8449 resultaten.
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
516 Ik vergeet er vaak maandenlang in te
lezen en dan moet ik weer opnieuw
beginnen om de verhaallijn te snappen.
Dat mankement herhaalt zich steeds.
Omdat het kleinood zo meesterlijk is
en ik het einde alsmaar wil uitstellen,
koester ik het als een oude fles cognac,
waarbij ik ook niet tot de bodem wil gaan.…
Wormen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Duizeligheid, daar kwam ik voor,
was ik bijna vergeten,
want inmiddels nauwelijks last.
Er was zoveel -hoe doe je dat-
kinderen, verleden,
vrienden, dood, ongeluk....
Hoe maak je een einde als je denkt
dat je nog maar een fractie
verteld hebt.…
Veerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 ´t Is volgens mij de hoogste tijd
om laatste lasten te vergeten
en te varen over de stille Styx
om daar dieper dan in stromen
meanderend te mogen dromen.
Dit zwakke lichaam biedt mij niks.
Veerman, vaar mij nu maar over.…
Vakmanschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 echt
van belang was kreeg
een streepje naar de top
vroeger moest men
dat uit eigen zak aan de
opdrachtgever bij betalen
maar de echte schilder
wist de talenten er
al feilloos uit te halen
hij voegde ongevraagd
zijn stukjes magie
aan de compositie toe
want vakmanschap
laat de inhoud ook meespreken
al zijn de woorden reeds vergeten…
Hun verlokkend lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 kleine woordjes
dansen in de ruimte
hun verlokkend lied
kom zing met mij
met deze melodie
hoor je er echt bij
ja hier waar
iedereen ook steeds zijn
eigen pleziertjes heeft
in warm lachen en huilen
en de wereld buiten
voor even wordt vergeten
want niemand heeft
een echte naam zij
komen overal vandaan
hebben de wereld
rondgezworven…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Ongekende kleinkinderen,
vergeten geliefden komen
en gaan; het verdriet
blijft voelbaar hangen.
Er wordt gedwaald in mist,
gebeden, geleden, gewacht
in zware stilte; hier
duurt het leven lang.
Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.…
Op papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 de lach innemend
met een gaaf gebit
het is druk
cliënten kijken
vaak benauwd
want op papier zijn
zij het slachtoffer hier
signalerend vraag
ik naar de zuster
van de prik wel een
knik maar niemand
herinnert zich haar gezicht
heb toen het
compliment gegeven
dat zij anderen helpt
met overleven maar ook
zichzelf niet mag vergeten…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Vergeten filmfragmenten,
die in oude archieven wachten,
kunnen heden worden gezien.
Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.…
Mam..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
728 Ook al vergeet je soms waarover.
Soms ben je stil.
Je ogen kijken zoekende.
Soms dwars door mij heen.
Ik vind jou wel mam.
Nu, maar ook straks.
Als jij mij niet meer kunt vinden.
Ik zoek jou wel.
Een traan valt en mengt zich met de mijne.
Verbonden voor altijd...…
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeibaar is?…
Averbeteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Ik heb gevochten, nog steeds
zijn er barbaren als je durft
achter de spiegel te kijken
en erdoorheen te stappen
in de echte wereld
van duur gekochte averbeteringen
Overwinningen worden vergeten
terwijl men ze viert
steeds opnieuw
zullen ze behaald moeten worden
tot in eeuwigheid amen
Ik teken ervoor
een vinkje achter mijn naam
'…
waterspiegel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
405 dit moet de laatste keer worden
dat ik jou herinner
zometeen liggen deze woorden te bleken
in een uithaal van najaarszon
daarna vangt een reis aan, begint
het zachtjes te regenen
ergens moeten we een begin
maken met vergeten
anders raakt geheugen overvol
en is er geen ruimte om iets te onthouden
misschien dat ik realiteit bedoel…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Ik was als een vogel
Zwalkte wat laag bij de grond
Dan steeg ik, overzag
hoe ik nu met een nieuw iemand
in wie ik me verliezen wil
om jou te kunnen vergeten
Maar hoe ik toch naar je zocht
in een duikvlucht
Daar rondhing tussen de daken
Die hele ouwe boel,
die verfrist zogenaamd
Gemoderniseerd
Al het oude, de pijn, het geluk hing er als…
Ik schreeuw niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Hier wonen mensen
in natte dozen
en ik schreeuw niet
ik voer geen actie
voor een post in de begroting
Ik voel me alleen
net als de anderen
in hun huis en schone kleren
die al zoveel te doen hebben
en opgelaten voorbijlopen
met een vriendelijke groet
die een gesprek afkapt
voor het kan beginnen
en die dit gauw vergeten
voor het een…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 In het trappenhuis van
een lang vergeten wolkenwereld
raakt je hand eventjes de mijne.
Als ik de weg dan weer verlies
en zachtjes meezing, neurie,
met de deuntjes die we samen deelden:
dan mis ik jou in mijn genoegen
van het stiekem altijd samenzijn.…
Dronken liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Alles om ons heen vergetend
Vraag je, ga met me mee.
Dronken zijn we van de liefde
Dronken zijn we van de wijn
Dansen van intens geluk
In de zilte lucht en de maneschijn
Ik voel je ogen branden
Je zachte armen om me heen.
Je kust me met vol verlangen.
In je armen gaan we samen heen.…
Grote liefde, intense pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Vergeet je de pijn voor een dag?
Ga je weer in geluk geloven?
Rouw gaat traag,
het mag er zijn.
Hoe groter de liefde,
hoe intenser de pijn.…
Vroegere dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
352 als kind
wist ik al
wat ik miste
toen ik voor
het eerst
iemand echt
in de ogen keek
een moment
dat ik nooit
vergeet omdat
wij die blik
samen deelden
in deze uithoek
van het universum
jij die mij
voor het eerst
iets van mezelf gaf
het diepste besef
dat wij deel zijn
van dit geheel
dit bewustzijn delen
de volheid van
dit gevoel…
3 juni
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
791 De dag van jouw geboorte
Zal nooit vergeten zijn
Zelfs niet nu die bijna
Een eeuw geleden is
Vandaag 97 jaar geleden
Kwam jij hier op Aarde
Uit de schoot van het Universum
Waar je weer naar terugging
Waar je nu een engel bent
Een vlinder in mijn tuin
Een vogel in de appelboom
Pure liefde uit de bron
In het eeuwige licht…
Reis of roes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
637 Ben je geboren op een klein
eiland in de stille zuidzee
of opgegroeid in een verlaten
uithoek van een vergeten rijk
achteroverleunend in een
oksel van de machtige
chinese tors waar angst taboe
is in de ongenaakbaarheid
der himalayahoogten
dan is zoeven over zes
maal duizend mijlen land
in een zwevende zeppelin
of schip van…
voorbode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
433 dageraad
dagen vullen zich altijd met morgenlicht
kenbaar, ontegenzeglijk
zelden afwijkend van een patroon
een porseleinen bord, een grindpad
tevens voor herhaling vatbaar
laat de ziel zich tot het lichaam richten
-ten langen leste, zonder iets te vragen
maar toch met een verweesd woord
gedurende duizendvoudig bedenken
en eenmaal vergeten…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 Ik probeer die gedachte te vergeten,
Alleen ik weet niet hoe,
Blijft knagen aan mijn geweten.…
Onderweg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Kom, laten we gaan
op reis
de reis van ons leven
zonder bagage
het onverwachte
verwachtingsvol omarmen
Kom, laten we kijken
waar de zon opkomt
de tijd vergeten
niets willen weten
van de eindbestemming
als jij of ik dan moeten gaan
op reis na het leven
Kom, laten we onze koffers vullen
met tijdloze liefde
en eindeloos geluk…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.
Hij is weg,
alsof hij nooit
iets voor jou betekend heeft.
Alsof jouw handen
nooit de zijne
hebben vastgehouden.
Volledige onzichtbaar.
Voor jou.
Voor ons.
Zelfs voor zichzelf.…
Grijs gebied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 de weg kwijt zijn
het lijkt steeds vaker net als
in mijn mysterieuze dromen
alsof het allemaal spontaan verzonnen is
een grijs gebied van kromme gedachten
waarmee alles opnieuw naar lentebloesem verlangt
omdat jij het zwoele leven aan het beeldhouwen bent
met het magische spel van de scherpe beitel
en al het overige vragen blijft vergeten…
Tevergeefs
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
316 In mijn gedachten zie ik jou,
Voel ik jou als toen,
Vergeten mijn verdriet, mijn rouw.
Die wens, vader mijn gedachten,
Vervliegt weer heen,
Sneller dan herinneringen jou brachten.…
Het geluid van de uiterwaarde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
382 ..en als je héél goed luistert
hoor je het fluisteren
van de vergeet-mij-nietjes
het zuchten
van de boterbloemen
in de verstikkend hete zon
..de koekoek roept niet
naar het nest, maar
om mij te attenderen
op de paraderende
Canadese kuikens
en de knobbelzwaan
die zijn kop in het water steekt
..het zoemen van mensen
en van die dingen…