17763 resultaten.
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
Gratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.097 Wonderlijk
de hand
die ooit de sleutel stak
in ‘t contact van onze motor,
en hem aandrijft,
servicebeurten gratis,
ons denken reviseert
en ons beeld vol waan,
schoonwast onze ruiten
van binnen en van buiten.…
Mens en aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Woorden vallen
uit monden
geven naam aan
de dingen
die zijn en gebeuren
zoals klok en kompas
de handen en voeten
van menselijk leven
in een aards bestaan.
Buiten deze wereld
niet van toepassing.
De cirkel
ontsloten
connectie
verbroken.…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 aan de rechterkant over het spoor
richting centrum aan de
Bornerbroeksestraat daar hingen
jarenlang de aankondigingen
voor de voetbalwedstrijden
aangeprikt door behendige handen
van actieve vrijwilligers...
van de boom door de jaren heen
geen onvertogen zucht of het
moet de wind zijn die bij vlagen
door zijn kruin blaast…
DE BLIKOPENER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
804 Jij bent de blikopener
voor de ongeopende blik
jij als eerste doorzag het zien
twee strelende handen hebben er tien
jouw voelsprieten aan je armen
willen mij stevig omarmen
ook met veel liefde verwarmen
verkreukel mij niet heb erbarmen…
Zwijgtaal zonder horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
in stilte
een muze zonder droomgeluiden
een vleugelworp in verre leegte
zwijgen in maagdelijke klanken
noten zonder woorden
of ratio in het gebaar
ergens waar geen afstand was
alles voelbaar in gedachten
in een zwijgtaal zonder horizon.…
negentientoen...
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.000 voor mij was het kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap
van vaders hand breed
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
en iets van soberheid
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
Poëzie
gedicht
2.8 met 11 stemmen
5.790 Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuur-mensje, mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je ze een hand op het hete voorhoofdje
legt, zo dun als als de sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.
----------------------------
uit: 'De gedichten', 1998.…
LAATSTE WENS..over leven, over lijden!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Hij durft te springen en te landen
en zijn mooiste lach te tonen
het leven mag geleefd worden
"of er niks aan de hand is"!…
Ik zie wat jij niet ziet
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
873 Ik sta aan de kant, alleen
met een suikerspin in mijn hand.…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 Inkt-nat
je handen
‘n blauwdruk
op je gelaat
soms
sla je over de
bladzijde heen
mij gade
belezen
ben je nooit
alleen
ga ik verder
dan waar jij
gebleven bent
morgen lees je het
wellicht…
Speels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 ik vang zonlicht
met mijn handen
gevouwen in 'n kom
ik poets haren
met wat sterren
de ene recht of andersom
ik lepel kuiltjes
in jouw wangen
opdat men ze beter ziet
ik spiegel schoonheid
van verlangen
meer zeg ik niet…
Epiloog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 leest iemand nog het nawoord
geschreven met trillende hand
om te schaven aan het eelt van kwaad
te zwelgen in de lendenen van de nacht
om te luisteren naar het slotakkoord
in gaten als tekens aan de wand
nu de tijd tikt in kwarto formaat
geheel zonder terugwerkende kracht…
VADERDAG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.033 ’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis
in de verte zag ik hem komen
blij kwam hij dan thuis
heeft mij bij de hand genomen
In de stilte wil ik hem ontmoeten
even komt hij dan weer thuis
met blijdschap zal ik hem begroeten
mijn vader, fundament van het huis…
In tweede instantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 Dat dit het is
Wat ik ooit
Gekregen heb,
Zich uitbreidde
Tot een last die
Mijn draagkracht
Vele malen oversteeg,
En dat ik nu
Heb teruggekregen
Als een kostbaar geschenk,
Dat zich makk'lijk
Laat dragen
In mijn hand
San Zeno di Montagna, Verona, 15 juli 2015.…
Bruggen
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
661 Dat nu, is er met bruggen aan de hand.…
Wakker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
503 Mijn teksten zijn zwakker
sinds ik wakker ben
uit mijn comateuze slaap
en er gaat nu geen dag voorbij
of ik rol mijn pen
in de palm van mijn hand
als was ik een miskend talent
hoe het ook zij
dat gevoel laat mij wroegen en
met woorden zwoegen
en laat mij nimmer vrij.…
Geheim
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
553 Hij fluistert naar de sterren
voor zover zijn stem kan reiken
slechts de nacht die naar hem lacht
het gevoel wil maar niet wijken
hij zit in zijn stoel zonder een doel
niet echt op zoek, in zijn handen een boek
hij leest voorbij de horizon
het verhaal dat in een droom begon.…
Het afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
744 ik heb jouw laatste dagen geteld
op de vingers
van mijn hand
wij wisten wat
zou komen
verdriet groeide
met het uur
jouw stilte
werd verstikkend
en op den duur
vulde mijn stem de kamer
met het herhalen
van jouw naam…
weet jij het?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 ik gedenk in respect
kende je niet
toch doet dit besluit
verdriet, het brengt me naar
een plaats waar - handen naar de keel
achter brillenglazen sust
de schampere lach van het leven
geen oordeel,
slechts het gunnen van jouw
zelfgekozen rust…
Bloedmaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 Het leven ontkomt me,
Is telkens weer verdwenen
Als ik denk er vat
Op te hebben -
Wat over blijft
Is de nacht, met
Zijn sterren
En de bloedrode maan,
Hen houd ik even
In mijn hand
En het voelt alsof
Ik even, heel even maar,
Werkelijk heb bestaan…
wervel maar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 het was de wind
waar je ooit van hoorde
strelingen
van wat nog komen zou
ze lachten
als glinsters op water
tussen de kruinen
van de toekomst
bewogen de jaren
stormen had je in de hand
luwte opende een meer
om op te blijven
en van het dwarrelen
van de vogels
dacht ik
kon je leren…
Ongelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
840 mijn zorg en mijn leeuwenstrijd
hebben jou niet kunnen redden
waren het mijn handen
die zich vouwden tot een god
mijn stem die aanspoorde
tot daden
het bijgeloof liet mij
de handelingen herhalen
wij hebben op een wonder gewacht
maar jij verloor jouw manen
en ik verloor mijn kracht…
Paniek
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.881 Gedichten schrijven tegen de kou
in paniek brieven sturen,
een regel op het strijdbare papier,
letters met een stramme hand.
Gulzig naar berichten,
afwezig bij de ontvangst.
Bij gebrek aan voedsel
komt het steeds dichterbij.
-----------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
hoe meer ik schrijf
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
381 de uren in beton gegoten
de ziel bevroren tot op het bot
onwrikbaar is het ingekapseld hart
de handen op de rug gebonden
opgesloten in de kale kerker
van onaangeraakte uren
hoe minder ik beweeg
hoe meer ik schrijf
hoe meer ik schrijf
hoe minder ik weet…
Onthalst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 opengereten zielen
tranen van bloed
harten ontboezemd
kloppend in de palmen
van mijn handen
het blijft toezien en voelen
hoe vergaan de mensheid kan zijn
onder het toeziend oog
van een god bedenksel
waarbij men zoekt naar troost
en niet kunnen missen
als klankboord…
Verslagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 woorden
zijn mij ontnomen
nu het vonnis
is geveld
wordt mijn keel
langzaam
dichtgeknepen
tranen vechten
om het eerst
geboren te
mogen worden
vlak voor mijn neus
wordt de toekomst
uitgegumd
met gebonden handen
kijk ik machteloos toe
hoe de eindtijd nadert…
Toevlucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 een vogel
zoekt het ochtendlicht
wil zingen in de weemoed
van het sterven
de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen
zo graag…
een wens…dromen
kom maar landen
op mijn handen
ik stop mijn adem
in een fluister
en luister
naar jouw laatste lied……
medaille
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 jij verlangt
naar de dood
misschien omdat
het leven
absurd is
ik houd
de dood op afstand
misschien omdat
ik naar het leven
verlang
beiden klemmen
we die pijnlijk
schitterende medaille
van dood en leven
tussen onze handen…
Laat mij
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 Laat me de wollen wanten zijn
die je zachte handen
beschermen tegen de ijzige kou
laat me de bron zijn
waaraan je je laaft
en waardoor jij opbloeit als een roos
laat me licht zijn
in je donkerste nacht
weet dat ik dat alles ben
omdat jij in mij huist.…