Alle inzendingen over gescheiden en een ni

15535 resultaten.

Sorteren op:

DE ZELFMOORDENAAR

poëzie
4.2 met 96 stemmen aantal keer bekeken 20.025
In het diepst van het woud - 't Was al herfst en erg koud - Liep een heer in zijn eentje te dwalen. Och, zijn oog zag zo dof! En zijn goed zat zo slof! En hij tandknerste, als was hij aan 't malen. "Ha!" dus riep hij verwoed, "'k Heb een adder gebroed, Neen, erger, een draak aan mijn borst hier!" En hij sloeg op zijn jas, En hij trapte…

De Friesche poëet II

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.593
II In overoude tijden, Toen men nog geen stoomboten had, Lag er halfweg tusschen Enkhuizen En Staavren een bloeiende stad. Haar koene schippers brachten Haar schatten van heinde en veer, En onder haar kooplui telde Zij meer dan één millionair. Maar — wat ziet men gebeuren - 't Geld maakte haar kooplieden grootsch. Toen streken de elementen…

DE FRIESCHE POËET III

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.595
III De dichter is verdwenen In de diepte van 't dansende meer. Hij zinkt als een steen. En Eindlijk Komt hij in Oud-Stavoren neer. Want, ja, wat die goede Schokkers In hun eenvoud steeds hebben beweerd, Dat is waar: de verdronken koopstad Bestaat nog ongedeerd. Haar muren zijn nog stevig; Haar torens zijn nog hoog; Slechts is er…

DE FRIESCHE POËET IV

poëzie
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.441
IV Hoelang de gezonken poëet wel Bewustloos gelegen heeft, Dat zou ik niet kunnen zeggen. Genoeg, — de man herleeft. Hij heft de gevoelvolle blikken, Maar twijfelt schier aan hun trouw; Vlak toch tegenover zich ziet hij Een wonderschone vrouw. Haar gitzwarte lokken golven Langs een voorhoofd van elpenbeen Over leliewitte schouders…

DE FRIESCHE POËET V

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.579
V De dichter begrijpt er niets van; Maar eindelijk waagt hij het toch De vreemde schoone te vragen: "Waar ben ik?" en "leef ik nog?" En als kristal klinkt haar antwoord: "Mijn lieve landgenoot, Gij zit hier in Oud-Staavren, En ge zijt volstrekt niet dood. Gelukkig voor u bewoon ik Hier een waterdicht lokaal, Waar ik versche lucht…

DRIE STUDENTJES (1853)

poëzie
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.214
Daar waren eens zeven kikkertjes Al in een groene sloot, Toen kwam er een boer op klompen aan - En die trapte ze allemaal dood. Daar waren eens drie studentjes Drie vrienden in lust en in nood; Ze sprongen zoo moedig de wereld in, En de wereld — trapte ze dood. Lief meisken met blonde lokken, Met een kolk van gevoel in den blik, Ai gun…

De dode kanarievogel

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Ach zie, ons vogeltje is dood! Zijn bekje is toe en lust geen brood, Zijn heldere oogjes zien niet meer, De vlerkjes hangen bij hem neer, Hij kan niet meer in 't kooitje springen En ons des morgens wakker zingen! De kindren groeven met de schop Een graf voor 't lieve vogeltje op; Daar legden zij het zacht in neer, En spraken niet, maar…

Men zoekt zich

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.438
Men zoekt zich en men raakt elkander kwijt, men volgt met vreugde en ontvlucht in spijt, men twist en ruziet en is ontevreden en weer verzoend en alles zonder reden.…
J.H. Leopold15 november 2020Lees meer >

’T IS KUNST TE LEVEN

poëzie
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.880
Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen: Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen: Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang, En d’ander schreit er om, en jammert uren lang; Daar is een zeker greep om dit en gint te raken, Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken; Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand Door duist’re geesten voortgedreven, En schaduwen des Doods omgeven En lokken me aan van alle kant. Ik weet het leven in ’t voorverleên Is eerder sterven mij dan leven, Is ’t wederzien van toverdreven, Die ‘k nimmer weder mag betreên. En toch, weerhoud de vloed om weer En telkens weer naar ’t strand…

