5143 resultaten.
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 ik riep ooit de woestijn toe,
het bleek aan
dovemans oren gericht
had toen nog niet het besef
dat de oase al lang geleden
'met zand er over' was gedicht
"wer schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets…
Nachtmerrie
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
641 Verrot broeiende, stinkende adem briesend
wulps hees, mij zeeziek makend
deinende, klauwt zij dwaas
schaterlachend
haar lange nagels onbeschaamd, triomferend
diep zwart in mijn hart en ziel.…
Fietsvakantie in Gigondas!
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
971 Onze adem ruikt naar 'Gigondas',
dat is te horen, bla, bla, bla!
D'horizont ziet scheel van de lavendel,
de Mont Ventoux,
een hoopje hel tot aan de hemel
Grijns werd hier vlugjes weer tot lach,
de stress verdween
Onz' bleke huid pocht nu weer brons,
Rosé à volonté!…
dichter wordende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.245 een woord – zoekend naar het precieze
moment waarop een versregel volloopt in klank
wanneer de betekenis van een woord zwicht,
begint te verschuiven en zich ten slotte overlevert aan geluid
vanaf dat moment smacht het bloed naar de betovering
van taal – de enige waarheid krijgt een huid van klank
de dichter dicht met haar tong
zij haalt adem…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 Zo stijgen zacht de schimmen uit mijn donker,
Tot zij voor de' adem van de dag verzinken,
Zo bloeit een bloem uit elke zonneflonker,
Tot op eenmaal als 'n bron mijn hart te blinken
Ligt voor iedereen - o! hoor stil, wat klonk er:
Is het een mens, die uit dat hart komt drinken?…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.879 Jouw woorden zou ik rond zien waaien
op de zilte adem van een verlegen zuidenwind.
We zouden dan samen zijn gaan lopen,
zomaar,
nergens heen,
net als de zee.
Ik zou schrijven tot je danste
op het deinen van die ene metafoor.
Schrijven tot je dansend,
langzaam dichterbij kwam.…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Zij is jong
ontroerend,onthutsend, ontstellend jong
net vrij van de last
die nu op een steenworp rust
grommend, knarsend, knerpend
koude ademend
wachtend op een kans.…
Ongekend verlangen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.430 over het weer
maar ik werd wat ongeduldig
want ik wilde toch wel meer
al snel kreeg hij in de gaten
wat ik eigenlijk bedoelde
en ik kon het dan niet laten
door de geilheid die ik voelde
om het nummer te geven
van mijn nieuwste mobiel
3 5 8 4 6 7
hopend dat het kwartje viel
en hij me op zou bellen
al was het midden in de nacht
mijn adem…
Beetje ziek
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.208 je bent een beetje ziek
je huilt tranen met tuiten
je neusje zit verstopt
er valt ook niks te snuiten
je knort als een big
ademen gaat niet zo fijn
je wordt zo driftig
je wilt niet ziek zijn
je bent zo klein
en begrijpt het niet
dat je rust moet houden
want je bent zo verkouden
maar je hebt zo'n verdriet
je wilt niet ziek zijn
stil…
Geduld
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.259 Nu tel ik tot 10 en adem diep,
en wacht rustig op mijn beurt.
Doch soms denk ik in het geniep,
als ík het doe, is het zo gebeurd.
Ondanks dat ik nu rustiger doe,
en geniet van stappen en een feestje.
Van tijd tot tijd betrap ik mezelf,
blijkbaar de aard van het beestje.…
Neem mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Aan Jan-Peter
Mijn poëzie heb ik uitgekleed
tot deze woorden
zodat ik jou te woord kan staan
jij, die de harten van mensen
sneller en sneller laat kloppen
mannen kinderen vrouwen
oude mannen nog meer vrouwen
geef je een winter van asfalt
Welk gif van redenaties
gebruik je tegen het weten
over alle levens waaruit
je adem wegneemt…
Neen, ‘t was geen Menselssohn, geen teer verhaal
poëzie
4.3 met 23 stemmen
2.638 Brünhilde’s adem is ‘t, die ‘k ademhaal:
Haar jonge kracht, haar gretig lichaam trachten
Niet af te weren, wat ze heet verwachtten,
‘T uit ‘t wereldhart opwagn’rend bacchanaal.
Zo geeft zich – Ruik! Ruik! ‘T eeuwig leven wast!…
De dag gaat open ...
poëzie
3.7 met 36 stemmen
6.202 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks één geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit,
en ik bij donkre wand diep peinzend poos.…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 De boeren zien met lede ogen
hun omzet ernstig dalen,
maar de kippen en de koeien
kunnen weer adem halen.
Daar komt de stoet,
geheel in 't zwart.
De mannen druppend van het zweet
de vrouwen van hun smart.
