7971 resultaten.
Vogelvoer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
964 Door de Via Veneto in Rome
langs Hotel Excelsior
omgeven door dames en heren
in dure, elegante kleren
Op de zorgvuldig geplaveide trottoirs
opgemaakte jonge vrouwen met achter muren
geheimen en platvloerse raadsels
over hoe rijk te worden en dus
oud tevreden met weinig te zijn
medicijn en eenzaamheid ontdekken
als…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 Geen titel 20122011a
bomen lopen achter mij aan
alsof ik loops ben…
welke feromonen laat ik?
ook struikjes snuffelen
regelmatig aan mijn voeten
wat herkennen zij in mij?
mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?…
de wachter
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.355 Amsterdam
Herengracht nummer 380
3 hoog achter
zijn spionnetje ingeklapt
huisbel onklaar
boodschappen voor een hele week
hij wacht
voorkantig leven leeft zich
na de ijspret en dooi
knoppen van bomen
staan op uitbarsten
spreeuwen bevliegen weer
hij wacht
dan, langzaam, ontspruit hij
voelt energie en warmte
van de ander
een virtuele…
verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 doen
Over m'n gezicht loopt een traan
Weet niet wat ik er mee moet
mensen denken dat er niks is
het was een rare gebeurtenis
ik ben op zoek naar de reden
waarom het fout is gelopen
Denkend aan de dingen,
die ik probeerde te vergeten
ik maakte een fout,
het vertrouwen gleed langzaam uit m'n handen,
Mensen snapte me niet en ze lieten me achter…
DICHTERBIJ
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
540 werkelijkheid
mijn troebele, immer aanwezigen
verdringen elkaar buitelend in de coulissen
klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden
om beurten klaren ze de klus
vergelijking en voorstelling staan te trappelen
en werpen zich in de strijd
met zwier leiden ze me om de tuin
de niet gekende, bedolven werkelijkheid
laat me vleugellam achter…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Poes ligt op de chauffage,
verwacht al dagen vries en kou,
wil alleen nog aan je voeten,
als achter oren gekrabbeld wordt.
Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.…
Verdwenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
612 Verdwenen zijn de Engelen
Leegte is wat achter blijft
Stilte die eeuwig duurt
Verdwenen geen mens weet waarheen
Soms, even dan is dat gevoel er
Maar als ik kijk of vraag blijft het stil
Verdwenen zijn de Engelen
Stilte om me heen, geen fluistering
Een stem die roept weg, nooit meer
Ik luister stil in de wind
Maar niets, geen zucht, geen stem…
Nieuwe jutter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Waar tot voor kort de jutter
Zijn ambacht nog bedreef
In het aanrollen van de branding
Op het strand waar hij vrijwel
Dag en nacht verbleef,
Heeft het jutten zich
Sinds kort verplaatst naar
Het studentenvolk op het land -
Zij duiken het nieuwe juttersgoud
Op in containers achter winkels waarin
De nieuwste mode maar ook voedsel
Voor…
Wie ben jij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 Achter de deur op het tapijt
hadden we het gevoel
dat we samen in een huis waren
op de tafel stond een theepot
van gietijzer met Japanse zwanen
die we uit de boot hadden gered
je bevond je langzaam in mijn duisternis
waar we na lang zoeken een licht vonden
om het lied te kunnen zingen
wie ben jij
vroeg je toen je mijn tong…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
Vlinderdansje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
889 vrijheid
woont in alleen zijn
vol overgave
word ik bestoven
door de bloeiende pijnbomen
denkend over liefde
uit het niets
vlindert iets
vlak voor mij
verleidelijk doet ze
een vlinderdansje
fladderend
uit het andere niets
komt een tweede vlinder
vangen mijn blik
samen dansen ze
mij verlatend
naar de groene verte
alleen achter…
Al zo vertrouwd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
871 De cafeïnevrije
zit in ’t verlovingsblik,
achter de bruidskus schuilt
de koffie met meer pit.
