10626 resultaten.
Liefde is:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
567 Ze laten je opnemen als ze je dat zien doen!
Dus dan maar lachen met elkaar,
want ik hou best van bomen,
maar praat al genoeg tegen mijn planten
( dat hoort niemand)…
Van waarheid en werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
620 Waar wij dichters menen de waarheid
Tot op het bot te ontleden als wij
Onze gedichten schrijven,
Komt het niet zelden voor
Dat wij de waarheid beschrijven
Zoals wij die waarnemen -
Of wij daarmee ook
De werkelijkheid treffen
Valt nog maar te bezien:
We beschrijven haar immers
Zoals wij onze werkelijkheid zien…
Ken je zo'n zondag?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Zo'n zondag
waarop de zon zich niet laat zien,
dat het 's morgens
zo lang donker blijft
dat je beter de ochtend in bed vertoefd?
Zo'n zondag, waarop je niks doet,
waarop alles mag?
Ken je zo'n zondag?
Ik nu wel,
en ik zit me heerlijk
in mijn zondagse vel!…
Nergens Vis
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.641 Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger
peinzend aan gindse waterkan doen staan,
veinzend, jagend,
het heldere water een verschrikkelijke spiegel -
vind zo verdomme maar eens vis,
we zien alleen onszelf, vermoeden onszelf
in het betoverend rimpelen.
----------------------------
uit: 'Maar zingend',…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het raampje
kan je zien…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Plichtsbetrachting
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
517 Maar als de zon verdwenen is
(exact drie over tien)
kunt u me sproeiend zien
-daarop is absoluut geen mis-
op struik en balsemien.
U vraagt nu: ~En die laptop dan
die heeft toch niets van doen
met dorstig gaardengroen?~
Als ik daar NU niet achter zat
had u van mij geen vers gehad.…
Dat er liefde is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Liefde, niet alleen als in geliefden
Maar in die andere dingen juist
Als in vriendschap, als in leven
Een arm, een kaartje of een kus
Het ongewone zichtbaar
En voor ieder binnen handbereik
Betaalbaar zonder muntjes
En genoeg van op de markt
Het ongewone lijkt gewoon
Wanneer de ogen niet goed zien
En we ook niet kunnen voelen
Dat er…
omzien (voor Sri)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 een droge dag zie
ik in het ochtendlicht
een glinsterend spinnenweb
die dag win ik
water in de woestijn
op een lege dichte dag
open ik mijn handen
ik vang regen zoveel ik kan
ik maak de zeilen kleiner
als de storm komt
een heldere klaarlichte
dag breekt aan als ik
een vergrootglas vind
en ik leer om van buiten
naar binnen te zien…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Haastige gedachten sloom zien verschijnen.
Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
Puur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
569 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Maar in mijn binnendijkse land
moet ik als het gierend stormt
Verdronken liefde adem geven
Het leven zien puur, onvervormd…
Afleiding bij moeilijkheden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Want ik wil jullie niet
zien afglijden wel "af-lijden"
door wat ik kan geven als
afleiding bij moeilijkheden…
Lage landen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 In de stilte ervaar ik jou
meer dan mijn verstand
jou kunnen zien oprijzen
in de mist over het weiland.…
Mensen zoals wij
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
477 In dat besef,
niet meer op mijn bangst
door al dat te zien
wat wij delen:
Een klontje ik,
een wolkje jij,
het kopje erbij.
Gezelliger dan toch,
om hier te zijn
met zó vele
Mensen zoals wij.
Of nie dan?…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
Tijger-donatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
543 Op TV is toch te zien
of we soms dan heel
misschien,
een donatie kunnen doen
voor de tijgers die steeds
minder worden.
Tegelijk komt in 't nieuws
dat bij 't dragen van de
Olympische vlam
een tijger, geboeid en wel
om het leven kwam.
Afgeschoten omdat een agent
zich bedreigd voelde,
ach hoe attent.
Op TV draait de commercial overuren…
Brief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
564 geen schim van je
te zien
misschien?
had je spijt
van je woorden
van je brief....
bij mij gepost.…
Op zolder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Ik kan ze weer zien,
de foto`s aan de wand zijn verdwenen.…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 het rommelt soms
in een oude doos
als ik op zolder loop
dan is het tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Merel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Zou je vleugels aan mijn rug willen zien,
ben dan pas vrij,
als een vogel misschien.…
Dakloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Gerespecteerd bij zijn vrienden,
met zijn baard en pretlichtjes is zijn ogen,
een dakloze zoals de mensen hem graag zien,
eventjes toch.
De tijd van een toegeworpen munt,
misschien.
Hij verdroeg nog slecht een dak boven zijn hoofd.
Maar hij schrok zich bleek,
die dag waarop hij ook zijn zoon
zag aanschuiven in de winteropvang.…
Tour de France 2017
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 vandaag in sneltreinvaart
de tour voorbij zien komen
we stonden langs de weg
bij Darney in de Vogezen
en ja hoor na het passeren
van de reclame karavaan
waarbij onze vangkunst nog
op de proef werd gesteld
kwam eindelijk het langgerekte
peloton voorbij suizen
c'est tout zeiden de mensen
aan de schaduwzijde van de weg…
Linkse RAKkers
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
625 Het blijft apart,
‘t inheemse paard verdient maar krijgt geen haver
De komende vier jaar zien wij beslist
heel vaak drie bokken op de haverkist.…
in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 steeds keer
ik terug naar
mijn wortels
om te zien
hoe het was
om niet
te vergeten
keer ik terug
naar de
achterkant van
de droom die
me ten val
brengt me uit
de slaap houdt
ik keer terug
in de winter van
mijn leven in
de schoot van
een vertraagde
thuisvlucht waar
voor het eerst
binnen en
buiten elkaar
bijna raken…
Mokkels
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
495 Je hebt je mond met ijzerdraad
dichtgenaaid, want je ziet ze
namelijk nog steeds, van die
hoogst aantrekkelijke mokkels
in schaarse, sexy kledij, die
jou alleen al met hun stemmen
knettergek van begeerte maken,
maar ze zien je afhaken en ze
voelen hun kille boomerangeffect.…
Schaduwkanten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 Maar ken jij ook mijn duist're kanten
die ik het liefst verborgen houd
weet ik wel jouw verborgenheden
die liever alleen het nachtlicht zien
of moeten die geleidelijk verschijnen
in een soort van gewenproces
kom laten we eerst maar eens
uit onze schaduwen stappen
elkaar bekijken in het zonnelicht
wie weet wat er dan nog volgt…
XXVIII - Het proces - 1945
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 XXVIII - HET PROCES - 1945
herinneringen
schimmen uit een verleden
in zeeën van tijd
zuigende golven
voor zover we kunnen zien
staan we pal -
robert brasillach
waartoe gerechtigheid verwacht
van ongerechten
bereid gevonden
in de gangbare spelling
de toekomst te zijn
in de verte ligt
de vertrouwde horizon
blauw over blauw…
Ik dacht aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Hij kleedde je in ondergoed
verdraaide licht de linkervoet
compromitteerde toen het been
Een paar seconden bleef ik staan
want waar kwam het idee vandaan
dat jij hetzelfde bent misschien
Zo onafhankelijk en stil
staren jullie door mij heen
wat is er in mijn ziel te zien?…