voeg je netgedicht toe

Netgedichten

1943

netgedicht (nr. 59.507):

Onthalst

opengereten zielen
tranen van bloed
harten ontboezemd
kloppend in de palmen
van mijn handen

het blijft toezien en voelen
hoe vergaan de mensheid kan zijn

onder het toeziend oog
van een god bedenksel
waarbij men zoekt naar troost
en niet kunnen missen
als klankboord

Schrijver: Laurens Windig, 20 april 2016






Geplaatst in de categorie: misdaad

3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612

Er is 1 reactie op deze inzending:

Bert Weggemans, 11 jaar geleden
Erg mooi geschreven Laurens. Een feest om te lezen.

reageer Geef je reactie op deze inzending: