31835 resultaten.
Goed voorbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Vandaag alleen heb ik wat nodig
Morgen vraag ik echt niet meer
Ik beloof u echt heel plechtig
Nee, ik lieg niet hoor Meneer
Geef wat centen of wat eten
Ik zal u echt dankbaar zijn
Wat ik vraag is niets bijzonders
Het is geen kaviaar of wijn
Geeft u wat? Ik heb echt honger
Ik heb nog geen hap gehad
Ook geen drinken, niet eens water
Zeg Mevrouw…
Heremetijd, ik ben jaloers!!!!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
547 Kom ik er vandaag toch achter,
dat een minder fijne karaktertrek
zich in mij genesteld heeft,
wat me toch bezield?
Nooit geweten dat, terwijl ik mezelf
als grote meid toch bezighield,
ik gezellig zit te kletsen met de
wachtenden met mij in een wachtkamer.
Tegenover mij zit een echtpaar,
zij een leeftijdgenoot van mij zegt;
mijn…
Speciale oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
774 Als 3 e oma in de rij,
heeft kleindochter er dus eentje bij,
niet echt
want de eerste twee zijn overleden.
Volgens de kleine ligt de eerste
" onder de grond",
zit de tweede in een pot,
want zo zegt ze schrander,
ik denk dat die eerst
moest worden gekookt!
Haar laatste zin is meer dan duidelijk,
het maakt niet uit hè oma,
want…
Lamsoormuziek in Den Ham
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Een reuzenhommel uit Den Ham
gonsde voortdurend rond een lam,
het beest rende een weiland door
maar het bleef zoemen in zijn oor.
Wat bleek, de maat van hommel Eb
was meegeweven in een web,
daar zong hij samen met Koos spin
een Hamster oorlamwalsje in.…
De opstandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Kies geen kant, kies geen kant.
Niet van een God of vaderland,
wat wanen ook beloven.
Kom wandel met mij aan het strand,
waar eb en vloed, kastelen zand
op zilte voeten roven.
Herinnering is al wat blijft
geschreven in de tijd
en lijkt alles zo om niet.
Geboren en gestorven zijn
in de ongewisse zekerheid
dat Leven, het geleefde leven…
Van oever tot oever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
648 Met rechterhand boven mijn ogen
Turend naar de overkant. Wij zoeken
Contact. Wij willen voeling, want
Laten wij toch eerlijk zijn:
Weliswaar door een barrière
Enigszins ver van elkaar, begrijpen
Wij elkander; kennen de ge-
neugten, maar ook het gevaar.
Deze vaak kolkende stroom, rijksweg
Voor vele schepen. Op weg naar en ván
Onze…
mijn winter wandelpad
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 waar kromgebogen bomen
beschermen door lange rijen
het wandelpad van je dromen
want winter beheerst de contreien.
waar kiezels van hagel en ijs
fonkelen als ruwe diamant
de weg wijzen naar het aards paradijs
op een bedje van zilver en goudgerand.
waar vele kleuren geuren naar koud
in een lucht zo fris en zo blauw
en waar iedereen elkander…
schaduwspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
406 zijn kleine hoofd
stil en onafgebroken
gericht naar de geel-
oranje parasol
wind en zon
spelen doorzichtig
met het blad
van de oude boom
in de nabijheid wachten
de grootouders kalm
op het kind dat niet
los komt van het
schaduwspel dat zon
wind en dansend blad
door de parasol
met hem spelen…
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij vertaal ik
hij schudt nee
nee heden gij
morgen ik…
Sjeng de bokkerieër
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Lang geleden in ’t Limburgse land,
op een plek verborgen en discreet,
een vervallen kapel aan de bosrand,
daar zwoer Sjeng zijn dure eed
waarin hij zijn trouw beleed
aan de bende, haar kapitein
en al waar die voor streed.
Sjeng leek het fijn een bokkenrijder te zijn.
Die nacht, een boerderij in brand,
overvallen door bokkenrijders, wreed…
melba snelt koppen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
474 ik heb vannacht gedacht
verder dan kozijn niveau
ik betaalde voor een zonsondergang
hield mijn hand niet op de knip
ooit schreef ik in mijn dagboek
ik heb mijn langste tijd gehad
de wens om zee te zijn spoelde af en aan
toen schreef ik in mijn dagboek:
ik heb mijn langste tijd nog niet gehad
nu ik aan de grens gekomen ben
de grens van…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 Jubelzang over de wijn
Van de hals naar de schouderpartij
ze weert zich voor de schijn glijdend langs het
middel waar het bouquet al beter
bloemt, ze naar lucht snakkend al klotsend
naar de bodem danst, de godendrank in
een zwijm de ware aard bezingt met een
draai van de waarheid. Klinkt met de ziel…
Ze gaat nooit weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 ze zit elke dag in haar stoel
in haar stoel zit ze elke dag
ze kijkt graag naar de televisie
naar de televisie kijkt ze graag
elke middag brengen ze haar eten
haar eten brengen ze elke middag
ze heeft vaak geen zin in eten
in eten heeft ze vaak geen zin
af en toe gaat ze naar de bingo
naar de bingo gaat ze af en toe
ze houdt niet van…
Voorbij de Eeuwigheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Tijdloos ‐‐‐ Getijdeloos
Geen Maan
Geen Zon
Vruchteloos
Donker
Niets
Geen Weten
Voorbij de Eeuwigheid
‐‐‐ ligt wat geweest is.
