Ochtendsonate

Eén zuivere toon
weeft de stilte aan elkaar
de dag ademt in


De stilte is niet leeg, ze wacht
op de eerste toon, een verre merel die de
grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele
ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd.

Het geluid als een weefsel van
losse draden, elk fluittoon een penseelstreek
op een onbeschreven blad. Ik hoef de vogel niet te zien om
zijn lied te dragen, het landt zacht in de kamers van mijn eigen stilte.

Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme. Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.

Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen. Ik adem de zuivere klanken in tot
onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.

Biografie van deze schrijver

ochtend vogels vogelgeluiden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2