De avond heeft de ontroerde golven

poëzie
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.700
De avond heeft de ontroerde golven Zacht in sluimering gekust. ’t Windje doet geen rietpluim wiegelen; Plompenblad noch roos weerspiegelen Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust. Maar op eens - de wateren zwellen, Hoe ze golven, meer en meer ! Toch, geen zuchtje wordt vernomen; ’t IJle loof der berkebomen Hangt nog roerloos steeds ter neer.…

't Neemt toe, men weet niet hoe

poëzie
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 7.711
Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde, Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde; Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet: Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden, Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden; Dies* riep ik…

Vijver, juwelen waterkom

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Vijver, juwelen waterkom vijver der liefste, waar rondom de paden onzer lopen met slingeringen en verknopen van hun gedachteloze gangen, Vijver der liefste, waarin hangen de waterlelies, boven drijven en ingeschreven cirkels schrijven, Vijver der liefste, helderheid die maar op éne, op éne beidt; de hemel is er in en…

HERFST I.

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.641
I. Grauw is de dag, en grauw is mijn gemoed; De wind hangt machtloos in gebruinde twijgen, En langzaam komen blaad'ren nederzijgen, Die blijven rusten aan der bomen voet. Geen zomerheerlijkheid, geen zomergloed, Maar grijze lucht; de naakte takken neigen Zich droevig aardwaarts; stom, vol somber dreigen Staat ver der donk're dennen…

Stervend meisje

poëzie
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.920
Kind van wonden, Dat een stonde Als een bleke sterre beeft, Voor wier luister ’s Werelds duister Gene nacht meer olie heeft; Kind van vrezen, Teder wezen, Kind van louter liefde leed, Wier geflonker Uit de donker In dit droeve dagen gleed; Kind van zorgen Met de morgen Van uw leven leven moe, Gaan uw ogen Als de hoge Bleekgeworden…

Petra Hermans

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
In de kern ben en blijf ik oprecht liefdevol. Meer vaak, dan de ego, de geest én het lichaam aan zouden kunnen! Het is wat ik Petra Hermans de wereld zeker niet zal misgunnen. Ik werd en was ermee geboren, in al mijn kunnen. Om de volledige vergevingsgezinde liefde aan ieder maar dan ook ieder mens geheel te gunnen!…

Zomernacht.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.316
Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht, Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde, - Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden, En ijle bomenlaan naar klein gehucht, En stille duinrij, ingeslapen vlucht Van doffe golven naast de lichtdoorwelde Woelgolven van de zee. De lucht vertelde: 'k Hoorde altijd graag naar 't spreken…

MORGENDAUW.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Rustig wast de man, wiens schande Biecht noch boete delgen wou, Zijn van misdaad bloedge handen In de koele morgendauw. De eerste leeuwrik dunkt hem wonder, Stijgend in onpeilbaar blauw, Waar te nacht nog flits en donder Vochten met hun vloek en klauw; Toen hij blind door stormwind waarde,…

zielzusters

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.254
3 zussen zo eerlijk en oprecht. Niet verbonden door bloed maar verbonden met de ziel. Dagen uren minuten kan er niks worden gezegd. Verbonden door de geest... puur en steriel. Woorden hebben wij niet nodig blikken zeggen genoeg. Als een fossiel zullen wij verstenen in de tijd. Zij bij zij tot die dag Zijn dat de zielzusters die ik met me…
G31 oktober 2014Lees meer >

In onschuld gewassen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Ik was mijn handen, dit keer niet met zeep, ik was ze in onschuld daar zit 'm de kneep. Mijn handen zijn schoon net als mijn ziel en jij die me ziet met vieze handen misschien, heeft vast de zeep we gevonden, bovendien; is mijn onschuld net zo rein, als ik dat zelf kan en zal zijn!…
Johanna6 maart 2015Lees meer >

