5346 resultaten.
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.421 stond een arme ziel in stervensnood
wie schonk hem aandacht, bracht genadebrood
hij liet geen traan, was kennelijk geen klager
mijn komst bezorgde hem weer nieuwe kracht
hij sprak: ‘het is niet erg te moeten sterven
ik kan verlangen naar de laatste reis
helaas, mijn taken zijn nog niet volbracht
ik zal nog jaren eenzaam moeten zwerven’
pas…
Ellebogenwerk
gedicht
2.2 met 9 stemmen
12.377 Omzien geeft voor een zakenman geen pas.
Maar morgen is er altijd tijdgebrek.
Agenda's heeft hij en zijn aktetas
Zit vol prognoses, tot de jongste dag,
Van opwinding beslaat zijn brillenglas
Als hij naar nog een gaatje zoeken mag.
Hij graast de toekomst leeg om haar meteen
Opnieuw met hoop te vullen.…
inhalige gleuf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 onmiddellijk aliënatie optrad
want onwelkom
in zulke private zone
gaat niet
in je kouwe kleren zitten
toen ze de code evenwel pikte
ontspande mijn lijf meteen
en ik ging voor geld
om even later
de gleuf te horen kraken
ik dacht nog oh no
maar het hield maar aan
tot het beeld compleet wegviel
niks geen sein van afgebroken
de pas…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het voetpad
Pas…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Wat probeerde je toch
Met mij in contact te
Komen, jij die dag
In dag uit naast mij
Was, met lieve, dan
Weer met boze woorden
Mij wakker te schudden
Uit mijn boze droom
Die vierentwintig uur
Per dag zonder ophouden
Doorging, en zelfs in
Mijn slaap jouw en mijn
Rust te gronde richtte -
Nu, zes jaren later pas,
Zie je hoe ver…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Verwondering is een kostbare schat die zich pas opent,
als vanzelfsprekendheden ophouden te bestaan.
Als je beseft dat de wereld weer opnieuw geboren wordt
bij het aanbreken van een dag.
Als je beseft dat de eerste woordjes van een kind,
net zo’n groot wonder is als ons spreken.…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten opent of sluit
de dooddoener
moedeloos en gelaten
keek ik hoe ze
heupwiegend
uit mijn leven stapte
pas…
De Schepping 5
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
481 Genesis 1 - 20:23
De aarde had dus land en lucht en zeeën
En ook de vegetatie deed het best
Het werd nu tijd dat God ten langelest
Zijn aandacht aan de dieren ging besteden
Hij zei: ~Ik maak de beesten in het water
De walvis eerst, want die komt goed van pas
Voor Jonas, die er in zat zo ik las~
(Das twee-en-dertig Bijbelboeken later…
Volwaardig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
835 het verlies, dat nog steeds wordt geleden
Volwaardig benaderen
rekening houden met elkaar
niet betuttelen
alles komt echt op tijd klaar
Verantwoordelijkheid nemen
dat kunnen zij aan
belangrijk kunnen zijn
niemand in de kou laten staan
Grenzen durven stellen
hoe slim of niet
gaat wel eens de mist in
omdat men de belasting achteraf pas…
3 maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
442 .~
Maar menig Duitser zal beslist nog weten
dat wat niet arisch klonk ~Verboten~ was;
ook Mendelssohn gaf in die tijd geen pas.
George Gershwin, in de States toen uitverkoren,
die mocht men bij het ~Herrenvolk~ niet horen.…
ZEGENINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Pas op mijn sterfbed
Aan het einde van mijn leven
Maak ik de balans op
Durf ik toe te geven
Dat het vaak niet ging
Als de bedoeling was
Ik vaker dan mij lief was
Zat in zak en as
Veel dagen vulde
Vol kommer en met kwel
Desondanks niet spreken wil
Van een leven als een hel
Mijn zegeningen telde
Hoe klein ook of gering
Een nieuwe dag aanvaarde…
Lenteland
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
915 Pasen zorgt voor ommekeer.
Onmogelijkheden gebeuren.
Dat er tóch nog groei in zit!
U kan het nauwelijks geloven.
Opschonen wordt uw toverwoord.
Naar de wei met die kuierkoeien!
Weinig gedijt in smerigheid.
Ja, u zal uit de veren moeten.
