Werveling van Verloren Dromen

Ik lig wakker.
Mijn lichaam wil slapen,
maar mijn hoofd weigert.

Gedachten cirkelen,
trekken me terug
naar jouw stem —
die mij kent,
en mij toch niet redt.

Ik zie wat overblijft
wanneer beloften hun betekenis verliezen:
een hemel die uiteenvalt,
en een hart dat geen geluid meer maakt.

Wat ik nog gezond noem
valt langzaam uit elkaar.
Oude pijn, lang verstopt,
komt terug
vanuit verloren dromen.

Neem me mee.
Niet naar geluk,
maar naar rust.
Naar een plek
waar herinneringen zacht zijn
en niets meer vraagt.

Laat het licht verdwijnen.
Laat de dag eindigen.
Misschien kan ik dan
even ophouden met voelen
in deze lege schil
die mijn geest is verworden.

zelfreflectie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 13