10327 resultaten.
winterhard
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 de schrale oostenwind
ontneemt in niet aflatend beuken
het land zijn kleur
schuurt velden kaal
regen in kille nevel
valt geruisloos
op grijs niemandsland
waar stilte ademt
en denken wordt
tot stenen beeld…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…
Etmaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
661 De nacht stilt het duister
zwijgzaam in oude uren.
De ochtend daalt het zicht
zonder genade de zon.
De middag staalt schaduwen
in loden loomheid rust.…
Meer wil ik niet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ik wil weer
naar mijn meer
waar de eenden en de kluten
paren
in de stilte-eeuwen
gaan de meeuwen
futen
zwanenscharen
waar de wind
het water klotst
waar het riet
groeit naar verschiet
van kleuren
de wind
het water
en het riet
meer wil ik niet…
Sluimerwoorden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
670 zoek mijn woorden in zilver
dat ijl tot web gesponnen
de morgen omvat
geef ze mee aan de wind
die met nachtvlinders zweeft
naar het grijze vergeten
van gisteren
en schrijf met gouden letters
een gedicht over stilte
waarin ik slaap…
Een weerklank
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
740 zo zoek ik vaker
en nog dieper
zie dan ogen
zoek lippen
verwacht handen
met tedere vingers
verlang naar een zachte blik
van troostend raken
ik ontwaar echter
holle stengels
die tonen van
stilte zwijgen…
Geluk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 net als vorig jaar vroeg ze
ben je gelukkig
naast elkaar liggend
wiegend
het Prinsengrachtconcert
toen hij niet antwoordde
voelde zij zich alleen
verlangend naar de stilte
hoog in de bergen
los van alle denken
besef van eeuwigheid
vrijheid…
Liefde
netgedicht
3.9 met 42 stemmen
2.127 liefde schijnt
in de schaduw
van de nacht
het draagt tederheid
stilte en donkere passie
ook ongrijpbare pracht
liefde is aards
verward in kluwen
van oplichtend verlangen
soms puur
en enige tellen
in ogen te vangen…
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
Als het kouder wordt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
932 was het zand
dat op lippen stoof
en stilte schuurde
of de zilverreiger
die zuidwaarts trok
om te ontsnappen aan de sneeuw
de bevatting van winter mijn lief
ligt verscholen in de vagende geur
van witte duinrozen
en gestorven licht
op het laatste strand…
Hartschaduw (2)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.046 Het zuchtje wind onder je vleugels
verlost mij van het slapen
uit de stilte in de schaduw
van je lief'lijk warme hart.
Ik treuzel, maar ben vol besef
je laten gaan is geen optie meer
'n glimlach omdat ik weet dat
mijn liefde je niet langer meer verwart.…
Niet meer
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.108 Verlaten zoeken in de zee van vragen
en de stenen vinden
die de onschuld verbergen
van de stilte en het bloed dat eenzaam maakt
en nachtmerries steeds laat beginnen
met een echo die een verdwaalde
vraag zou moeten zijn
en geen lippen koud maakt.…
De hoogste piek,
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
624 De hoogste piek van stilte
zal ik niet bestijgen, blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, en zeil
ik af langs de moeilijke
paden van de mijmeringen,
om over onbegaanbare
gletsjers te verdwalen,
langs goede bedoelingen
die aan mij voorafgingen.
