6828 resultaten.
oude stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 de oude gevels hebben het licht
gereefd een dag geleefd terug
van de uitreis zijn zware zeilen
gestreken neergelaten aan
een verlaten rede
een smalle gracht meert donker af
schemer schommelt op de kade
het spiegelbeeld van een boot
wordt gedragen
over de romp rimpelt water
hier wordt niet meer gewoond
of verhuisd
uit nissen…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 hij had het haar beloofd
toen ze in bed lag
het kind dat kleiner was
haar vleugels kwijt
ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 nog staan de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
In nirwanablauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 heb mijn mozaïek gelegd
in de kleuren van het leven
nog zit ik met een handvol glas
waaruit liefde en verlangen lacht
nog eenmaal het ultieme rood
als ster die oplicht aan het firmament
zijn staart uiteenspattend
in het mooiste buitenaards pigment
oprijzend uit het prille groen
dat seizoenenslang als
donker loof in warme zomers
koelte…
Heerlijk Heidens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.097 zomerzotheid
Hem drogeerde met een zoele waas
Wilskrachtig hem in alles de baas
Als door een toverspreuk geleid
Dook hij de balzaal naar binnen
Kopjeduikend zonder capuchon
En bracht zoals een wolkbreuk kon
Onbelet hozend buiten zinnen
Zijn ketel die het witheet opgoot
Weer aangewakkerd van de opstoot
Haar ovenschotel aan de kook
In het donker…
Dageraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het donker van de nacht
wordt door de dag verdreven.
Haar eerste licht is wonderschoon,
ze bloost en kijkt verlegen.
Zwart afgetekend staat een boom.
Haar takken strekken,
om het moois te pakken.
Wiegend in de zonnestralen,
ijzige pegeltjes lekken.…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik donker de dagen
in afnemend licht
wis langs mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
422 Diep in de donkere oceaan lichtte
zij op als een kleurenpalet van
alle meesterschilders tesamen.
Mijn hoofdzaklamp bescheen deze
wonderschone kolos met de meest
sympathieke kleuren die ik ken.…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 waarvan de schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder zon en die donkere…
natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 achter jouw donkere glazen
schijnt al even niet de zon,
zo blijkt
gevoelens nemen je
steeds vaker te grazen
het is dan de nieuwe maan
die naar je kijkt
en heftig roert in je bestaan
van komen, blijven en gaan
doch teneinde is er een kracht
die niet voor de verweven
werkelijkheid wijkt
en ook niet echt verzacht
sterven en geboorte…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Wees niet bang voor de stilte
wees niet bang voor het brandend vuur
wees niet bang voor het wilde water
wees niet bang voor het donkere uur.
Wees blij met wat er op je padje komt
wees blij met de bloemen op je balkon
wees blij met een fluitje van een cent
wees-ondanks alles- blij met wie je bent.…
Alchemie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 ik was verliefd
op mijn atelier
hield van licht en
donker in vleugjes
magie en mystiek
ook van de vaten energie
die ik mocht gebruiken
met pigment en kleur uit de
boekenrij vol alchemie van
nader vast te stellen tijden
vaak waart hier de wereld
van hiernaast nog rond met
verbaasde ogen zonder mond
zij golven hun voelbare
muziek…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 een grens doet
weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
Eenzaamheid huilt als een zegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Zo donker heb ik slechts de eenzaamheid
aan de hand.
Ik kan begrijpen, noch grijpen.
lijk te dolen in de nacht.
Voor de morgen valt de regen.
Glijden druppels roerloos zacht.
Wat ik versta van de regen
is dat je zo ook gelukkig kan zijn.
Eenzaamheid huilt als een zegen
die 's nachts niet thuis kan zijn.…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de armste grond
de rijkste bloemen bloeien
Vrees niet... dat het bitter wordt
als de roos gaat zwenken:
weet dat straks een najaarsbloem
ook nectar weet te schenken
Vrees niet... dat het donker…
Omfloerste ogen
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
454 ik kende
die blik
zacht dook ik
in je donker
omfloerste ogen
in een ijdel pogen
thuis te komen
het mocht niet
baten in de duik
bleef ik haken
aan een fel
dispuut om
meteen danig van
de wijs te raken
juist het
bekende voelde
als gewenst
drempelloos pakte
ik onschuld in
natuur gekleed met
licht eigen gewin
heb mijn rug…
Depressie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 Zoekend in het donker
Zoek ik naar het licht
Op een oplossing die ik zoek
Heb ik nog lang geen zicht
Mijn hoofd zit vol met zorgen
Telkens vraag ik me af
Komt er nog een morgen
Ik leef telkens van dag tot dag
Dat zie je wel aan men gedrag
Binnenin ben ik aan het schreeuwen
Langs buiten zie je alleen een lach
Hoe lang hou ik dit nog vol…
BRANDENDE LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 barstjes erin
liefde is het je door haar
behaaglijk laten verwarmen
Komend uit een bittere
ouderwetse winterkou
wil je haar iets te gretig
omarmen en voor je het weet
heb je weer eens je vingertjes
aan haar gebrand
ach de liefde zo behaaglijk
door het ruitje zie je hoe vurig
ze brandt tevens besef je weer
ook zij heeft een wrede donkere…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon uit de viool
in het donkeren…
Intiemer
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
472 jij was het die
de lucht verschoof
donkere draperieën
opbond zo dat de
inkijk groter woonde
ruimte gaf aan
het benauwde dat
veilig onze handen
vond zodat doortastend
weer op afstand stond
later brak het
inzicht door dat
eigen kracht de macht
weer pakte als jij op
dezelfde golflengte lachte
wij waren intiemer
dan we zelf…
Viool
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 avond
muzikaal als in echte waarheden geboren
heldere gedachten gaan mee in de droom
fragiele bloemen op de warme aarde
ze dwaalt langs aangespoelde droefheid
wij zijn onze stemmingen
lichtgevende sterrenstelsels
diepe dromen in de oude stad
dit land wil een lied vol romantiek
zij bespeelt de trillende snaren
als een bloem in de donkere…
Sferische kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
524 jij vlamde op
in de muziek
verlichtte met
sferische kleuren
de meest ijle
vertes waar stilte
zijn hoogste
tonen had
dreunde mee
in de donkerste
bas dromen als het
vuur nog smeulde
en opgerakeld
moest worden naar
een laaiende finale
in jouw
donkere smidse
balgt de lucht
zijn decibellen
wakkert vuur
in blauw en rood
de volheid…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…