10902 resultaten.
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit oude…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie
zit dieper.
Kleiner.
Dichterbij.
En die
doet het meeste pijn.…
Hoge bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
317 Of je gelogen hebt, weet ik niet
er ligt een waarheid ergens in het midden
waar de hoge bomen zwijgen is harde wind
meedogenloos, jouw karakter
aan de ernst van vergankelijkheid
onderhevig, zoals de kruinen buigen
dansen oude woorden onbevangen
wanneer het toeneemt dat verlangen
die zoete heimwee naar een zoen
maar we kunnen het niet…
kuriozo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
156 dan is er een tuin
een gaard vol lover
als kennis van zaken
de tuin is niet ommuurd
en daarom erg dichtbij voor
de tijd van het jaar
de tuin ruikt niet naar
volslagen oude boeken
ook niet naar glas
zolang dit reukloos is
dit uur lijkt meer op ‘n
kalme schaduwzee,
op aarde onder een stolp
uit deze muurloze tuin
kan ik niet ontsnappen…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.670 Ik kijk in een gebarsten spiegel
in het aangeslagen condens,
vol met jeugd sentimenten
van een oud gebroken mens,
mijn gezicht met diepe groeven
één voor één met een verhaal,
alle jeugdherinneringen,
sommigen met een eigen wens.…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 Nee, ik wil hier niet weg
De meubels zijn voor hun niks waard
De oude eiken kasten die nooit kapot gaan
En de muren die mijn gesprekken
en mijn gebreken kennen
Ik ruik in mijn huis de meubels
De sigaretten van mijn man
Die nooit meer terug zal komen
Maar ik hoor de bank kraken
Waar mensen op zaten die
bij mij op bezoek kwamen
De piano…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Vergeef me, oude vriend,
ik heb een brok in mijn keel.
Je hebt dit eigenlijk niet verdiend
maar je kostte me, gewoon teveel...
Stil zit ik in de tuin en zie,
het model door de openstaande deur.
Een volkswagen golf, GTI.
...Het heeft niet eens, jouw mooie kleur...…
Potscherven bij het oude talud
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
799 Afgaande op de regels onder de schors
Even binnen met een boekje in een hoekje
Kundig oude letterbakken zetsels bekijken.
Zo verstil ik met mijn rug tegen de muur
Voel potscherven, houten oudere plankiers.
Waar mensen niet spreken spreken stenen
Er is geen verschil tussen ik kan het niet
Geen verschil met ik doe niet aan verdiepen.…
Wanneer je oud bent *
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.031 Wanneer je oud en grijs en slaperig bent
En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht,
En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht
De schaduw in je ogen ooit gekend;
Hoevelen waren op je zwier gesteld,
Beminden je oprecht of maar alsof
Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof
En hield van je mimiek door zorg gekweld.…
Homofobie anno 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
661 '
maar een mens, een meisje, een jongen,
een man, een vrouw, oud(er) of jong(er)
met een bevredigend actief
of sekloos gekozen leven
is niet bang
die waagt zich niet aan angst
die waagt zich aan het leven
in al haar facetten
met al haar (seksuele) diversiteit
van zichzelf en anderen
die laat ‘leven en laten leven’
kent geen jaloezie…
oude gebruiken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.441 Hier in Nederland nemen de meesten een lekker
ruikend rozenbad ( ha, hoe vaak ik dat zelf al heb gehad )
Vergeet ook niet je gebed , precies op de klok van oud
naar nieuw.
Daarna kun je het vuurwerk af gaan steken…Anders als hier
doe je dat om kwade geesten en nare mensen te verjagen.
Dan kun je met fatsoen het nieuwe jaar in.…
Het oude huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.267 Wie heeft dit oude huis zo vreemd gebouwd,
Dat boven alle woonvertrekken zijn,
De slaapvertrekken in het onderhuis?
Laag zijn de vensters en de ramen slaan
Wijd open in de maanbeglansde nacht.
Waarom is niets gedaan tot veiligheid
Van wie dit huis bewonen? Waarom zijn
De vensters niet, als 't kelderraam, getralied?
De dwaze bouwer!…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zo plotseling oud geworden
en o hoe kwetsbaar broos
wat is gebleven van de roos
dan enkel de verwelkte blaadjes?…
Onder de pompelmoezen maan
gedicht
3.1 met 61 stemmen
24.899 Onder de pompelmoezen maan
Op de oude schommel
Als op een droom van vroeger
Scharnieren knarsen
Krekels zwijgen
Onkruid
Schiet uit het droge zand omhoog
Zaden zijn verdord van de hitte
Lelies bloeien niet verder
Algen vertroebelen de vijver
Je bent er niet
Er is brood en wijn
Je bent er niet
Pompelmoezen maan
Fruit en wijn
Dompelpomp…
Geweld en kinderspel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.286 Bommen spreken boekdelen
van haat, geweld en pijn
schichtig kijkende kinderen
jong gewend aan angst en dood
weinig verwend met liefde en lach
proberen toch hun spel te spelen
Maar hoeveel geweld kunnen ze aan
voor het imiteren van volwassenen
het onschuldig kinderspel overheerst
voor jong gezien oud gedaan wordt
en de haat zich weer voortplant…
De schommel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.461 Vlakbij
Dichter bij
Die hele hoge tak
Ik groet hem
Maar val
Terug
Passeer ik
De grond, stenen
Wat kleine sprietjes gras
Bruine klinkers ontvluchten voeten
Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet
Alleen nog blauw, mijn neus en wolken
Ik val, maar sneller en naar voren
Mijn maag kietelt van geluk
Oude schoenen remmen
De klinkers komen
Weer…
één moment
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
980 langzame voetstappen
op bladeren
die knisperen
zonnestralen die 't bos
nog één keer goudgeel
willen schilderen
zacht fluisterende
stemmen
die zwijgen spontaan
om bij gekerfde namen
in oude bomen nog
één moment stil te staan
schoorvoetend gaan
aarzelende passen verder
tussen de kalende bomen
wervelende gedachten
over vroegere…
Eindelijk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.076 blauwe lucht
Een opgeluchte zucht
Een bloementuin vol rozen
Geluk om van te blozen
Een droom om in te blijven
Een gedicht om zelf te schrijven
Een gedachte om te verliezen
De vrijheid om te kiezen
Een huis om aan te hechten
Een gezin om voor te vechten
Een vent om te verwennen
Land om te verkennen
Geld om te verteren
Niet te oud…
Etretat II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
945 De Meeuwen
Wij zitten op de schoorsteen,
hoog op de praatstoel zitten wij
te kakelen als oude wijven,
heksen. Wij snavelen elkaar
geschiedenissen na: weet je nog
van toen de dood en toen de dood
en van de kathedraal die nooit
werd afgebouwd?…
Kennis zonder macht
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
901 Hij pochte op z'n winterpak
en zei: 'Jouw pak is dun en oud;
je hebt het vast behoorlijk koud.
