6268 resultaten.
Tu es foutu
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 regenboog
de zon in de winter
Je beloofde me
gouden bergen
maar stuurde een kaart
Je beloofde me
een leven vol liefde
de hemel op aard
Je beloofde me
je hart, je glimlach
maar ik trok een grimas
Je hebt mij beloofd
En ik jou geloofd
Je beloofde me
't gevleugelde paard
dat ik nooit had
Je beloofde me
de draad…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Tussen daken en schoorstenen zweven
roepjes als draden, als iets dat zich hecht aan het
prille licht, dun en breekbaar. Nog geen koor, nog geen zekerheid,
alleen een enkele toon die trilt op de rand van de tijd, die zegt: hier begint het.
Wat verstild leek, ademt weer, een veer
in de winterwind.…
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.
De open lucht ritselt als een onzichtbare
huid van de wereld, vol belofte en herinnering in elk
zuchtje wind.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.
Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 O Muze van nachten vol re-
sonantie, van akkoorden en diepe klanken,
je bent de adem van wie componeert, de vingerzetting
van wie speelt, de draad die geluid bindt aan gevoel en verbeelding.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Het geluid als een weefsel van
losse draden, elk fluittoon een penseelstreek
op een onbeschreven blad. Ik hoef de vogel niet te zien om
zijn lied te dragen, het landt zacht in de kamers van mijn eigen stilte.
Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme.…
Mag nu de soep door?
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.966 IJs, da’s prima, maar niet voor mij
als nooit voor mij
Je ziet er goed uit, alsof jij…
Nee, niet aan denken: hoe wil jij…
Koffie? Nee, nu willen wij
betalen, Apart of ik en jij?
dus niet echt wij
Apart alsof we bijna vrij...
Laten we bellen: ik en jij…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 (voor Adriaan Venema)
Contactarmoede is het leed dat men
vandaag de dag ondergaat alsof het
altijd zo is geweest, men knijpt de
ogen toe, loerend door de spleten in
het plafond, naar een wereld die
zinspeelt op kil bedrog.…
In de regen
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
742 En al wat ik doe
is het schrijven van gedachten
in elke druppel, in elke waterplas
alsof ik zo het leven dat voorbij gaat
kan wegvegen van mijn denkplaat.…
Wat een achterlijke tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
648 Maar bij alles geldt: wat gij niet wilt dat U geschiedt,
flikt dat ook een ander niet, dus kom uit die stoel
en leun niet langer achterover, alsof het er niet toe doet,
maar wordt wakker!…
Een masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik doe alsof ik vrolijk door
het leven ga; zonder 'het prima' is
mij de eer te na.
Ik ben dan gelukkig, gek en in de war.
Het leven voelt wat minder star.
Ik ga goed toegerust voor het carnaval
met mijn gezicht verborgen achter een mal.…
Deja-vu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 ook al ben ik hier nooit geweest
herinner het zo goed
alsof ik het ooit voor me zag
wat nog gebeuren moet
deze weg, zelfs die boom
ver weg van waar ik woon
ook al ben ik hier nooit geweest
herken het gewoon
ook al heb ik jou nooit gezien
jij bent mij zo bekend
lijkt alsof ik jou zo goed ken
al weet ik niet, wie jij bent
staat voor mij…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Achter het glas welt de zon op
als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om
de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.
Tussen de spijlen van perrons breekt het
licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke
schuilplaatsen.…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.353 ik wil je niet belasten
met wat ik heb gemist,
niet vormen naar een antwoord
dat nooit de jouwe is
ik wil naast je bestaan
niet boven, niet ervoor,
je laten wie je bent-
vrij ademend, in eigen
spoor
maar soms voel ik even
een twijfel in mijn stem,
alsof jij mij aankijkt
en ziet wie ik nog ben
alsof jij al begrijpt
wat ik nog niet…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Tot de ochtend me terugroept,
en ik opnieuw in mijn eigen contouren stap,
alsof ik nooit ben weggeweest.
En toch blijft er iets hangen,
een glinstering, een echo, een kier.
