12647 resultaten.
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 wild opgestoten rotslagen
zijn teder toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Geweldig mooi is deze tijd,
Genieten van zoveel natuur.
Raak ik het besef van tijd weer kwijt.
Het is weer langer dag,
De zon die gaat weer schijnen,
Op mijn gezicht verschijnt een lach,
De donkere dagen die verdwijnen.
Het einde van de Winter is in zicht,
Het begin van de Lente is weer daar,
Genietend van al dat licht.…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
Nachtvlinder
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
737 pantsers borgen de borst
waarop ik mijn mensenschedel draag
in stille vlucht
wanneer ik heil vind
in zwarte nachtschade
leeft mijn rijk in duisternis
vreest zoemvolk voor zijn ratings…
Dovenetel-date
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
487 vierkant sta je in het veld
tussen mierenzure makkers
als was je waarlijk een gelijke
in hun netelige strijd
jouw dreigen met een felle pijn
is toch niets dan pure schijn
zie je zacht fluwelen lippen
rode blosjes rond de nerven ook
en je geurt zo fijn
je wilt dit vast van mij niet weten
maar ik vind je echt
om op te eten
morgen…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Stilte vult de avondgloed.
Eind van de dag door zon gevoed.
Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij…
Artemia Salina
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
885 De wereld was van louter water
de bodem trok en ook de maan
Je stelde voor om te overwinteren
ergens in een verre oceaan
om ons voor later te bewaren
als we uit elkaar zouden gaan…
De Winterkoning
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.014 Wees niet een ongenode gast
wanneer de dagen stralend vertellen
dat ze nooit anders zijn geweest, maar lach
uitbundig, samen naar de zomer
daar stralen ze het meest.
De lente is duidelijk begonnen,
zijn maartse staart zal hij opsteken
want niet iedereen is het passend eens,
met te zingen ik ben de Winterkoning
toont hij zijn dwarse verenkleed…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Languit op het grasperk
Jij en ik
Sprietjes grasgroen in je neus
Hoog boven ons
Filtert het jonge lover van de oude linde, ragfijn
Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
Kansloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 zwarte aarde onder mijn nagels
van het wroeten in de grond
tuinieren zou gelukkig maken
dus steek ik het onkruid uit
en tracht er vrolijk bij te fluiten
maar nog danst mijn deuntje niet
wortels wieden in de rijke klei
bevestigt wat mij steeds verdriet
dat het spruitje aan de onderkant
opgroeit met een schoffelangst…
Geluksgevoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Een vroege ochtend in mei.
De Belg sjokt voor de wagen.
Schaamt zich niet voor zijn winden.
Waarom zou hij ook.
De melkbussen rammelen.
Het onderstel piept en kreunt.
Een koeienvlaai.
Spetters van groene smurrie.
Kikkers kwaken 't hoogste woord.
Buitelende Kieviten
tegen een strakblauwe lucht.
In de verte blaft een hond.
Dit gevoel…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven…
African night
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
738 dorst kleeft aan kuiten
waar bloed gezogen wordt
het vergezicht ontbeent
rook kringelt
uit rieten hoeden
ritme stampt stam op steen
zinderzweet hangt boven aarde
waar donkere silhouetten
met de zon ondergaan…
De Zee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
732 Stil word ik van de grootheid
Van al dat bruisende water
Van het bulderende geklater
En ik denk aan Gods majesteit
God die dit alles gemaakt heeft
Zee, land, lucht en winden
In de natuur is ook Hij te vinden
God is het die ons dit alles geeft.…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
Sagrada Familia (Gaudi' s meesterwek)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 Gek of geniaal
om zoiets te bedenken
zoveel mensen komen
gaan en dromen
in eigen beeld en taal
proberen te leren
mee te beleven
wat jij toen voelde
dacht jij soms
God speelt met mij
is dat wat je bedoelde
in absurde vormen
zonder normen
speel jij ook met God
ook met de natuur
een boom word pilaar
de slak wordt een trap
maar je…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
955 Vakantie, genieten van de natuur
Zo mooi in het zomer seizoen
Dat zal een ieder goed doen
En op zoek naar het avontuur.
Vakantie, vier het met dankbaarheid
Vertrouw op Gods bewarende hand
Hij blijft met een ieder verwant
En houdt Zijn vleugelen uitgespreid.…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 Buiten door het vrije veld en door beemd
in frisse koelte of door de zon bruin gebrand
trekkend zo vrij en blij door het vlakke land
lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.
Monotoon en afwisselend tegelijk
Klaterende bergrivieren sterven in het dal
Watervallen stuiteren over rotsen of
Kijken in een onmetelijke afgrond
Zeehonden…