32564 resultaten.
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 het is koud buiten. ze murmelt
halfluid voor zich heen
warmt zich aan de lach van een
verliefd paar,
mensen vind haar raar.
ze lacht soms hardop, schrikt van zich
zelf. ontbrekende tanden zichtbaar
ze weet zich bespot, mensen griezelen
van haar,
gluren en zijn erg op hun hoede.
je weet immers nooit met deze mensen.…
Blijf altijd bij de werken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Dan kon ze tegelijk wat warmte snappen;
het land werd heerlijk door de zon gekust
en zinderde van ingetogen rust,
ze overwoog zelfs om een uil te knappen.
Een reiger -muizen zijn zijn daaglijks brood-
die zag het muisje niets vermoedend staan
op krap een meter bij zijn bek vandaan,
een pik een slok en ’t muisje was morsdood.…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 de grijze lucht huilt boven
de velden van Nickerie
het wijdse polderlandschap
dat zoveel monden voedt
met je glimmende rijstplassen
en je verraderlijke slangen
de wind waait door mijn huis
de vochtige warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 - Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven
Door vreugde en hoop en stilte en droefenis
Wij eindelijk een koele rust verwerven,
Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis,
Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven,
Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…
Som
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Na het scheiden, het schelden,
na 't daag'lijks overtreden van wetten
en moeilijke zoektocht
afwisselend warmte en pijn
houvast als een klimplant
hier en daar
kruipend naar boven,
niet huilen of zeuren
doorgaan maar.
Ik vraag nu de bloemen en planten
hoe kunnen jullie zo stralen
en geuren, zo mooi,
dag na dag zijn?…
De beukenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Voorzichtig maakt een zonnestraal gewag
van licht en warmte die de levensstroom
in tak en wortel stuwen, zonder schroom:
dan straalt de tooi die eerst in nevel lag.
Inmiddels is het beeld mij heel vertrouwd;
het is al vaak een stille troost geweest.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen
in een zee van altijd
smolten, zoet in zout
Het valt niet op afstand te houden
het goede en het kwaad, verscholen
in vreugde, een mespunt angst
beide leren voorzichtig
langs de randen te lopen
Een val kan dodelijk zijn
als je niet kan zweven
een vogel worden en wegvliegen
gedragen door warmte…
Onthaast de lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 wens als het had gekund
Mannelijke stieren hebben het op vrouwen gemunt
Briesend de borst vooruit al is het van tijdelijke duur
De liefde streelt de zonnestralen geil en puur
De man toont zich oprecht een rund
De vrouw geslepen en verdund
Het machtsvertoon gezien als een spel
Een mooie lach naar het onbeholpen gestunt
Hongerig naar warmte…
Een hart van ijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
669 je bent mishandeld mentaal
Je bent voorgelogen, in de maling genomen en verraden
Ze hebben je aan je lot overgelaten, ze hebben je in de steek gelaten
Ze hebben je pijn gedaan, lichamelijk en verbaal
Door alle ellende in het leven, door alle pijn en verdriet die je beleefde
Is je hart bevroren je hebt een hart van ijs
Maar ijs smelt door warmte…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Levenslang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 De vrijheid die we hebben geven we elkaar
De ruimte die we zoeken hebben we gevonden
Warmte en liefde is wat ik ervaar
Ons samenzijn heelt vele wonden
Niemand die ons vertelde dat we zonder elkaar konden
Ik heb enige haastige rust die ik bewaar
Het stelletje is een geweldig paar
Ik voel me innig met je verbonden
Het is geen straf om met…
bij me achterop de motorfiets?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 jouw handen om mijn lichaam
geklemd, de ogen half geknepen
tegen de harde wind, het monologe gebrom
van de motor roept een extase op
waarin de snelheid ons langs
onbegrepen plaatsen voert
vertrouwd hangt jouw lichaam
tegen dat van mij, de warmte
maakt ons één, je wang streelt
mijn leren jas terwijl je armen
mijn contouren bespieden vanaf…
Koeltoog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Mama, onze zwoele hete warmte doorbreekt koude of ijs
Al toef je nog een week in een koeltoog, ferm betoog
't Gaat ons diep intens warm geluk niet derven of...
betoog.