Een herinnering dat ik misschien niet kan ontsnappen
aan het vel waarin ik geboren ben,
maar dat ik er wél doorheen kan kijken
als ik durf te dromen.…
Top
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.888 Verbaasd, verdwaasd
Wat gek en raar en o wat trots
Te gek om waar te zijn
Hoe waar kan het nog worden
Alsof ik goed genoeg zou…
Of kan ik het dan toch zijn?
Zou ik het dan echt kunnen?
Of ik goed genoeg ben
Of dat ik het kan worden?…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 Haar oude lichaam
overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij…
In puin zag hij de edelsteen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
768 in puin
zag hij de edelsteen
hij was een kenner, tenminste
dat beweerde iedereen
het afval dat hij onderzocht
bleek van een bekende
hij zag haar jong en niet verwend
alsof iets haar, voor hem bestemde
ze leerden van elkaar de zon
de wind en ook verdriet waarderen
in het houden van vandaag
verlangden ze ook morgen te proberen
ze…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
Een Liefde
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.052 Hier staan we dan
jou hand tegen de mijne
je bent als een droom
zo onvoorspelbaar
alsof je straks
zomaar weer verdwijnt
Ik geniet elke seconde
van je aanwezigheid
ik lach en staar
in je mooie ogen
Maar het liefst
neem ik je in mijn armen
en houd je stevig vast
maar geen woord
er wordt niet eens gefluisterd
Je lijkt zo onbereikbaar…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.605 Ik wil met je vrijen, eindeloos,
je grof nemen, en teder behagen,
ik wil je voelen om me heen,
je proeven met mijn tong
mijn tanden die je bijten,
plagend en minnend,
mijn handen die al jouw plekjes kennen,
en niet aflatend strelen,
alsof ze hun eigen gevoelens beleven.…
Stiltes
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.983 Dan ineens trekt er een glimlach over je
héle gezicht, je stráált en zegt op
vertrouwelijke toon heel zachtjes,
ik doe maar alsof hoor, da's véél makkelijker.
O ja, waar is ook alweer de w.c.?…
DROOM.
gedicht
3.3 met 218 stemmen
64.776 Alsof Jeroen Bosch zijn penseel
doorheen de tijden tot mij bracht.
Ik word spitsvondig afgeslacht
door monsters die mij vrij onzacht
vernielen nu ik, deel na deel,
ten prooi val aan hun overmacht.
Ooit droomde ik, gejaagd en heet,
van wulpse meisjes, schaars gekleed
en wars van fraaie zeden.
Niet langer brengt de nacht mij vreugd.…
een droom in perspectief
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.243 het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens
je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon
alsof ik ooit met
jou begon, een grof
penseel vol lusten, in
streken die niet rusten
je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond…
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 Ik kijk je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude…
opzienbarend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.093 kijk die toch met dat opgestoken haar
ze huilt alsof ze niets meer kan verdragen
maar niemand kent ze of weet hoe ze heten
mijn lieflijke vriendinnen van de nacht
verboden vruchten die ik heb gegeten
mijn zoon kijkt verontwaardigd en zegt zacht:
soms denk je dat je alles hebt geweten
maar dit had ik van vader nooit gedacht…
Reis
gedicht
3.2 met 66 stemmen
25.794 Alles wat ik
erin stop met er straks weer uit,
alsof wat nu nog komt nooit zal zijn geweest.
Hij ziet het zinloze en smeekt me om
het half gelezen boek, de tandenborstel
nog in zijn verpakking, een laatste maal
ruiken aan die opgevouwen trui in een hoek
van de kamer, voor eeuwig op slot.…
olifantje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.953 maanden oud
heeft een thaise baby
mijn passie ontwaakt
door reukzin geleid
gleed zijn slurf
ondeugend speels
mijn broekzak in
zijn slurf raakte mij aan
een werkborstel scrubde mijn arm
heel teder, haast een omhelzing
in enkele seconden
een banaan ontvoert
snel mijn hart beroert
hij waggelde rap voort
haalde zijn moeder in
alsof…