5922 resultaten.
Dat is véél
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
793 En, wat hebben we te verliezen?
Onze onverwoestbare levensmoed?
De indruk die we op anderen maken?
Laat ons niet lachen!
Het is heerlijk ontspannen werken.
Het is lekker uitrusten en genieten.
Het is indrukwekkend om mee te maken,
wanneer we onszelf hervonden hebben.
Wanneer we liefde in kleine gebaren durven tonen.…
Chanel no. 5
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het kan zijn dat ik soms een weinig overdrijf,
Maar bunzings laten ’t niet gebeuren,
Dat zij het gaan verliezen van Chanel no. 5.
Misschien dat ik maar een artikel schrijf,
Waarin ik schilderen zal met felle kleuren
Hoe bunzings minder stinken dan Chanel no. 5.…
Venus was bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Je hebt niets te verliezen en toch
kocht je de prins om met beloften
en waarschuw je de mensen
om schoonheid te mijden
die te verbergen onder kleren
en achter gesloten deuren
waar de tijd in hun huid kruipt
hun vlees verslapt en het aanvreet…
Rosanna Lo-A-Tjong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Omdat Rosanna aan de beurt is,
voor d’ ander is dat altijd weer een treurnis,
zo wordt er heel vaak op de buik geschreven
Ga liever voor plek twee, het meedoen is ’t
belangrijkst, maak je dat maar wijs, je wist:
verliezen? Dan verzet je slechts je streven!…
Marlou van Rhijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ‘Verliezen? Dan verzet je slechts je streven!’
Klinkt logisch voor elk Jantje met de pet
Ma(a)r Lou die geeft hem dommeweg van Jet
en wint gesmeerd de tigste wedstrijd even
Ze rent de benen onder hare kont
vandaan. En wát voor ene kont: een pronte
– dat heeft ze zelf gezegd!…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van…
Een ode aan de Nederlandse Tulp
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
607 Jij belichaamt alles
wat een mens zijn
verstand doet verliezen,
en tot waanzin drijft.
Alleen al om in jouw
aanwezigheid,
te kunnen zijn,
Spendeerden mensen fortuinen.
Jij voedt de hongerige,
in tijden van nood,
en eist nooit iets terug.
De begin van jouw bloei,
geef ons weer aan dat het
tijd is voor de grote
schoonmaak.…
Fleur onze Maltezer
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.122 Feur,
de jaren beginnen te wegen
arthrose, verminderde nierwerking,
blind komen, tanden verliezen,
ze laat het niet
aan haar hart komen
mijn eigen ouderen,
ik moet er nog van bekomen
welgezind, fier als ze is
behandeld wezen
als haar eigen kind
steeds welbemind
sneeuwwit zoals ze is
onze lente
onze knuffel
ons wiegen,
de hemel…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid
dit zou wel ver gaan, als ‘t dicht blijft stromen
ondanks ‘t pieken van de zieke dagen
en pijnen als terugkerende plagen
waardoor ik lijdzaam kruipen zal, en jouw lichaam
vervangen moet wat ik toch zo stiekem aan
aan ‘t verliezen…
Werveling van Verloren Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Ik zie wat overblijft
wanneer beloften hun betekenis verliezen:
een hemel die uiteenvalt,
en een hart dat geen geluid meer maakt.
Wat ik nog gezond noem
valt langzaam uit elkaar.
Oude pijn, lang verstopt,
komt terug
vanuit verloren dromen.
Neem me mee.
Niet naar geluk,
maar naar rust.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 voor de herfstzon
Haar denken stuurde haar daden
duwde doortastend
het voortslepende inslapen
in verzachtende twijfel
boven haar sterven
Maar nooit…
zolang het voortsleepte
gedurende dat etmaal
bevroor haar allerlaatste woord
ontsteeg zij herfstig het einde
de eindigheid
Buiten het lawaai van elke nacht
zij zou zichzelf nooit verliezen…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."
Nieuw warmtelicht laat struiken, zwaar van bloemen,
hier wonen en vrolijke schittering
in de verruimde vijver opdoemen.…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.
Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."…
Onder spanning
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.550 Je bracht licht in het duister
en was bij duister in licht
Bij zaken,
die het daglicht niet velen kon,
brandde jij
Je was bij zaaien
en bij sterven
Donkere dagen
nu jouw vlam voorgoed
ons delen dimt
- want ook jij had je duur -
Nu alleen
geef ik vuur
aan kaarsen
en
doof brandend…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Tweeling of dubbelganger
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.964 Ben ik het of is het hij
die daar wegloopt van mij
Mijn vergankelijke ik
verlaat mij en ik bangerik
laat mijn alterego gaan
angstig voor nog meer waan
Mijn geboren dubbelganger
loopt niet met mij op nog langer
Lichaam van geest afgevroren
ego verdubbeld verloren
Alleen is zo vreselijk alleen
zonder spiegelbeeld om je heen…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Zal nimmermeer gebeuren*
mij dan na deze stond
de vriendschap van uw ogen,
de wellust van uw mond?
De vriendschap van uw ogen,
de wellust van uw mond,
de gunste van uw hartje
dat voor mij openstond.
Zo zal ik nochtans blijven
u eeuwig onderdaan*;
maar mijn verstrooide zinnen*,
wat zal hun anegaan*?
Mijn zinnen mogen* zwerven
de…
Kleine meid
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.312 Hoe zal 't uitzien
Het sprankelen van je ogen
Hoe zal 't klinken
De melodie van je stem
Wat zijn je streken
Waar ligt je hart
Wat zal je kleur zijn
Wit of zwart
Al deze dingen
We zullen het nooit weten
Maar, lieve kleine meid
We zullen je nooit vergeten…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 Peinzend,
doordrenkt van onbehagen
telt hij de dagen.
Goed humeur veinzend
worstelt hij zich door het
oneindige pijnlijke leven.
wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard…
JIJ
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.887 de innerlijke rust
die jij voor mij
zo vurig wenste
is niet mijn deel
noch lot- of reis-
genoot het stormt
in hoofd en hart
golven zwiepen
belagen het gemoed
boorden stromen over
onrust wakkert aan
knarsetandend ervaar
ik jouw verscheiden
klaprozen in ’t groen
waar ben je in mij
dichtbij of onderweg…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 Ik strijk de kreukels uit mijn hart
Hang mijn tranen nu te drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf…
JIJ (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.581 herinneren is het leven
in zijn achteruit zetten
daarna gesterkt verrijkt
voorwaarts niet vergeten
je stem spreekt steeds
dezelfde zin dezelfde naam
zinderende klank koppelt
trommelvlies aan memorie
je ogen spreken boekdelen
titelen de verwoording af
stralen interesse uit geven
licht voor hem die kijken wil
je oren je handen je tong…
Voorbij...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.412 Een dag, een nacht,
een hart vol verwachting.
Dromend en hopend,
verbaast door jou minachting.
Een ochtend, een avond,
een leven vol geluk.
Toen kwam jij binnenwaaien,
nu is mijn leven stuk
Een droom tegen werkelijkheid,
een leeg gevoel zonder reden.
Ik wil verder met mijn toekomst,
maar zit vast in mijn verleden.
Geen pad wat ik kan…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
ZOMERCURSUS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.708 onwennig zittend in de bus
rijden we probleemloos
naar het zuiden jij kent mij
niet noch ik jou
verblijvend in een school
druppende kraan op kamer
tien dagen vakantiecursus
wie ben jij ken ik jou
excursies bij de vleet
de ene lezing absorbeert
de andere cultuur actief
belevend ik nader jou
bewondering voor stadhuis
vesting bij M.…
Kleine eenvouden
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.639 Jouw hand in de mijne,
jouw lichaam naast mijn zij,
zal straks doen verdwijnen,
wat jij betekend hebt voor mij.
Je ogen kijken strak naar voren,
maar ik weet dat ze van binnen,
vertellen wat ik nog wil horen,
me nog even wetend willen beminnen.
Morgen als ik wakker ben,
dan is 'ons' niet meer wat het was,
iets waaraan ik wel weer wen…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 Ik weet het je bent tot stof vergaan
maar voélen is anders achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de…
Avondrood
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.959 Avondrood zo warm zo zwoel
Het mooie strand verlaten en puur
Mijn voeten spelen met het zand
Terwijl ik naar de horizon tuur
Alleen het zachte ruisen van de zee
De wind plaagt mijn krullende haren
Tranen lopen over mijn wangen weg
Herinneringen zullen eens verjaren….
Met schelpen vorm ik jouw naam
Mijn vingers zijn vochtig en smaken zout…