Alle inzendingen over contact-loos

5042 resultaten.

Sorteren op:

Die lichtvoetig dansen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
sprookjes lijken alleen nog te leven in oudere geesten terwijl de decors hetzelfde zijn gebleven donkere delen van het bos hoog struikgewas met open plek het vijvertje met oevers mos sterren en een volle maan fee en elven die lichtvoetig dansen de droomprins op het witte paard maar de kinderen zijn los gegaan in stemmen die relaties…

Prooiboom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Over lage velden rolt dreigend de nacht uit een zee van duisternis spoelt als een onstuitbare vloed over het weerloze woud het daggeluid sterft in de stilte achter het masker van het inslapende licht fluisteren geesten lange avondgebeden die schijnbaar loos hun weg langs dode takken de vaart van de wolken achterna zweven de verstoten boom…
Kees Keizer11 augustus 2014Lees meer >

Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Van Hollandsche Spoor naar haven en strand een reis van binnen- naar de buitenkant De trambestuurder maakt zijn eerste rit hij, nog jong begint de dag met veel pit Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los Links slaat een paard met wagen op hol dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…

Myosotis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Het einde leek zo einder-loos bevroren en verloren vol ondergraven bloemen met neergeslagen koppen. De slotsom bood geen rekenschap maar zwoegde moeizaam verder langs heel het koude levenspad waar glorierijke armoe ten grave wordt gedragen.…
Chatfant14 september 2014Lees meer >

Dit is het land

gedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 41.737
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen, en altijd is er weer wat anders loos. En in dit land zijn alle avonturen hetzelfde, van een man en van een vrouw. En achter elke muur zijn and're muren en nooit een eenhoorn of een bietebauw. En alle dingen hebben hier twee kanten en alle teddyberen zijn hier dood.…

Lichtspel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Het hoopje takken lijkt betoverd en schittert er op los. Een wolk schuift voor de zon, de voorstelling is afgelopen. De takken verduisteren en steken donker af tegen het mos. Ik wacht nog even, hoopvol, maar het spel is uit. De takken zijn gewoon weer takken. Alles is vergankelijk.…

XXIV

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.967
. -------------------------------- uit: 'Losse gedichten', 1990.…

Opgestoken haar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Vrouwen met opgestoken haar door speld of lint bijeengehouden Losse haren vibreren in bries in stralen van de zon die haar mooi' huid verlichten door opperhuid gerezen bovenuit opgestoken Ook met elastiekjes weten vrouwen te bekoren In allerlei kleuren diverse smaken bijeen met staartjes die inspireren in kleuren van de regenboog…

Waterkamer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen en woningen zonder bewoners vervallen oude huizen die als losse hulzen na het treffen in het landschap liggen de daken bieden geen beschutting meer gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik in de lege buik van bescherming slechts een verstomde angstkreet houdt zich uiteengescheurd verborgen in uitdijende…

De vrije teugel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Rijm lustig uit de losse hand en voel me als een delirant van alle dwang bevrijd. Maar heb ik dan zo’n versje klaar vergaat me steeds de pret: Het lijkt dan altijd, ja heus waar -al wijkt het af zo hier en daar- wel haast weer een sonnet.…

alles heeft zijn uur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
het veelkoppige monster dat je pijnlijk uitholt en de dood buigend begroet krassende kraaien en een vallend glas brengen je terug naar de lege tafel alles heeft zijn uur je loopt achteruit meter voor meter neem je afstand van de draak de kruimels op de lege tafel het huis de vlinderstruik langzaam laat je jouw wereld los…
J.Bakx2 augustus 2015Lees meer >

De mooie gedekte tafel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
Ik zie een prachtig gedekte tafel en krijg de neiging om alles omver te werpen Stilletjes trek ik mijn schoenen uit en klim op tafel, mijn rok omhoog Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas het rinkelt zacht, en dan ga ik los Met elegantie wip ik ze eraf en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel…
marianne25 september 2015Lees meer >

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Schril zwelt het aan, tomeloos van aard, maakt mij zwoegend los van menselijk leed. Waarvan vergankelijkheid het meest wreed, tot het sterven verslagen bedaart, en alleen nog, lawaai van leven, verstoort.…

blijf groeien - van harte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
lieve leven leer je is vastpakken om los te laten groeien van kind tot persoonlijkheid leven leer je kent geen protocol is een zoektocht doorheen de jaren meer en meer naar wie jij bent leven leer je is omgaan met de dingen die overkomen in voor- en tegenspoed die jij creëert ook met wie en wat jij bent leven leer…

Lesbos

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
Ik kan dat eiland niet los van haar zien. Tegenwoordig worden de kusten van Lesbos vervuild door plastic boten en vesten, de hang naar poëzie is dramatisch ondergeschoffeld. Het eiland fungeert als ordinaire vluchtroute.…

De ziel

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.250
Begrensd door ene begrip dat loos is, zonder materie is zij niet meer dan het woord dat haar benoemt zielsveel, met hart en ziel, zieltogend: niets dan taal. Daarom raakt dit gedicht aan niets en slaat bij iedere regel de plank steeds verder mis.…
Bernlef18 januari 2017Lees meer >

Regendag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
De lucht is afgezonken als een grijs dok donkere wolken tornen de regen los die striemend valt op de spetterende schaal van de straat haastig golft een veld van paraplus nat opgestoken glimmend overgoten fietsers rijden voorover gebogen in een zorgelijke horde malende pedalen de wind haakt in regenjassen reizigers bij de bushalte.…

verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
laat nu maar los zegt mijn moeder hier maakt het niet meer uit de zwart witte meeuw dobbert zout en nat- in – nat en zout het water staat aan onze lippen verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…

Beschaamd vertrouwen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Z’n handen normaal in z’n zak zaten los als ie weer eens z’n dag niet had Dat gebeurde vaker en steeds meer ze liet ‘t toe, tot op een keer Er iemand ingreep met forse hand de brulboei verloor daarbij een tand ook zijn vriendin, die werd weggebracht en nu, is het over met de macht!…
An Terlouw28 oktober 2017Lees meer >

respect

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
mijn ogen, ik lees wat er staat geschreven, ik kan het haast niet geloven, maar ik ga het innerlijk herbeleven, respect....leerden wij in onze jeugd, respect voor een ieder om ons heen, zelfs iemand die nooit heeft gedeugd, liet respect hem of haar niet alleen, toch, toch gaat alle respect veranderen, we moorden en schelden er maar op los…
j.m.hofman.14 november 2017Lees meer >

Slanke arcades

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
ik heb stenen gemetseld slanke arcades gemaakt verbonden wat aarde heeft los gelaten in ons nietig bestaan met jouw lieve woorden waste ik mozaïek de krachtige taal die jij temperamentvol uitte mocht ik als specie gebruiken je lach was als een beek in mijn tuin waar tussen rotsen je ogen de subtropen haar schitterendste bloemen…
wil melker1 december 2017Lees meer >

Godvergeten bang

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
greep op ons bestaan maar het is gedaan het hete licht dat ons omringt heeft geen goddelijke allure we schroeien door hitte van de vuren geen engelengezang wel godvergeten bang om te sterven door de chaos die we voelen in het diepst van onze ziel zonder laatste oordeel en zijn paukenslagen zien wij de vuurstorm jagen worden los…
wil melker4 december 2017Lees meer >

Hermes sonnet

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
Ik Hermes, zoon van de Oppergod Zeus bergnimf Maia mijn geboortemoeder niet alleen bode, benoem mij hoeder der kunsten, lyriek, poëzie en heus leraar van de schone zanggodinnen men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los hoor het gezang alom Epidauros luister Grieken, laat mij u beminnen zodat ik uw ontroerend hart beroer zet u neder op…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
donkere schemering In mij kwam jij die trap weer af met in jouw ogen die glinstering Het was doodstil op je kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even tegen het hek; mijn gedachten laten je niet los…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

terwijl de woorden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
(1) terwijl de woorden worden geschreven, ontstaat vrijheid in denken terwijl de vrijheid ontwaakt, is het woord wakker een beschreven droom terwijl de dromen worden gedroomd, ontstaat iets zoals het woord niets (2) terwijl de woorden aan het drogen zijn, op de waslijn van letters terwijl de dichter zich los maakt…
Cece Ka28 december 2018Lees meer >

Hun allerlaatste trein

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 659
langs mij gaan ik ken ze allemaal door over te gaan heb ik tal van inzichten verworven eenieder heeft wel iets in de diepte van zijn hart verborgen dat het daglicht niet mag zien ondanks hun volwassenheid zijn het de kinderen gods gebleven maar hun speelse vroomheid doet bij mij toch wel de ogen even open ik laat ze nu los…
wil melker28 januari 2019Lees meer >

We zeggen even dag Menno Wigman

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Muzikale ritmes met schijnbaar gemak toverden uit losse pols je wangen rozerood konden kleuren. Hoe verslik je je al schrijvend niet in eigen tranen is er die leeftijd waarop je gewoon niet ouder wordt. Vandaag is een dag gul te zijn met uitroeptekens, zijn poëzie te herlezen en wederom te koesteren.…

mijn hart groot of klein

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
het bloed dat uit mijn hart vloeit de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit prikkels van en naar mijn zintuigen die voor vernieuwing willen buigen mijn orde en mijn district mijn verblijf mijn verdict ik volg nu mijn eigen pad ook al is mijn ondergrond soms wat glad ik heb er deze keer zelf voor gekozen laat ik mijn problemen los…
Ws14 maart 2019Lees meer >

Dilemma

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Laat me gaan blijf bij mij laat me los kom dichterbij Ga naar huis ga naar bed laat me alleen ga niet weg Spin me in rol me uit hou van mij met haar en huid Wis me uit kleur mij in laat ons waaien in de wind Gevoel & verstand lopen uit de hand wissel van spoor ga ervandoor Breek mijn baan laat een traan geef wat lucht…

Zelfportret?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
dag die lijkt gesluierd door zelfbedrog en wat de afvalbak niet vrat inkt in associaties gedoopt, des schrijvers avontuur wordt niet in ongeduld gedoogd als de zon zich schijnen laat, zijn de bedoelingen niet opgedroogd in de weerspiegeling van het water, herken de rimpeling als gelouterd zelfportret, ervaringen ingebed los…
Pama24 juni 2019Lees meer >