5695 resultaten.
vlinder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Ik zie een witte vlinder
op een grote, roze bloem
en ik luister naar een merel,
ze neemt me even mee naar toen...…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 En staan er bloemen
op te komen
dan doe ik dat
liefst snel teniet.
Ik jaag de mensen
in hun jassen
en sloop luid lachend
hek en haag
en gaan de mensen
op vakantie
is het nog leuker
dan plens ik graag.
Pas als het regent
lekker onweert
dan is het feest hier
in de lucht.…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.…
298
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
500 298 zielen onschuldig neergeschoten
298 mensen op weg naar een bestemming
zonder te weten
dat die bestemming in een andere wereld zou zijn
298 keer mogen we niet vergeten
hoeveel van ze gehouden is
hoeveel ze voor onze wereld hebben betekend
298 bloemen in een bloemenzee
298 knuffels nemen ze met zich mee
298 engelen is de hemel rijker…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Vogels zingen al vroeg
de eerste bloemen bloeien
de buitenwereld roept,
smeekt om zijn aandacht.
Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Deze nacht gaat de kachel niet aan,
zal ik ontvangen, zal ik doorstaan
de schoonheid, de getallenwaan
die de koude schenkt aan
wie verwacht bloemen in de nacht.
Het koude vocht schildert varens op de ruit.
Nog voor er leven was, is het gegeven:
varens van kristal. De kosmos sluit
een verbond van dood en leven.…
Margrieten
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.546 ’t Is of die bloemen het weten:
Ze buigen beurt om beurt
uit eerbied voor de stilte
die aan mijn hart is gebeurd.
En reder dan aan mensen
doe ik die elfen in ’t gras
het effen verhaal dat hij heenging
om ’t heimwee dat ik was.…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan ziet een jongen Mirabella staan
En denkt ~wat heeft die bloem…
Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.061 En plots heeft hij doorgrond de hemeling,
Minnaar der bloemen en der vreemde lusten,
Die voor de westerling blijft vreemdeling.…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven
me te bieden heeft
door het raam zie ik meisjes
in kleurige lentekleedjes
als bloemen…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had…
DOORDRINGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 zich tonen
wanneer de milde regen
Van Gods Woord erop neer valt
het hemelse water
glijdt langs het harde steen
naar beneden en verdampt snel
verdwijnt ogenschijnlijk
maar
ergens tussen twee blokken
ligt een smalle strook aarde
zuigt vele druppels op
die een eenzaam zaadje treffen
midden op de harde wand
bloeit een geurend wenkende bloem…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 liefde is in mij gevangen
als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes
Tot bloem…
Onzichtbaar in ver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 het was een dag waarop
bloemen sneeuw bloeiden
mist de aarde verschroeide
met zijn intense waterkou
jij onzichtbaar in ver
fris stappend de verborgen
gladheid trotserend om
lachend je werk te doen
met een warm gevoel
voor jouw mensen die
met ogen vol eigen wensen
plezierig bezig wilden zijn
je ogen deelden uit
lieten handen wapperen…
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 mag ik
naast je staan
mijn vleugel
om je slaan
je even warmen
zonder armen
om de wereld te bekijken
in samen vergelijken
ik kom niet
van zo hoog geen
regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon…
Gewassen sieraden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 In een bad met gewassen sieraden
met de geur van bloemen van jasmijn
laat het kaarslicht dansen op de deining
in haar schaduw van schone schijn.
Nooit eerder deed zij zich zo voorkomen
sensationeel en zelfverzekerd in omvang
dromerig leven haar gewassen sieraden
op een schoon pad richting haar resort.…
Toch speelden wij zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
764 omgeven
toch speelden wij zon
klein geboren mochten wij
pas laat de stem verheffen
op hun manier gaan overleggen
weerstand was hun zekerheid
in generaties opgebouwd maar
wel in een vooroorlogse tijd
wij zochten openheid en
vrijheid in het discussiëren
hun tolerantie moesten wij ontberen
gelouterd door de strijd
mochten wij de bloemen…
Pinksteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Pinksterfeest voor de deur
een andere wind gaat waaien
een feest voor de geest
perspectieven gaan draaien
Midden mei, bloemen en kleuren
de wapens verdwijnen
de zon gaat schijnen
het zou toch kunnen gebeuren
Geweren leggen we neer
we zoeken het in woorden
geen staakt-het-vuren akkoorden
het woord wint het telkens weer
O geest, maak…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 ‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet
Ze spreekt
en zingt
in vogeltaal,
rent
met de vogels
als zij vliegen
Vlinders en
bijen dromen
haar dromen mee
Samen met hen
zullen bomen,
bloemen…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pirouette
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Een Marokkaanse goedzak op leeftijd zat
driftig tekeningen in te kleuren en ik zakte
even lekker door mijn knieën, rustig loerend
naar de afgeprijsde bloemen en planten.…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen
met je oog half
in het water zie je dat precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje dat ze heeft, een paar
stralen van de zon, perspectief geeft dat
aan een wolk, de lijnen die van sterren
beelden maken of van sommige
bloemen…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 liefde selecteert niet
op kleur nog geslacht
sluit niets en niemand uit
ze geeft zich gewoon
liefde is als de rivier
die het niet schelen kan
wie wanneer haar water drinkt
als zij maar stromen kan
liefde is als bloemen ook
die van nature geuren willen
voor iedereen die het ruiken wil
als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid…
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Een door zonlicht opgeladen kleurlamp weet
die toverpracht extra te verlichten en straks
wanneer die bloemen echt tot wasdom komen,
ga ik ze lekker op Facebook zetten en eet
ik kogelbiefstuk bij hen en drink ik de
duurste witte wijnen bij hen. Ja toch?…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Welke stoel geeft plaats aan jouw gevoel
Welke ster, of welke bloem
Welk artikel, welke vraag
Ik geef je nog een week
Vanaf vandaag
Domme, domme zomer
Herfst is meer nu mijn gemoed
Je zit nu eenmaal in mijn bloed
Voor Eeuwig en daar ver voorbij
Je leek soms wel een kind van mij
Mamma!…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…