5861 resultaten.
Aardbei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.171 Gegroeid in donker
Dicht aan de grond
Er was zonlicht
Toen ik haar vond
Heerlijk en vochtig
Rood en ook rond
Zoet met fris
Water in de mond
Een toefje slagroom
Mijn tong streelt haar huid
Oh verrukkelijke aardbei
Het allerfijnste fruit
Zonnig en zomers
Vol met sproetjes
Met jurkjes en kleedje
En fijne hoedjes
Zie mij zitten
Naakt…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Kom, laten we, vandaag nog,
rode tulpen kopen,
zoals verliefde mensen doen.
Kom, laten we, vandaag nog,
ons leven vieren.
Met een zoen.…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen. De wind
wiegt de kleuren en de uren verlopen
tot veel later het licht verdampt.…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
afgesneden vinnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 op tijd recht de rug het verhaal
dat bij nacht doorregen is van diepe
wentelingen, repen van hangende dromen
sloffen mee op de restanten van een late geeuw
oogleden tossen om de wijn die als
een surrogaat het laatste beetje rood weerkaatst
aan het gehemelte dat de dag weerstaat
met het ontkurken van alle beleden raad
die weloverwogen werd…
Vrouwenproblemen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 volgens mij leef ik
met vier beren in huis
alles wat zij een beetje
kwijt willen gooien ze neer
ik als opperzeug loop maar
te ruimen dan opeens ben ik
het zat schreeuw zo'n beetje
alles eruit wat mij dwars zit
kijken me allemaal verschrikt aan
verschieten van wit naar rood
beginnen te rennen met koffie
en krant moet me niet zo druk maken…
Ajax verloor zijn zoon - Cruyff
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Ajax verloor zijn zoon
in wie een rood wit hart
met gratie kon wonen.
Die op rechts, links of
middenvoor de bal met
een gouden pass kon belonen
Sierlijk spelend op ranke benen
deed Cruyff zijn fans van vreugde
wenen; bij een soloactie langs
vier paar benen heen, de doelman
passerend volgens zijn systeem.…
Zwaar verwond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Hijgend naar adem dook ik onder
mijn anders zo trouwe automobiel,
maar een krokodil beet in mijn
opgezette wangen, die als drab
ten prooi viel aan een doolziel,
met rode oogjes giftig en klein.…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten…
Opeens word je Opa en Oma
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.018 Onze harten kloppen door
De liefde wordt doorgegeven
Elke voetje vindt een nieuw spoor
De rode draad opnieuw geweven.…
DE ANATOMISCHE LES
gedicht
4.1 met 7 stemmen
2.697 Het was gek wat er allemaal tevoorschijn kwam:
halfvergane rode vlaggen, strijdliederen,
Internationale broederschappen en solidariteit,
AJC een potje poepen en zes geschiedenisboeken
door P. Quack (antiquarisch).…
sprinkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 wat
de ogen willen
het lot van de
onzichtbare beschuit
ligt vast Fortuna
godin van zowel ongeluk
als geluk bepaalde het
een schitterend ongeluk
het kleine hoofd
buigt naar het bord
de tong steekt uit naar
de begeerlijke sprinkels
de beschuit blijft
kaalgevreten en alleen
achter op het bord
chocolade sprinkels op
kleine rode…
Jij danst kleuren
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
587 leg het mozaïek
van mijn leven
nog steeds onvolledig
veel ballen en
scherpe hoeken soms
vloeien lijnen verdriet
vaak heel euforisch
maar stilte doet
vrolijkheid teniet
in afscheid zit
al het gemis dat
eenzaamheid strikt
jij danst kleuren
ik ga voor symmetrie
in samengaan
jouw visie geeft
weinig groen licht
beperkt in rood…
vergeef de wilde kat zijn beten
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.303 vergeef de wilde kat zijn beten
als eenzaamheid de overhand mocht krijgen
begint de wilde roos te bloeien
de meidoorn geurt
haar kleur is rood of wit
violen spelen in de tuin met licht
jasmijn blijft aan de strijkstok hangen
de weemoed om het alledaagse leven
'wie er passeert, wie er blijft hangen'
is niet te overbruggen met een stukje tuin…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 wij pulseerden wat
zagen toe hoe
zwarte gaten elkaar
radicaal op aten
wisten dat er
nieuwe energie
aan zat te komen ook
wij hadden onze dromen
een paradijselijk heelal
met lange diepzwarte
zwaartekrachtgolven
die ons liefelijk bedolven
ik voelde in de kern
van mijn neutronen
dat ook de rode dwerg
dit ging overkomen
wij spanden…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Nu ik ze buiten mijn bereik weet, mijn vosje
rood als de schuchtere ochtendschemering,
lees ik de oude Russen en trek ik me terug
knus in mijn compartiment van oud verdriet
en verse wonden, oh zie me toch verlangen....…
speels en onbewogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 En bloosde het rood zijn bolle wangen.