De nieuwste krijgt een ereplaats
zodra die is verschenen,
mijn hart heeft alvast plaats gemaakt,
stil wenst het u Gods vrede.…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
Zondag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Dan gaat de bel… apostelen voor de deur,
ze vertellen mij in geur en kleur,
dat ik de lieve Heer moet loven,
- de zegen druipt nog steeds van boven -
Maar ik, ik stel ze zeer teleur,
met een vriendelijke groet sluit ik de deur,
zij gaan, één loopt wat zachter,
zijn voet bleef eenzaam achter.…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Wie kent onze naam
woont in het huis
achter onze ogen ?
In welke wereld
bestaan wij ?
Zijn wij dan iets
behalve verlangen ?
behalve schoonheid ?
De schoonheid van een droom ?
Vliegen op vleugels
van sneeuwlicht
naar een ongezien land
diep in het hart...…
Vlammende verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 verhalen
uit de open haard
het beuken blok
net achteloos gedropt
vertelt zijn laatste uur
reeds danst de rook
in smeulende herinneringen
opent vuur de eerste jaarringen
sist en knettert namen
in een knisperende vonk
strooit spetterend wat anekdotes rond
in het verzameld werk
van meer dan vijftig jaar staan
generaties lief en leed achter…
pubers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.194 niet stampen op de trap
deur achter je dicht
er zijn niet veel zaken meer
waar ik je als vader toe verplicht
ik wil nog even knuffelen
heb je beide armen vrij
of krijg ik de verliefde blik
op je ipod er gratis bij
heb je normaal gegeten
of is alleen de koektrommel leeg
hoe kan ik als oude sok nu weten
dat je van gamen zo veel honger kreeg…
the end
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 ze kijkt hem doordringend aan
nerveus steekt ze (weer)
een sigaret op
ze heeft alles gezegd
ze zwijgt
hij heeft zijn blik gericht op
een punt achter haar
hij kan haar nu niet aankijken
ook hij zwijgt
wat valt er nog te zeggen?
uiteindelijk staat ze zo beheerst
mogelijk op.…
Forensen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.498 De eerste mens
ziet op het perron
door gloeiende wolken
de zon als Superman
uit zijn overhemd breken
Nog even en
hij jaagt tussen de einders
van het laagland
met honderden reizigers
naar een eindpunt
Wat beweegt hen
Wat laten ze achter
Wie was de man
die door gloeiende wolken
de zon zag
------------------------------------------…
Het eerste mislukte begin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.705 Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 In herinnering van liefde
zwijgend dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte…
De diepste afgronden heb ik gezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Toen ik jou
Niet langer
Vast kon houden,
Je niet terug
Kon trekken
Het leven in -
En toen jij
Er voor koos
Er niet meer
Te zijn, op te
Gaan in je eigen
Luchtledigheid
Waar je onvermoed
Al zo lang in
Was opgegaan
Bleef ik alleen
Achter met de
Beide kinderen
Die we samen kregen -
De diepste afgronden
Heb ik gezien…
Christmas carolls van weleer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
952 de opgefokte
sfeer van kerst
geen urenlange
zitten meer onder
christmas carolls van weleer
het groot geworden
consumentenwonder
dient de mammon niet de heer
laten we door schemering
en nacht gaan dwalen
de lege bomenvelden zien
fazant en haas zijn
niet meer te bekennen
tamme zwijntjes heel misschien
weer zitten mensen
achter…
MOONWALK sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 in begin het horten en stoten
ontstond totaal geen mededogen
had ik van achteren maar ogen
achterover teruggefloten
kletterend op gevoelige stuit
alsmaar ruggelings pijnlijk duiken
Michael een poepie laten ruiken
daarna is het echt over en uit
de laatste keer was me een zeperd
het leek wel een salto mortale
zoiets krijg je als Jackson…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…