Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.752):

Waar jij begint, Nora

Welkom kleintje,
in mijn
armen zo dichtbij,
ik fluister zacht je naam
en hoor ook een stuk
van mij

jij bent gekomen
zo echt,zo onverwacht

niet langer een gedachte,
maar adem in de nacht

ik droomde ooit van jou,
maar dromen zijn zo licht
en jij ligt hier te wegen-
een waarheid in mijn zicht

en ergens in dat voelen
ontstaat een nieuw
bestaan;
niet alleen jij ,die geboren
wordt-
maar ik, die mama mag gaan

ik vraag me stil van
binnen
ben ik genoeg voor jou?
kan ik je geven wat
ik zelf nog zoeken zou?

ik wil je niet belasten
met wat ik heb gemist
niet vormen naar een antwoord
dat nooit de jouwe is

ik wil naast je bestaan
niet boven, niet ervoor,
je laten wie je bent-
vrij ademend,in eigen
spoor

maar soms voel ik even,
een twijfel in mijn stem
alsof jij mij aankijkt,
en ziet wie ik nog ben,

alsof jij al begrijpt
wat ik nog niet kan zien,
dat groeien samen ademt
in het zachte misschien

verantwoord zijn voor
jou
voelt stil en ongekend
geen last, maar een
verdieping die
door mijn wezen rent,

ik ben zo blij dat
jij er bent,
zo klein en toch zo groot,
je opent
in één adem mijn angst-
en maakt mij stil en
bloot

welkom lieve Nora,

ik leer je met de tijd
niet perfect,

maar jouw mama-
die met je meegroeit,
van binnenuit.

-Nathalie