Zodra de zon weer heersen gaat,
krijgen mensen jubeltenen.…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 vrijheid
Die voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik je mij bemoedigend
Toe, met een blik die
Zeggen wil: Jij dacht
Dat je hoog genoeg was,
Hoger dan wie dan ook,
Maar ik lach om je,
Want mijn thuis begint
Hier pas…
Door het oog van een naald
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 Dan pas weten we,
hoe ongewoon gelukkig, gelukkig zijn is.…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 Eenmaal ingekleurd,
ondertekend met
naam of kruis;
ruimt mijn herfst
die meestal pas laat
op z'n hoogtepunt start,
met Sinterklaas op;
vooral met veel loslopend goed
kruid- en pepernoten.…
Tikkie knetter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
745 Het bed verschonen hoort daar bij,
daar komt mijn knetter meteen voorbij,
want wat je mij ook aan biedt,
het enige waar ik pas echt van geniet
is: wanneer mijn bed weer proper is,
verschoond en wel,
weet ik die avond niet hoe snel;
Ik erin liggen zal, dus een beetje knetter,
maar zo blij, met een simpel
schoon bed....…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het mysterie van het leven
laat zich nimmer eenvoudig
lezen in hetgeen de enkeling
soms beleven mag; op die momenten
die pas betekenis krijgen als er
iets doorwerkt van een wonderlijk
hoger gezag.…
Sir Bradley Piggins
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ooit werd hij door Her Majesty
Tot ridder geslagen, Sir Bradley Wiggins,
In Ipswich is er zelfs een
Porseleinen beeld van hem gemaakt
In de vorm van een big,
Door een toonaangevend kunstenaar
Die Wiggins voor de grap
Een andere naam meegaf,
Sir Bradley Piggins moest
Het maar worden,
Die benaming komt plots
Heel goed van pas nu…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 zij voelt de wanhoop
van het herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap van
wij zijn toch uitverkoren
blijkt na lange tijd verloren
dan zucht de wind
een eerst geluid van
het pas…
Zwart energetische droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 ik heb ze zien komen
in het zwart van mijn dromen
wezens van pure energie
in langzame eeuwen
met weinig vooruitgang
wonnen zij nauwelijks terrein
bezochten de aarde door
bliksemontlading en verbleven
in verre magnetische velden
pas met de huidige elektrische
en radiografische stromen zijn
zij overheersend tot ons gekomen
zonder…
Passendale
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
494 De wapens pas zwegen te laat voor
het belijden van spijt.…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
Achter de coulissen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 De matig gewaardeerde hoeders
die gemaskerd door het leven
gaan, die pas enige identiteit
krijgen als men buiten hen niet
kan bestaan.
Als de spotlights op het podium
doven. En het applaus voor de
hoofdrolspelers klatert nog na
in de zaal. Dan schuiven de maskers
met de panelen; sluiten de gordijnen
achter het verhaal.…
Mijn hulp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 Waardoor bijna heel mijn brein verteerde
Jij bracht mij woord voor woord de regels aan
Ze vormden voor mijn oog jouw gestalte
De ware glans van zon, sterren en maan
De vertolking van ‘t hoogste gehalte
Ach, dat mijn vers als jouw schoonheid mag zijn
Dat het de straling heeft van jouw gezicht
Gekleed in gewaad van doorzichtig satijn
Pas…
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn
In immer zwijgend water of spiegelglas
Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn
’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was
Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak
Glanzend beschenen door stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron…
50plus man Krol bij Pauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 leggen op de wonde
voor sommigen een open wonde
de wonde van vergankelijkheid, geen wonder
ik denk, dat, dat het is
het jongens- en meisjesachtige is er wel af
wat rest zijn doorgaans kwaaltjes
oudere mannenkwaaltjes, vrouwenkwaaltjes
ik denk, dat moet het zijn
penis-pauze en vrouw’s overgang
een onbewaakte, een gevaarlijke
dus pas…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie van het leven
laat zich nimmer eenvoudig
lezen in hetgeen de enkeling
soms beleven mag op die momenten
die pas betekenis krijgen als er
iets door werkt van een wonderlijk
hoger gezag.…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast
Het Symbool is overal
Op het plein heeft het gaten
van de spijkers, uit het koper
spuit levend water
De verlossing komt pas…
Het Wad.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 mijn vergezicht vertaalt het blauw
in vergevingsgezindheid, loyaal te zijn
waarmee de wolken zijn doortrokken
het vult de geest om witter te zijn, het
zelf waarmee het weinig wordt omhult,
mijn wad wordt zacht en lispelt voort,
de geest in passe-partout zodat het
moment wordt ingelijst, tot het tij mij
naar de lippen rijst, vereist meer…