27290 resultaten.
Prik
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.574 Ze zei: 'Tom, dit is mis:
'k heb een steek onder water gekregen.'
De vriend zei: 'Wat ben je een malle;
laat vis je plezier niet vergallen.
Er volgde gevrij.
Ze werd zwanger en zei:
Ik wil straks onder water bevallen.'
Het gebeurde een hele tijd later.…
Blondje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.548 Een blondje had laatst in Koekange
een houtworm aan 't vishaakje hangen
en zo zat ze uren
naar 't water te turen.
Ze hoopte een stokvis te vangen.…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Het spuitend water tintelt
en bruist op mijn hoofd.
Het boort een gat van licht;
dat zoete licht aan 't eind van de tunnel.
Ik wiebel en schommel
en zing én gons én brom én mummel
en tril.
Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.…
De man van d'r keuze
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.786 't Was heerlijk op het water.
Het kiezen viel de vrouw niet mee
en daarom koos ze eerst maar zee.
D'r mankeus kwam wel later.
Zodra geen land meer was te zien
verklaarde zij aan alle tien:
'Wees welkom op m'n boot.
Ik ben u allen welgezind.
U doet een wedstrijd. Wie die wint,
die wordt m'n echtgenoot.…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder water…
Waterschappelijk
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.321 Maar wie dat net als ik wel heeft gedaan
Verdient juist extra water uit de kraan.…
Verdronken Parels
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.279 Deed ik je pijn
zo op een ochtend
Toen ik het zei
Je was alleen
toen ik vertrok
En ik reflecteerde
De parels verdronken
in je ogen
Het water waste
in een waterval
om je heen
En droop in emoties
rood uit mijn pen…
Zuivering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 spieren en nieren een tweede wezen in je hoofd
dat gedachten kapot denkt van zal ik kan ik
en hoe zal die ander (die vermaledijde ander)
als longen vaker aarzelen het hart een slag wacht
de ingewanden weifelen de lever niet vergeten
kan en zelfs de blaas het verleden niet
loslaten wil –het lijf kortom een opslagtank-
als waar is dat ik van water…
De dag aarzelt te komen...
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
529 Invalshoek van kristal,
prisma in het dauw,
de wereld wordt groter..
De bruidssluier schrijdt
over de groene loper,
ze geeft haar ja-woord.
Lichte kooien wenken,
de dag aarzelt te komen,
de nacht te gaan, als ik.
Dagen van mystiek
de zon heeft zich
verslapen, de hemel niet.…
Goudvisserslatijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.162 Mijn moeder zei: "na zo'n menig rondje
wil de vis meer dan water in 't mondje.…
Wees niet bang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
960 Wees niet bang bij het herkennen
woorden hebben het ritme van je stem
water is krachtig in de stroom
in beweging vaagt zij alles weg
wees niet bang om te ervaren
fluister niet ben wie je bent…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.
Hartslag die duurt
maar rustig wordt als het water
golvend en kabbelend
slechts nu, nu.... niet later.
.…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
Levenszee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.441 ik houd mijn hoofd boven water
watertrappelen blijven drijven
ik voel me langzaamaan verstijven
ik houd mijn hoofd boven water
blijf kouwelijk op mijn plaats
ik probeer nog ben al veel te moe
ik houd mijn hoofd boven water
voel het leven langzaam glijden
watertrappelen blijven drijven
---------------------------------
(dichtvorm : rondeel…
Verseau
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
774 (fontein te Arpaillarques)
zijn mossige baard
verraadt jaren waterloop
een onlesbare dorst naar meer
laat zijn levensader wellen
het peinzend gelaat
met de zorglijke trekken
geeft het geheel iets waakzaams
alsof het zijn taak is
alle dorstigen
in het hertogdom aldaar
te moeten laven…
Zee van verloren rivieren
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.731 Witte koppen slaan
als een bres in de branding
de dood in het zout.
Je zingt als een lorelei
ontvoerd uit het zoete land.
*
Muziek: Nina Hagen,'Seemann'…
In the eye
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 knipper
klapwiekende wimpers steken het glazen
en dolgeslagen sloepje over
achter de dijk huilt gegroefde
huizenbaksteen bosjes nutteloos
witte mascara over het
bestofte bladerpad
de overschaduwde
jongen schept zijn pollen vol
houdt het omhoog ziet het licht
enkel in stukken vallen
noemt het water
toch bewoog niets
dan de zon en…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 zoals jij leven in geboorte bracht
en het kind dat nooit was
zo hangt het in mijn hoofd
dat in het razen over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw…
Vissen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.472 In helder water
veel te zien
visjes oh zoveel
niet te geloven misschien
ik probeer ze te tellen
dat gaat helemaal fout
want ben ik bij de honderd
zijn ze allemaal stout
ze zwemmen door
en voor elkaar
het zijn er wel een miljoen
ze zwemmen notabene in een school
en houden niet eens
hun fatsoen…
Koudwatervrees
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.576 Weer doken tal van dapperen in zee
Al hielden zij het hoofd wel boven water.
Maar lukt hen dat het komend jaar ook later?
Dat is maar zeer de vraag naar mijn idee:
Er komt, zo zegt men, een ontslaggolf aan.
Dan zullen velen kopje-onder gaan.…
druppels
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
944 water drupt, maakt
geluid, dat ik niet kan
verstaan, tikt verder,
verder dan ik mezelf
ken, het raakt.
diep, alsof het wat
vertellen wil, de wil om
te stromen, om verder
te gaan, verder dan
ik mezelf ken.…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Aan zee voel ik
mij klein
als ik kijk naar
wolken en water.
Oneindig is de
beweging.
Eb en vloed.
Boodschappen van ver
omspoelen mjn voeten.
Wier en hout
en touw.
Gewone dingen, maar
ze ruiken zilt en
zijn nu anders.…
EEN MIJMERING
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
735 Ze zei:
'het is een goed ding
nu pas voel ik me vrij'
En aan haar voeten
stroomde het water
Stroomde de rivier
stroomde de Maas
Nam haar gedachten mee
naar zee,naar zee,zee
Ik...zocht me houvast
aan de reling.…
Regen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
662 Toch is water leven,
begin en bron;
Regen is echter triestig
als het lente is.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Vanuit een machtig wiekend wuiven,
langs luwe oevers neergestreken,
op kaden in de steden staand,
doodstil verlangend naar vette vis.
Ooit veracht, bejaagd, vermeden
door vlerken, valk en visserman
staat zij, met gestrekte nek,
gegoten in het leven aan de kant.
Gebroken licht vervormt geen blik
wanneer trefzeker prooi geprikt,
de kop omhoog…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 je voelde weer iets in je stromen
een klein blauw water stroompje
-waar overheen een antieke brug-
je was toen even intens gelukkig,
greep zelfs even naar het geheim,
dat van het leven voordat je weer
onderuit zakte in je zwarte stoel..…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Daar staan 'n man in die son
langs die blou water van 'n dam.
So eenvoudig het dit begin,
net so skryf ek dit hier neer.
Dit is in 'n suidelike land
en voor die seisoen begin.
Die man hou in die wind
sy hoed vas met één hand.
Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
Zwaan, zwaan, kleef aan...
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
834 Zwaan, zwaan, kleef aan,
laat me dromend achter j'aan
op het wijde water gaan.
Zwaan, zwaan, kleef aan,
doe me weer opnieuw verstaan
hoe 'k kan leven zonder waan;
Zwaan, zwaan, kleef aan
laat me nimmer stil dan staan,
maar in 't wijde water gaan.…