Mijn fotogenieke kind.
Als een rietstengel zag je hem neerbuigend
zijn lof verdienen, als zonder enige plicht.
Ten ogenschouw van ieder ander
het zich weer energiek had opgericht.
Toch wat ging er achter deze jonge onschuld schuil.
Waren het de mondhoeken die sierlijk trilden?…
Pias August
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Wat is er mooier op deze wereld
dan je te vermommen met een rode neus?
De mens te laten lachen om je ongemakken;
te laten schateren om je ongewone keus.
Wat is er mooier op deze wereld
dan te doen denken dat je Pias August wilt zijn
De mensen te laten lachen om je domheid;
terwijl het eigenlijk hun eigen leven zijn.…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Hoi pap, ik heb rode ogen
maar niks gerookt nog
Mijn handen ze trillen soms
Net zoals mijn lippen
En de rimpels op mijn kin dan
Vandaag deed ik maar geen make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet…
Het zoetzere roze
netgedicht
2.5 met 35 stemmen
408 jij wist het aardse
als geen ander te
ontvluchten zonder
in verre luchten op
te lossen in de wind
waar loslaten het
welgemeende credo
was van alle volgers
haakte jij je lusten
diep in het willige vlees
striemde met de
zweep het zoetzere
roze dat in vochtig
rood dood of de
gladiolen wenste
met superieure lach
bezag jij de taferelen…
Snot voor mijn geliefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 SNOT VOOR MIJN GELIEFDE
Voor het te serieus wordt
te diep, te snel, te koud
moet je één ding van me weten
ik kan niet tegen snot
De kleur of smaak doet er niet toe
groen, geel, rood, wit of blauw
zoet, zout, zuur, zompig of hard
Dus als je verkouden bent
mijd mij dan als de pest
Als je mij besmeurt tussen
mijn borsten, breekt de duivel…
Wolkentuin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik probeer
jou te creëren
in mijn wolkentuin
nog vaag is mist
als tranen bevriezen
in de ochtendkou
in het eerste
licht komt jouw
silhouet tot leven
strak aangegeven
tot warmte accenten
geeft aan het speelse
jij kleurt uit
net geboren wit
naar scharlaken rood
lacht uit
pure vitaliteit
je tanden bloot
ik moet je laten…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
In volle verleiding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 je ogen zijn
zacht en warm
als een kolenvuur
in rood blauwe gloed
na een onverwachte
tik verschuift de
massa en vonkt er
wit en sneller licht
waarbij jouw
gezicht het zonnetje
krijgt waar jij zomers
altijd voor zwicht
een lieve scene voor
de open haard waar zonder
woorden zoveel liefde
door de schoorsteen gaat
pas als behaaglijkheid…
Hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 code wit
wonderschoon winter tafereel
antivries, antivirus
kou en COVID
vries maar kapot
Friese meren wachten
de schaatsen uit het vet
daarop mag toch geen boycot
de NS op zijn gat
code rood, oranje
wit is niet bekend
de rails is spekglad
zoveel lol en paniek
bij Hollands wit
code kleurloos
is het meest karakteristiek
kou in…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later
Ik wacht dan op de schemering die langzaam alles uitveegt
Ik keer mij naar de avondlucht die rode…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking
deze man praat
niet met engelen
van gouverneur
naar Robinson Crusoë
een transformatie van daar en toen
een mens
gegomd in grijs-wit
met rood…