Het is
‐‐‐ niets.…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
de mooiste (1)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 hij pakt het kleinste boek
de mooiste van Emily
hé Emilia! de naam van
zijn moeder
hij weet niet wat
de mooiste van Emily zijn
het zijn gedichten korter
dan een verhaal mooi!
hij weet nog niet dat zij
zich opsloot om vrij te zijn
hij weet alleen dat hij mooi
drie dagen eerder vrijkomt
als hij de mooiste van Emily
Dickinson heeft…
Zephyr
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
478 Allez, mijn schone aquarel
toon mij jouw solarplexuslicht
de zonnevlek en zonnebaan
ellips der aequatoriale
vederlichtheid der humaine
condition van 't tien dizaines
onderzonse ondermaanse
broos en vluchtig mensbestaan
wijl phaëton zijn paarden ment
doorheen diana's ozonlaag
in ijle luchten atmosferisch
volg ik jouw aura ademloos…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 Cantilene
Ambrosia, wat vloeit mij aan?
uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen…
Weer of geen weer
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
698 Ons doodgewoon bestaan moet vast weer wachten
Dat is voor menigeen dan wel een strop
Maar het milieu knapt er nóg meer van op
Natuur put trouw uit eigen oude krachten
Zij gaat weer groeien, altijd weer ontbloeien
Mits wij ons niet te veel met haar bemoeien…
(niet) voor het laatst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
432 met het ritme van de regen
op een zondag zonder zorgen,
speelt jan klaassen de trompetter
de nieuwe morgen kondigend
malle babbe lacht en zingt
in het licht van de seizoenen
het werd zomer in haar hart
met de liefde om te zoenen
dag zegt zuster ursula
met een glimlach zo sereen
als leonardo dromen schildert
in kleuren die we nooit zo…
Bob
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
407 De woonkamer spic & span, niemand lacht
Tot een monumentaal ding opgemaakt
Iets dat paspopperig kant nog wal raakt
Somber in zijn grafkist binnengebracht
Tijdens de avondwake tranen grienend
Om de verloren vriend denk ik verslagen
Snikkend aan onze verdane dagen
En aan de dood op zijn wenken bedient
Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…
All In The Family
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
867 Het land lijkt steeds meer op een koninkrijk,
Nu namen van de leiders zich herhalen,
Het halve volk zal niet zijn keus bepalen,
En zo blijft alles elke keer gelijk.
Wie over acht jaar wint, is ook bekend:
Dan wordt mevrouw Obama president.…
Mugabe
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
713 “Het kopje thee met hem beviel ons zeer,
Straks gaan wij in Zimbabwe voetjeballen,
Ik snap niet dat die lui daarover vallen,
Mugabe is gewoon een toffe peer.”
En wie niet met de man is ingenomen,
Kan bij Mugabe op de koffie komen.…
Winnaar (2)
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
678 Diezelfde neef* heeft weer wat uitgehaald:
De stiekemerd heeft een Van Gogh gestolen
‘ ‘k Ben gek op Nuenen zei hij onverholen
Ik wacht totdat verzekering betaalt’
Die stomme neef blijkt wéér een slimme vent
Een vriend is de verzekeringsagent…
Frangipani
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam gisteren
opnieuw tot leven
Als long time yesterday in yesteryear
Een bomexplosie richtte mijn vizier
Op toen, Melissekade Leidsche Rijn
Voor mijn verdrongen geestesoog verschenen
Castellum Hoge Woerd Heliomare
De Dampkring Westerlengte Evenaar
Monarchvlinder Partout en Pratumplaats
De Réaumur Beaufort en Fahrenheit
De Johanniterweg…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
Toversmid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Vuur verwarmt, vervormt koud ijzer,
wringt staal om staal, hamerkabaal,
al smedend schept de smid, ambacht,
schept smedend schoonheid, kwaliteit,
spades, hekken en hakbijlen,
hoefijzers…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Soms is het genoeg op straat te lopen
Hand in hand met het liefste kind
Dat speelt en lacht en nog kan hopen
Dat ik de weg voor haar vind.
Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar…
Rembrandt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Zo zeldzaam is de naam
die zij bedacht
Als vroedvrouw Neeltgen,
niet het Joodse Bruidje
Geen Remmert, IJsbrandt
voor zijn tere huidje
Maar Rembrandt, schepper van
de Wacht der Nacht
In 't grootse, volle leven
om hem heen
Zag hij de mens, maar ook zichzelf - alleen…
Mens of g.a.i.a
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De buitenkant
is uiterlijk schoon
trots en vertier
publiek vertoon
het verblindt
in al z'n pracht
representatie
van de macht
in de opkomst
van culturen
oude hemelrijken
tot the fall,
de decadentie
van beschaving
ondergang
des avondlands
Maar de mens,
wat kan die zelf
kent hij zichzelve
gnôti seauton
met zijn cogito…