11282 resultaten.
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Maasai
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.069 Achter hem huilt de wind
droge tranen
en in lemen hutten
kermen ongeboren kleinkinderen.…
Natuur bemind
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
605 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispelde libellen
rakend een rivier
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten.…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
Voor het donker werd
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 Voor altijd verliezen;
onthoofd door een
snijdende wind, die
de kop op stak.
De roepende stem
uit de woestijn,
golven van verwondering:
een medestander, die doordrong
tot de verstandsverbijstering:
onvoorwaardelijk de overgave,
een uitputtend doodgaan
voorlopig in de kiem gesmoord.…
Ontharnaste naakt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
618 je bereed in
storm gekleed
de donkerste wolken
op je vurigste paard
mende het lichten
van talloze bliksems
joeg op de donder
in ontladende vaart
zweepte de wind
tot orkanische kracht
zonde door buien
met regenboogpracht
jij magistraalde
elementen tot vuur
ontharnaste naakt
het puur van natuur…
Flinterdun
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
550 Flinterdun als gesponnen zijde
Trillend in een huiverige wind
Begeleiden verwarrende gedachten
Waar ik geen antwoord op vind
Verdwaasd dwaal ik steeds verder
Verdwaald in droog grillig labyrint
Zoek ik terug in het kort verleden
Tastend in eindeloos karig heden
Dan hoor ik haar, flinterdun…
Oogsten zonder oogst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
671 Nog schraalt mijn oogst
het onrijpe koren
en staan schoven ongehuwd
tegen de wind te leunen
het kraken spreekt van
ergernis in een tijd die nooit
meer heelt, en zonden zonder
bouwwerk als los zand
zich ruwen in mijn stem
nog spreek ik volle dagen
en serveer mijn koele blik
in ogen die me vragen
waarom ik…
Gevleugeld hart
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.560 Je koestert een droom
zoals de wind
die boomwoorden fluistert
onder de blauwe cipres
en je zoekt
in het laatrood
naar een naam,
zo dierbaar
een belofte,
zo magisch
De donkere schaduwen
in je ogen
in je haar
verlangen naar
een gevleugeld hart
ragfijn en teder
Waar is de ster
bezongen in je lied
Waar schuilt toch
de vervulling…
Fluisterwind en morgenstond
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
626 Fluisterwind
brengt zwaargewichten
waar zonnewarmte
mee jongleert
terwijl maanlicht
bijna bezwijkt
onder loden last
van gevallen sterren
Breng de horizon
maar dichterbij
wellicht valt het tij
nog te keren
als oude angsten
weer verwaaien
in de frisse wind
van verse morgenstond…
Waar de poolster lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 Wanneer het hart de hel gezien heeft
en de pijn als tranen is geweest
de regen zal nu zachter zijn
ook al is de wind zo koud
mijn bloed is rood en warm
en ik deel mijn blik met engelen.…
De Mooiste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 een aantal dagen lang
sta jij te gloeien in een tuin
ik loop steeds naar mijn raam
om te genieten van je gratie
vol bewondering herhaal ik
"voor mij ben jij de mooiste"
morgen zullen regen en wind
jou de kleding van het lijf rukken
een foto bewaart de herinnering
aan dit intense sterven…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
Dag vol hemelwater
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
450 Snelle auto's
grote plas
vele druppels
op regenjas
paraplu's vliegen
in de wind
flinke plassen
stampend kind
donkere wolken
volle maan
vroege avond
lichten aan
kachel hoger
winter pret
en vanavond
vroeg naar bed…
WAAROM?
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.045 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach, waarom…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Als een violist die
met geloken ogen
zijn melodie
laat suizelen,
zo zacht streelt
de wind het
bedauwde gras.
Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
Maanzee
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.110 De nacht ademt het licht
van de maanzee
En met zachte stem
zingt de eenzame dichter
zijn weemoed uit
Voor geen god
geen schoonheid
die danst tussen de heuvels
maar voor haar schrijft hij
zijn woorden
Verder dan de engelen
verder dan de rand
van de leegte
zoekt hij haar ogen
En de wind van verlangen
fluistert :
Ras komt de dageraad…
zie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
887 de waarheid
kan zij verdraaien
tot de echtheid
die ik zie
duizend woorden
kan ze fluisteren
tegen de maan
maar wie, zeg me wie
zal er luisteren
naar haar pijn
als zinnen vervliegen
woorden versterven
en sterren verwaaien
over de golven
van onze dode zee
de wind neemt ze mee
wie voelt nog de pijn
als al haar gedachten
onder zand…
Jij vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Jij
een vrouw
om de hoek
uit het internet
Ik
een man
andere hoek
in het verlangen
Je raakt me
Ik verzacht
ik zwem
in mijn tranen
Van mijn hart
Zak in mijn voeten
In Moeder Aarde
Adem in de wind
Van de Zee
Avond frisheid
Zang van de vogel
trilt in mijn oren
Vrede in rust
in mezelf
in haar Aarde
in verbinding…
Op een perron
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.195 Een leeg perron,
een koude wind,
en ik moet plassen.
Jubel-weer,
regenbui
en tegels die wippen in het zand.
Een stem roept,
iets over tien minuten,
en mijn voeten
draaien als kompas
weer naar jouw kant.
Kaasbroodje,
kaasbroodje,
honger heb ik niet.
Maar sherry en lusten, lief,
maken mij als het perron zo leeg.…
Zomerse droomtuinen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
537 Ik bevind me in de belevenis
van een zomerse zangvogel
bezing bloemen, voel tintelingen
van vrije blauwe lucht
en ik denk aan jou
zoals een kind aan de wind
droom ik
over een onbevangen toekomst
in zomerse droomtuinen
vergroeien de bomen met tijd
proef ik in ’t onbeperkte bloeien
zwemen van vergankelijkheid.…
Restanten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
638 Wat rest is de puinhoop,
van wat ooit een samenspel was,
maar nu voorgoed verbrokkeld tot gruis,
wat rest is stof,
die opwaait in de wind,
die niemand ooit nog terug vindt,
zelfs niet als rest!…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 Dit vroege, oude land
kent een andere stilte
vindt lagen van oer terug
en zingt het water stijf
Het is er onverwoestbaar
breekbaar, terwijl
in de verte een kind huilt
en een wolf en de wind
De schaduwen lang en jong
in vloeiende beweging
uit de uren van duister gerukt
om te wenen en te helen.…
Er bleef iets dat ontbrak
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
715 nog was
mijn schilderij niet af
er bleef iets dat ontbrak
ik componeerde
kleur en vorm zo
dat het de juiste tonen gaf
de hardheid van
mijn messen kon ik
slijpen aan de rots
maar in de horizon
van lucht en zee kreeg
het pastel de wind niet mee
heb de ziel erin geblazen
zij bracht beweging terug
een magisch verfstreekje op de…
Niemand weet
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
714 Een boom een
berk en een beuk
een landschap bossen
in volle wintertooi
een schaap graast
in een vuile wintervacht
je handschoen geworpen
je voeten in de middagzon
een avond met een belofte op morgen
de wind schreeuwt
om een sneeuwvlok
ik weet het ... maar
je vlecht het rijp in mijn haar
zonder te weten waar, waarom te zoeken
naar wie…
Vluchtweg
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.560 Opgejaagd door tollenaars
leef ik uit lege koffers
liefde lap ik aan de laars
van stampvoetende joffers
ik schaaf mijn hart over de grond
die alleen de vorst verstaat
smelt mijn ijzig oorlogsfront
in de wortel van de haat
en laat me bij het weerzien
voelen wat ons diep verbindt
je lange haar over de striem
van mijn vluchtweg in de wind…