valt van bomen.
Maartse sneeuw daalt zacht;
pas aan 't eind van de winter
zien we zuiver wit.…
De dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 De dag daagt ons uit om er iets van te maken
De morgen, middag, avond en nacht
Ontdek klavervier om mee te ontwaken
Op het veldbed in groen toont hij zijn kracht
Het geluk ligt voor je in zijn ware natuur
Ja, geniet er maar van, de hele dag, elk uur
Als je niet op de koffie komt maar op de T
Beoogt dat een mooi avontuur met zijn twee
De…
Plagiaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Maar de droom leeft in morgen.
Ooit is er een dag die ons de beloofde vrijheid zal bezorgen.…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 De tijd zal tot je
spreken tot de wereldse
transparante ogen zullen
breken, zomaar op een
morgen stap je in de huid
van een nieuwe vacht,
misschien dat je
daar op wacht?
Saudãcoes de Lisboa (2)
Pama…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
Smeulend vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 Ik weet het niet
breng alles door elkaar
vanwaar die tomeloze drang
op te gaan in het geheel
ik wil een klaar beeld
ontvang slechts storend geruis
ik weet het niet meer
red ik mezelf van deze mist
waar ben ik gebleven
lieve zielediepe aanwezigheid
vanbinnen eeuwige vonk
waar breng je mij naartoe
laat het me weten in de morgen…
Ik zal bij je zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
601 Wat een troost, om dat te weten
Dat God je nooit zal vergeten
Hij blijft altijd voor je zorgen
Hij zal er zijn elke nieuwe morgen.
In dat vertrouwen mag je verder gaan
Want God zal je steeds gadeslaan
Geloof Hem maar op Zijn woord
Hem aan wie jouw leven toebehoort.…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Als schrijvers geluid in
een listig avontuur niet
wordt gedoogd in zijn
onuitgesproken ongeduld
of een onbekende bron,
ween dan als zijn heldere
stem in de vroege morgen
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
blijft zingen van een tijd
die hem zo dierbaar was.…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Hier staat men eenzaam op de brug
in 't holst van deze morgen,
om op het eb te zien weerspiegeld
de Soda dreunend aan de overzij.
Hier komt een fietser koud voorbij.
Hier heerst een stille regen
------------------------------------
uit: 'Hollands Maandbad', 6 1965.…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen
is er een slaapplek in de kilte van de nacht
zal morgen…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
Wees blij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Wees steeds blij in de hoop
Want God wil voor je zorgen
Vandaag, maar ook morgen
Hij laat niets op zijn beloop.
Heb geduld als het slecht gaat
De Heer zal je altijd nabij zijn
En weet van je verdriet en pijn
Hij is en blijft jouw toeverlaat.…
Muizenissen kwijt?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Wie van zijn of haar
muizenissen af wil
hoeft alleen maar morgen
de storm te trotseren
door met wapperende haren,
in het natuurgeweld
te gaan lopen.
Niks geen marathon,
niks geen hardloopwedstrijd,
niks lopen voor een doel,
maar puur en alleen voor je eigen
muizenissen gevoel.
Het beoogde doel?…
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen
ontbrekende woorden spellen
wachten tot de tijd zich keert
zich kantelt naar wederhoor
tot morgen…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Maar HIJ is ziek, ik ben gesloopt,
vanwege het gebrek aan slaap
morgen is de hoop; dat ik de huisarts te pakken krijg,
want:
Hij is ziek en ik wil SLAPEN!…
De Ochtend.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
529 Goede morgen zon, fijn dat je er bent,
het is mijn hele leven dat ik je ken.
Deze keer heb je lang op je laten wachten,
Er zitten heel wat mensen en dieren te smachten.
Want hoe anders is het met een zonnestraal,
Blijdschap, vrolijk zijn, het is gelijk een ander verhaal.…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
775 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
De laatste bus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Routineus werkt hij tot de morgen.
Begeleid hij leeggang tot de laatste zit.
Elke dag bestuurt hij lijn tien. Glijdt
hij dubbelgeleed tussen het drukke verkeer.
Bestuurt hij zonder echt iemand te zien.
Blijft hij tussen de mensen toch altijd
een heer.
Zijn traject, de momenten.…
Voor lief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 Ik geloof dat ik maar niet geloof
Dacht ze stralend
Haar tenen wiebelden bij het idee
Dat zij morgen op zou staan
Als niet gelovend mens.
Ik geloof niet in de dingen
Die mij laten lachen, zei ze stralend.
Ik geloof in dat ik lach.
Vol ongelovig starend
Trachtte de menigte te vatten
Hoe dit ongeloof kon zijn.…