'k Zie je zo graag..........…
Mis ik?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik mis warmte en geborgenheid.
Haat de lege plek in het bed.
Ik neem nog een slok van m'n bier.…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Oh, waarom
ging aan mij voorbij,
die wenkende vraag om
warmte tot aan de morgen?
Waarom heb ik niet gedacht
aan jouw gebrek aan kracht
verdronken in onvermogen?
Oh, waarom ging aan mij
voorbij een waarachtige
nacht te hard om hem
te gedogen?
Waarom, oh waarom is een waarom
te veel.…
Doofden in jouw ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
474 ik voelde nog
de warmte van je jas
die ik voorzichtig aan
de kapstok had gehangen
vleugjes jij
waren in de hal gebleven
als eilandjes leven van
jouw spirituele aanwezigheid
je dirigeerde
ongedwongen de
heerlijke sfeer die jou
vanzelfsprekend eigen was
je nam altijd
de grote wereld mee
zoals jij die kende en voelde
vol spirit…
Pesten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
757 In mijn hart zal ik altijd de warmte voor jullie vasthouden
net als de zon zullen jullie stralen.
De zon komt altijd terug
ze vergeeft de wolken dat zij haar bedolven
onder droevigheid en pesterij.…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 vandaag ontbrak
de warmte die
altijd verbinding bracht
in optrekkende kou
was blauw het licht dat
alles overheersend was
kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen
muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
pesten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
806 In mijn hart zal ik altijd de warmte voor jullie vasthouden
net als de zon zullen jullie stralen.
De zon komt altijd terug.
Ze vergeeft de wolken dat zij haar bedolven
onder droevigheid en pesterij.…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Het wordt nu tijd ons te bezinnen:
De bossen kleuren dieper bruin
en de lila herfstasters beginnen
hun ijle bloemen in mijn tuin,
Het wordt tijd om te bedenken:
De zomer houdt niet eeuwig stand,
die warmte gaf die ons zo wist te behagen,
de mooie gouden dagen gaan nu vervagen
en de herfst komt in fijne kleuren drenken
alle bladeren in ons…
Magie en mystiek
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
443 in het
onderhuidse spel
van spanning en
ontlading bepalen
magie en mystiek hun
eigen vorm en kleur
waar stroom
subtiel de
geleiders raakt
golven weerstand
en vertraging
altijd tegendraads
kolken emoties
warmte vrij
verstikken
problemen door
totale inertie tot
een onoplosbare brij
zacht voedt
magie onmerkbaar
kleuren van…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wanneer de zon nog geen warmte geeft
sta ik op met het dekbed om me heen
en kijk ik half achter het gordijn
de straat in, de eerste mensen
lopen nergens heen, een blokje om
met honden die geuren volgen
Ik vind het altijd eng
of ze me willen bijten
Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn…
fladderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 blauw keer ik terug naar jou
schalt de radio op twee
de muziek waarop wij dansen
terwijl de wereld buiten
zich langzaam opmaakt
voor een nieuwe start
als wij onze deuren openen
om de warmte te proeven
van het elkaar ontmoeten
dat ontsnapt aan het virus
de zo gehoopte toegift is
met opgeheven vuisten
zwaaiend naar het monster
omarmen…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar…
overvleugelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 lijven met groot lawaai de stad in stormden
en alles tot puin was gewalst
toen het licht begon te worden
en een vreemde stilte binnensloop
en jij je in gesnik verloor
en duiven onverstoord koerden
en je rondkeek naar wat over was
en je het lot aan de deur hoorde kloppen
terwijl de meeuwen de lucht doorkliefden
en een merel vergeefs de warmte…
corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 speelt geen spel
Geen emotie en geen kleur
Ze danst met wie ze wil
Met de blik van een charmeur
De enige manier om te winnen
Is door te dansen in gedachten
Alleen of met elkaar
En geduld blijven betrachten
Door de straten, door de huizen
Door de krotten en paleizen
Als een zwerm vogels in de lucht
De wereld weer bereizen
Richting de warmte…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Een vreselijke ziekte
sneed tergend langzaam
de hechte koorden door,
Warmte,
was wat ons altijd verbond,
zonder jou
heb ik het koud.…