Uit lege verte toegeroep

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Uit lege verte toegeroep men weet niet waar vandaan maar al aan blaren groen jongvochtig wat is des harten koekoekroep naar ene die begrijpt die eender is hoe is het leeg…

Geen Sonnet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Ik hou wel van een huppeltje in een sonnet voor mij hoeft een sonnet niet streng te wezen ik hou wel van een jongetje met een pet ik hou wel van het pimpelen van de mezen ik maal niet om het wapperen van een vlag voor mij hoeft die niet strak en stijf te hangen ik hou wel van verrassingen in mijn dag ik word niet graag door protocol gevangen…

Voorstelling

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
Het doek valt, de voorstelling is voorbij ik heb ervan genoten en ook veel geleerd dingen, waarvan ik het bestaan niet wist maakten me sterker en ook 'n beetje vrij zo leerde ik beter wat goed ging of verkeerd een opleiding die ik vroeger heb gemist? Een nieuw hoofdstuk, een nieuw bedrijf waarvan ik de spelers nu nog niet ken, hoe het zich…

De pijn van verlies koesteren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Wanneer pijn voelbaar is, aanwezig zeg maar wanneer pijn zichtbaar is te zien zeg maar, wanneer pijn onhoudbaar is, niet meer te onderdrukken zeg maar, dan is de pijn aan de winnende hand en dus de grote winnaar. Wanneer pijn net als verlies ondraaglijk lijden wordt is elk lijntje hoe mooi ook altijd te kort!…
An Terlouw12 oktober 2015Lees meer >

Buma & Wilders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Buma was ff op tv, het zat die man totaal niet mee, niet alleen zeverde hij weer over Geert, wat ie deed was zo verkeerd. Nee, Buma was even op tv, snel uitgezet want; zielen winnen op zondag........…
An Terlouw18 oktober 2015Lees meer >

We lopen met een masker

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Soms of soms ook niet, is het juist datgene wat je niet ziet. Soms, of vaak of niet, is een lach iets anders, dan waar je hem voor aan ziet. Soms is een traan een uitweg, een uitlaadklep, een emotie van liefde, vreugde of verdriet, het is maar net, hoe je die traan op DAT moment ziet. Soms, of vaak of: helemaal niet, is het datgene…
An Terlouw31 december 2015Lees meer >

Mens- machine- reparatie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Soms denk ik, wanneer ik een garage zie, waarom kan dat bij een mens nou niet, een simpele doorsmeerbeurt, zonder dat je ervan kleurt, een klein mankementje, zo verholpen een rare ratel, moertje vervangen maar nee, bij ons mensen, moet het In 't ziekenhuis belanden. Een wasbeurt op een bed, is warempel bijna net alsof: Je de bloemetjes…
An Terlouw22 januari 2016Lees meer >

Opti- pessi- wat voor mist

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Vandaag was het ' misme' dag een dag die je best missen mag een beetje pessimisme een beetje optimisme vandaag was het misme dag dat het maar snel morgen is zonder mis- me maar niet dag.…
An Terlouw6 februari 2016Lees meer >

Gezien

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Ze had- 't kunnen weten ze heeft 't ook gezien. Ze merkte 't bij opstaan bij 't vallen ook misschien. Ze weet nu wat 't inhoudt maakte 't zelf mee Al is de wereld nog zo boud je knikkert, zelden met z'n twee. Ze had 't kunnen weten maar merkte 't te laat. Vandaar dat vanaf nu voortaan haar deur niet meer open staat.…

Kattenbeest

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Slaapdronken op blote voeten living in Lieflijk opent zij piepkleine oogjes Dan zo tevreden kronklend, spinnend en krabbend in mijn oude pull. Snel overeind me voor de voeten lopend. Het zachte wollen poezelige spul gaat met mijn hart aan de haal Verleidt me heerlijk, wat een feestelijk onthaal. Likjes, streeltjes kortom weer grote liefde…