tot in een eeuwig zwijgen.…
Ondersteboven
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
716 Misschien is het beter
dat hij weg blijft uit de stilte
de toekomst teruggeeft
aan tijdbeheer
van de leeg gelezen pagina
er zijn nog stille mensen
op de kade bij de smalle rivier
die eenzaam met hem wensen
dat ze terugkomt in zijn dromen
maar zover is het nooit gekomen.…
ogenblik
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.078 Gevangen
in tijd
zo zeldzaam,
vangt
de stilte
onhoorbaar
het kloppen
van ons hart.…
zeedromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
527 de stilte van de nacht
belijnt blauw grijze dromen
tegen zwarte achtergrond
transformeert duistere angsten
naar indigo blauw
toont plooiend en stippelend
golvend en draaiend
de zee uit verscholen diepte
haar kwetsbare kracht…
Keelklank
snelsonnet
2.7 met 13 stemmen
1.514 Een schreeuw vanuit het binnenste der aarde
Die twee minuten stilte torpedeerde
Een kreet die aan een oerangst appelleerde
En op de Dam acute onrust baarde
Gaf zó’n kabaal dat bij de sterke macht
Al aan een tweede schreeuwer wordt gedacht…
De torens van verlangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 ze reiken
strak omhoog
de torens van verlangen
maar in
hun fundamenten
nestelen de slangen
naast wierook pracht
en praal buigt deemoed
schouders in gezangen
sluw strijden serpenten
om macht in de gewijde
stilte van de wandelgangen…
Vader
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.901 Hij nam de kortste weg
zonder omwegen
hij ging omhuld in zwijgen
hij kruiste met niemand nog de degen
hij nam geen afscheid
in zijn ogen kostte die dingen
slechts veel tijd
in stilte greep hij zijn kans
om weg te kunnen glippen
op naar de dodendans.…
Monsterlijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
723 Als een monster
Stil
Geen geluid
Niks beweegt
Kil
Geen liefde
Vol van verdriet
Verbitterd
Bang
Een geluid
Een gil
Angstig
Niet durven te kijken
Te ontkomen
Stilte
Een traan over je wang
Als een monster
Boos
Maar bang..…
het sterven en de dood
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.172 in het voorbijgaan
schuilen alle namen
in stilte noem ik ze
de doden spreken niet meer voor zichzelf
maar jij, hoewel nu aan de grens gekomen
jij bent nog wie je bent
je blik, je stem
de tijd is even nog aan jou
wat komen moet
is voor de nabestaanden…
het onvermogen van het hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
619 het ene na het andere rouwproces gilt
in wat eens mijn thuis was
alles wacht op een teken van leven
ook jij
het lawaai neemt toe
en toch lijk je op de stilte
ik knik
dezelfde avond nog
en ontvlucht iedere kamer
waarin het zicht op mezelf
ondraaglijk is…
Haar Ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
925 onder haar kekke hoedje
kijkt zij kwetsbaar
de wereld in
de krassen op haar ziel
leerden haar in openheid
te onderscheiden
haar innerlijk licht
raakt verborgen schoonheid
die zij zacht beroert
in haar stilte-uren
beschrijft zij wat ze ziet
in heldere taal…
Compositie #1 een treindagwonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Schoonheid ademt grootsheid
En smeekt mijn blik weg
Van velden leeg en wijd
Totdat ik in amen kijk
De stilte spant zich als een boog
Een zucht snijdt als zonde
Door deze holle monoloog
Een trein, een dag, een wonder…
ongerust
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
560 ze belde me op
over m'n gedichten
ging het wel
goed met mij
want ja
je schrijft
over het leven
dat voorbij gaat
de ruisende regen en
aalscholvers die vliegen
in een stilte
zonder antwoord
gaat het dan wel goed
met je schatje
en ik zei
dat is poezie…
Hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Regelmatig
Zoals het hoort
Het vers vlees dat
ligt verscholen
in de krochten
dichtbij de ziel
dat ongevraagd
de toestemming
geheel ontbeert
Stilte werd juist
op dat moment
zonder permis-
sie, ongevraagd
veel te snel, te
hoog, opgevoerd…
Zwijgtaal zonder horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
in stilte
een muze zonder droomgeluiden
een vleugelworp in verre leegte
zwijgen in maagdelijke klanken
noten zonder woorden
of ratio in het gebaar
ergens waar geen afstand was
alles voelbaar in gedachten
in een zwijgtaal zonder horizon.…
VADERDAG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.033 ’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis
in de verte zag ik hem komen
blij kwam hij dan thuis
heeft mij bij de hand genomen
In de stilte wil ik hem ontmoeten
even komt hij dan weer thuis
met blijdschap zal ik hem begroeten
mijn vader, fundament van het huis…
Nog is het nacht
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
687 Nog is het nacht en rust heerst overal
De bomen roerloos en geen vogel fluit
Geen tweets of mails en GSMs staan uit
Geen blaam, beschuldiging of strijdgeschal
Dan ergens in die stilte kraait een haan
De mens ontwaakt en gaat er tegenaan…
De zielverbondenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 een witte stip
vloog stilte
naar de horizon
tot dat
adembenemende
fatale moment
waar het leven
genomen werd en
de ziel hen ontviel
de banden
zijn niet verbroken
in een anders samenzijn
alleen leven
etst de pijn van
de zielverbondenheid…