Mijn pak zit warm, al is het guur.
Je hebt ook geen benul, hoe duur.'
Ze wierp hem diep tot bij de vissen,
om haar kennis op te frissen.
De etensbel der vissen klonk,
zodat de man niet eens verdronk.…
verleden van nu
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.717 Ik ben even weggeweest
naar de zon en naar het water
waar het zand zijn schelpen leest
vroeger samenkomt met later
Ik ben tot de rand gegaan
van mijn voelen en mijn denken
heb er op een wolk gestaan
zag een engel naar me wenken
Ik ben uit mezelf gegleden
heb als vogel rondgevlogen
zwevend door mijn oud verleden
zoekend naar een nieuw…
Zou er iemand luisteren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.184 Oude mensen kunnen me bekoren
Met hun perkament gezicht
En die twinkel in de ogen
Als het verleden wordt belicht
Graag hoor ik de intense verhalen
Over hoe hun leven is geweest
Wat ze vroeger hebben doorstaan
En voel dan de levendige geest
Veel leed, liefde en zorgen
Passeren dan in zo'n gesprek
Ieder beleefde op eigen manier
En aan…
moeder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.055 Gisteren zag ik je weer
heldin uit mijn verleden
oud, en de dagen zat
maar schijnbaar nog tevreden.
Je gaat je eigen gang
probeert een manier te kiezen
die op de jouwe lijkt
wilt de grip niet graag verliezen
Maar achter de facade
zie ik ontsteltenis
een beeld dat wordt verdrongen
voor dat wat er nog is.…
vuurpijlen
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.559 Vuurpijlen en lawinepijlen
Kleuren vol licht in de lucht
Alweer een jaar afgesloten
Een traan een lach een zucht
Kanonslagen en donderbussen
Straten gehuld in dikke mist
Champagne sterretjes oliebollen
Zo wordt dit jaar weer weggewist
Om twaalf uur zoenen en bellen
De beste wensen gaan over en weer
Een nieuw jaar een nieuwe start
Het oude…
Over tien jaar
gedicht
3.0 met 61 stemmen
29.414 over tien jaar weten
wij niet hoe het was
hoe het werkelijk was
toen we niet wisten
nog niet wisten, nog niet konden weten,
dat we wel of niet trouwden
met elkaar of met met een ander
wel of niet elkaar konden vergeten
wel of niet
nadachten over het oude zeer
of helemaal niets meer voelden
bij de naam
bij de geur
bij de herinnering (of…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.157 ooit draaide ik hem in mijn jonge
jaren op een oude pick-up
volledig stuk
verslond de liedjes die hij zong
vol sobere klanken en gelaten
akkoorden
tot ik hem vandaag weer hoorde
zijn stem als vanouds bezwerend
door de kamer klonk
en ik -net als toen- vol weemoed
meezong: dance me to the end of
love, dance me to the end of love…
Ede-Wageningen (uitgang noord)
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
937 En zwervend bij de oude toren,
Ede-centrum Grotestraat,
zie ik geen verheven metaforen.
Alleen de toren die daar staat
Tot vanmiddag… als in dromen
zag ik jou de trap opkomen
uit de tunnel van 't station.
Ik zag het rijzen van de zon.
En dát is toch mooi meegenomen
nu ik aan dit vers begon.…
In rust
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
717 Achter deze groot openstaande
hekken
geflankeerd door hoge coniferen
loopt een schelpenpad
staan zerken
liggen grafstenen
doden
beenderen van mensen
voor doden zijn geen geboden
hun zielen vieren vrij
hier staan namen van doden
lopen de levenden
lezen namen
zien de duur van leven
te jong dankbaar oud
nutteloos ziek
maar hun zielen…
de filosoof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
883 hij kijkt me
wezenloos aan
over de rand
van zijn afgezakte
oude bril met
mistige glazen
de wijsvinger
recht voor de neus
alsof hij naar
de hemel wees
en wilde zeggen,
mij nemen ze nog
niet te grazen
de plek
door rook gewolkt
omvat zijn
denkend bestaan
zoveel gezwegen
zelfs dichtbij
het diepste gestaan
ach,zei hij…