8933 resultaten.
VALS LICHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
652 Begaafd, vertaald in vele landen
Joost Zwagerman, kenner van kunst
Bij Magere Hein zeer in de gunst
Want hij nam zelf het heft in handen
Een onheilstijding, ingeslagen
Slaat diepe kraters in een ziel
Raakt menige Achilleshiel
Oudtestamentisch zijn de plagen
Die dan je teisteren en hoe
Je lijf genageld aan de grond
Je geest al los van wat…
Wachter van de nacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
812 flamboyant en extravagant
wandelt, nee schrijdt hij voorbij
neemt even zijn hoed af
voor grijze vogels op de galerij
van het appartementencomplex
tot dat donkere straatje
waar hij ooit strategisch was neergezet
als een tinnen soldaatje
men fluistert, beschimpt en kluistert
hem op fictieve gronden
hij ronselt en raust, hoereert en smoust…
De harten kloppen door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 De harten kloppen onbedwongen
Spreek met wat er ligt op de tongen
Niemand die hier zwicht
Geen terreur die onze vrijheid ten gronde richt
Doe wat U wilt
Met uw bommen en granaten
Maar Europa zult U nimmer raken
Uw laffe daden zijn slechts randzaken
Wij houden ons bezig met warmte en liefde
Wij hebben geen ruimte voor uw haat
Wij zijn…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij bent de gek
er is niemand die jou zal geloven
de onbekwame denkt zak door de grond…
Voor al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Zonder pen
of papier
zal ik blijven
schrijven
woordeloos verloren
herboren
woorden
in gebaren te geven
gebleven
leven
geeft mij
nieuwe woorden
nog dagen niet voorbij
de bladeren
van mijn herfsttooi pracht
bij vlagen op de grond
rondgestrooid
weer al een seizoen voltooid
om paden te verzachten
in duistere nachten…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.
Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
krassen (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
395 ver van het rumoer
zwaait met dunne armen
de oude tijd
aan de grond geklonken
in het licht van de zon
baadt de krassende tram
stap in snel blijf maar
zitten stap nu uit ga
door van a naar b
aan puffende lijven
kleeft de warmte in
krap bemeten tijd
de waarheid
ongeziene drenkeling
verder weg niet vooruit
een bleek witte stip…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 de winter
speelde niet
hij grijsde
grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten…
Genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Liggend op de grond
klem onwrikbaar vast
genade!?…
Aansmeertaal
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
701 Iets wat gewoon is, kun je amper meer verkopen
Het heet voortaan: natuurlijk, duurzaam, oergezond
Goudeerlijk, zuiver, super, echt, van eigen grond
Uniek, beproefd, verfijnd. Zó’n trend laat ik niet lopen:
Ik schrijf nu dus inktverse, duurzame, keivette
Ambachtelijke, pure supersnelsonnetten!
P.S.…
De luchtballon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Eerst nog klein en op de grond,
kindertjes nog op hun kont,
en dan heel veel warmte geven
en dan duurt het best wel even
tot ze grootse plannen krijgen
en dan snel beginnen stijgen.…
Paradijselijk gebaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 waar snelheid
wolken vlakten
hoorde ik handen
klappen in applaus
voor vorm en compositie
toeschouwers
vingen licht in
wisseling van
beweging en kleur
op hun gezicht
zij beoordeelden
op grond van
visuele en gevoelsmatige
factoren een
choreografische impressie
waarbij sterk
subjectieve indicaties
mee deelden in
een positieve…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Vage woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 wind lispelt
vage woorden
door het schaarse blad
zij zijn nog
uitverkoren om de
boodschapper te horen
als dadelijk ook op de
schoongeveegde grond
de mededeling komt
jij lacht en ziet
takken driftig zwiepen
in hun schrijverij
net als het blad horen
zij er in samenspraak
ook helemaal bij
ik zie jou de stammen
met liefde omarmen…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
De kluisters
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 je streelde met
voeten de grond
terwijl je ogen
dansten in een
eigen choreografie
lichaam en handen
hun aparte ritmiek
verkenden in mystiek
een brok beweging
in ongekende
vitaliteit ontdaan
van de kluisters
gewoon en tijd
vrij met een lach
in de kracht van
een gelukkig bestaan
vol overtuiging
dat jouw vat geen
duig zal misstaan…
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Zoekend naar vrijheid
voel ik de grond met mijn blote voeten.
Ontsnapping aan de wereld en zijn wreedheid.
Weg van het dagelijkse moeten.
Een zacht windbriesje streek door mijn haar.
Reflecterend in mijn ogen zag ik de woestijn
en zijn felle zon.
De adrenaline voor het gevaar.
Het gevoel dat alles kon.
Pure vreugde hoog in de lucht.…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Zonder hond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 je ogen
lachen licht
als jouw handen
liefdevol en
uiterst vaardig
bezig zijn met
verbanden om
de schrik van de
schaafwond met
gepaste pleisters
te veranderen
van afgrijzen
naar kijken
zonder lijden
het leed is al
geleden in de
onmacht beneden
op de grond met
starende mensen
en een woest
blaffende hond
de kleine heeft…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
Mijn hart op jouw tong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
555 Is er nog vaste grond
waarop ik veilig ben, anders
dan onder jouw voeten?…
Nucleaire site
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 'Het nucleaire afval
gaat hier ooit de grond in',
zegt mijn zoon.
'In de Boomse kleilagen,
driehonderd meter diep',
zeg ik.
Het is 2 oktober,
de warmste ooit.
Op de plas glijden eenden,
een aalscholver duikt naar een vis,
een buizerd vliegt
over de dennentoppen.
Vader en zoon op wandel.
Ons humeur kan niet stuk.…
CHI
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 zij wandelt in jou en met je mee
in de regen tegen de wind
onder omarmende zonneschijn
en in het licht en donker
boven en onder de grond
nu je volwassen bent
en ook toen al als kind
dat nog niets tot weinig kent
ze is overal of nergens en
toch ergens in de natuur
ze is het alles en zelfs jij bent
vervuld van haar ook als je ontkent…
Wereldstabiliteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 Mijn voorlaatste wens voor Poetin
Landjepik spelen
Lijnentrekkend in de grond
terwijl Moedertje Rusland
Almaar kleiner wordt
Stop zo snel mogelijk
Deze zich snel ontwikkelende
Dictator
Omarm een nieuwe Gorbatsjov
Laat huidige tijd
De toekomst zijn, WERELDSTA-
BILITEIT.…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
echo van een nimf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 "Wat ik zeggen zou,
als ik de kans nam,
over mijn leugens
en andere verwijten;
hoe ik mijn takken
in opgewekte wind,
en mijn bladeren,
laten ratelen wou;
of wat mijn wortels,
in verreikende grond,
nou werkelijk wilden
met jouw bezwijken.…