Twaalf dragers zijn er nodig
voor die kolossale kist.…
Kaarslicht in jouw ogen
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.380 jouw ogen verwarmen mijn hart
jouw adem verwarmt mijn gezicht
de adrenaline gloeit verliefd
haast zichtbaar in het kaarslicht
gisteren wist ik nog niet
wat ik vandaag zou gaan bereiken
je opende de voordeur van jouw hart
en liet me naar binnen kijken
eindelijk zijn we hier samen
gehurkt op de bank, tegenover elkaar
gedachten en gevoelens…
een hals die zachtheid toont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld tot een warm omhelzen
ik zie het kloppen van je hart
in een hals die zachtheid toont
de lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan je glimlach
zich verdiept en ook
je adem…
Die ene avond...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.371 Je vertelde dat je me leuk vond,
mijn adem stokte en ik keek naar de grond.
Wat moest ik nu zeggen, wat moest ik nu doen?
Ik keek je aan, en kreeg zomaar een zoen.
Ik moest het NU zeggen heel erg gauw,
dat ik ook gek was op jou.
Ik zei het snel, dan was het gedaan,
jij keek me lief en lachend aan.
We staarden naar elkaar en toen..…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 In kleuren en ritmen
van de nachtelijke adem,
waarin we onze noden tellen
getransformeerd naar
schimmen van een verschiet
waarmee we ons kwellen,
dat bezinksel, om de droes
van het verleden te claimen, op
de schreden van het tijdelijke,
gereinigd op een harde manier,
beseffen we morgen niet,
wat we gisteren waren. "…
Liederen voor nieuw leven 2
gedicht
2.2 met 131 stemmen
19.116 voor
een raadsel. onder haartjes, een voor een
vouwen zich blaadjes toe tot been zodat haar
gezichtje als een lampenkap vol licht
de binnenkant weergeeft - anders zien
we de niet roze lettergrepen van haar handjes
of het ritselen van een glimlach wanneer die
opkruipt naar de pasgeboren oogjes
en ze overhaalt te blijven in dit
dal van adem…
Trésor
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.193 kom je dichterbij
Ik snuif je in me op
Jouw bedwelmende parfum
grijpt me bij de neus en
Jij lacht en fluistert
"Trésor,
sluit me in je op
Vergeet de cijfercombinatie
We kunnen dit niet terugdraaien,
willen het ook niet"
Je blik benevelend
Ogen als citrusvruchten
door midden gesneden
het meest
azuurblauwe vruchtvlees
Met warme adem…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Dieper duikend zocht ik
naar het parelmoer van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in de golven van de oceaan,
ontwaarde een betoverend licht,
welke mij - in extase - dronken
voerde en sloegen de oesters dicht,
en mij de adem en het zicht op
de gepolijste parels ontnam,
door de schaarse zuurstof
ik ontwaken moest, een
tegenstand me liet…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs de bomen zijn gaan schuilen
onder de Engelsman zijn kop
Hier hou ik van
de eindigheid overwinnen
Hier ben ik de enige
fauna in het wild
zelfs geen camera
Enkel de rauwe rook
van mijn adem…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.
Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet. ‘ Het spel was af.’…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Doodge-
moedereerde boventonen ademen
ons die onbezonnen uit borduren
gaan, lichtlinnen tijdpatronen aan.
Wij ademhalingen, aanhalingen
uit ongelezen natuurboeken, uit-
eindelijk luchtwervelingen van
het eerste uur. Het is een wellust!
-----------------------------------
uit: 'Luchthonger', 2004.…
bronsgieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 de pop van klei kneed ik
tot een model dat jouw lijnen draagt
ingesmeerd met was
een ademend vlies
je bent ingesponnen met ijzerdraad
daarrond stolt een mal in een kist
een mantel van gips en zand
die in gave brokken uiteenvalt
tot je in de ronde oven past
in een kuil van waterdicht beton
weeg en smelt ik jou
een kraan op rupsbanden…
Passie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.323 ik wil je warmte bij me voelen
kruip even dicht tegen je aan
om door je haar te kunnen woelen
voor ik naar huis zal moeten gaan
ik hoor je plots zachtjes hijgen
korte kreunen in mijn nek
om vervolgens maar te zwijgen
want jouw adem maakt me gek
ik open eerst je zwarte hemd
kleine knoopjes, oh zo vele
waarna mijn handen ongeremd
jouw lichaam…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Vanaf het begin
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.489 Keek jou...zo smekend aan
Reeds vanaf het begin
begeerde je m'n warme adem
trillend, hevig verlangend
toen kwam ik...
Omhelsdejou,...teder maar bevend
Reeds vanaf het begin
voelde je toch m'n allerliefste
m'n eindeloze zoektocht naar jou
toen kwam eindelijk JIJ...…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft
en in één adem om de pijn te bestrijden
een van zijn kwartliter bruiden belooft,
maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.
Een leeg nest is wat in de spouwmuur nog rest
van de hommels, die brommend en noest
met een minder soort nectar gevoed
naar een meer dan één morgen vervlogen.…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.472 Je schoenen op de vloer
Je zomerjurk op de stoel
Op het kussen ligt je blouse
Wij er zomaar tussenin, zalige roes
We snakten naar de adem
Die we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het…