43953 resultaten.
interim
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.345 de redactie kan het niet meer aan
er wordt teveel geschreven
daarom zet ik het mes in u
hartenkreten en netgedichten
zullen moeten inleveren
elk zo'n twintigduizend
al dan niet via natuurlijk verloop
dat betekent dus dat u
dood mag vallen, komt ons goed uit
het snelsonnet,
de Big Mac van de vlotte schrijver,
verdwijnt van het toneel…
ouder worden
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.395 Ik voel me goed in mijn vel,
hoewel niet meer zo strak,
vallen mijn kleren nog altijd in model.
Een jeans kan ook nog wel
een trendy bloes
en een riem op de heup
vind ik nog altijd leuk.
Een mooie schoen aan mijn voet,
staat me goed.
Nieuwe bril op mijn neus
een tikkeltje rood op de brug,
dat is mijn keus.…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 het was geen offerblok
waar ik voor stond
hoorde de gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren
in de strijd om het bekoren
behoren zij allen ongekeurd
tot de keure aller mannen
gewoon maar
om ervoor te vallen…
Schijn bedriegt
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
831 Vandaag heb ik een bezoek gebracht
aan mijn verre vriend de zon
die vreselijk heeft moeten lachen
om mijn soortgenoten hier op aarde
die tegen beter weten in maar blijven
denken dat hij in de ochtend opkomt
om zich bij het vallen van de avond
te verschuilen achter een naar hem
vernoemde horizon
en toen ik hem vertelde dat wij ook
nog denken…
ZOMERAVOND
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.686 Elk begin is heilig zwanger
van een zwellend universum
ook wanneer je langzaam
je witte bloes losknoopt
doorheen de stilte
als het droge knetteren
van een insectenvleugel
en het bleke zonlicht
zachtjes vallen laat
op je bange schouders,
ik echter ben gevangen
in de diepte van je navel.…
Alles verdwijnt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
772 Langzaam slenter ik door het niets
ijskoude sneeuw plakt onder mijn schoenen
er vallen witte sneeuwvlokken uit de hemel
vanwaar komen ze... zo vol liefde en vreugde
ik vang een verdwaald wondermooi vlokje op
laat het heen en weer glijden in mijn hand
zo zacht...…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
Herfst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
838 Regendruppels uit de lucht doen het op straat stromen
De bladeren beginnen een beetje te vallen van de bomen
Met af en toe het zonnetje dat mij weet op te beuren
Wordt het straatbeeld gehuld in warme kleuren
Tinten als warm rood, bruin en oranje komen voorbij waaien
En deze weten het decor op straat prachtig te verfraaien
Mensen strompelend…
Clichecaster
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
929 het is me op gaan vallen dat
wanneer een pruleet, amauteur
een tijdje meedraait in `t gezeur
`t veelal een eender toontje vat
eerst raakt het ietwat overstuur
en neemt geen opmerking voor lief
verloren gaat het schrijfgerief
de lol wordt lul, plezier, pleezuur
dan volgt de omslag naar `t gezeik
waar hij/zij eerst fel tegen was
waar het…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 wil ik schreeuwen
Met de wanhoop haast nabij
Denk ik tegen beter weten
Liefste, maak jezelf nu vrij
Bid voor jou mijn lieve meisje
Al het goede op je pad
Nooit meer vallen in die kuilen
Geloof in dromen lieve schat…
Sproeten
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
4.325 ik dank God voor je Mozartse lach
de rode penseelstreken langs je wangen
je juli-blikken die mij gevangen
houden in licht
ik dank God voor je loop die open houdt
elke betekenis die je maar kunt geven
aan zoiets gewoons
zonder in herhaling te vallen
ik dank God ook voor je haren
die zo ik denk
tot in verre jaren
in koor naar de westenwind…
Geen moederdag voor jou
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.024 Speciaal een taart gebakken
voor de kinderen die zouden komen
de zon was voorbereid
de stoelen stonden buiten
* *
De klok van het middaguur
staakte de strijd toen ik
door haar lach
een beetje regen zag vallen
geen moederdag voor haar
terwijl haar hart de liefde
voor haar kinderen in
een eeuwigzijn bewaard…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 Stille schoonheid ontstaat
bij het vallen van licht
door het kristallen glas
van liefde, dat elk
blacklight uitzuivert
en slechts nog een
heldere fonkeling doorlaat.
In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.…
Dik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Niet al te moeilijk graag, we stoppen om half zes
Dan stel ik voor in deze Kamer met z'n allen
Te debatteren over hoe je áf kunt vallen".
-----------
DEN HAAG - De Tweede Kamer praat maandag met onder andere minister Ab Klink (Volksgezondheid) over de beste manier om te dikke Nederlanders weer op gewicht te brengen.…
Dik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
575 Niet al te moeilijk graag, we stoppen om half zes
Dan stel ik voor in deze Kamer met z'n allen
Te debatteren over hoe je af kunt vallen".
------
DEN HAAG - De Tweede Kamer praat maandag met onder andere minister Ab Klink (Volksgezondheid) over de beste manier om te dikke Nederlanders weer op gewicht te brengen.…
VOOR HEEL EVEN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
954 Ik schrijf stukjes als dominostenen:
op elke steen één letter en ze vallen
één voor één om. Soms zie ik er
wel een been in. Soms hallucineer
ik en sla ik steil achterover van
mezelf maar altijd poog ik om.
Daar wil ik het graag bij laten
voor vandaag dan of heel even.-…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk
de navel van zijn bestaan, men laat
zijn leeftocht vallen…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Je liet mij vallen
of het herfst was
-als een blad aan de boom
draaide je je om-
maar het werd lente,
dat ik je nachtmerrie
in mijn armen droeg.…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond
Passen dansen op het vallen…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen, verbleken,
Drogen op en vallen…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 De zon schiet gaten,
in de wereld vallen kraters,
één deel blijft schaduw
Bevangen stampers,
honing die wespen verleidt,
ontlokt vruchtbaarheid .
Katten van de maan,
jacht op de zonsondergang,
lichtval blijft bestaan.
Graven geleden,
was de aarde nog één tuin,
nu een Fata Morgana.…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
stel je voor...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Stel je voor:
We lopen samen,
Ik laat iets vallen,
Ik raap het op van de straat,
Een auto kan niet remmen,
Wat dan?
Stel je voor:
Je komt thuis,
Je zus is er niet,
Je ouders zijn er niet,
Alles is over hoop,
Wat dan?
Stel je voor:
Je loopt naar huis,
Je ziet een man en een vrouw,
De man lacht,
De vrouw gilt,
Wat dan?…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp
die te vaak gestoken en slachtoffert
zichzelf in stilte waar bloemen en kransen
de stuivelingen zijn die uit de lucht zijn
komen vallen…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 Zachte druppels vallen op mij
zilte druppeltjes, één voor één
Ik ben bijna de wanhoop nabij
na gisteren ben ik thans alleen
Zachte druppeltjes regenen er
in ’t donkerstil, nachtelijk uur
Waarom schijnt mij geen ster?…