5346 resultaten.
MIJN BROER (in herinnering)
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.389 Jouw naam staat daar in zwarte letters
je geboorte en sterfdatum erbij
pas dan besef ik weer heel even
je was toch de jongste broer van mij.
Ik heb je niet gekend als kind
alleen maar als een volwassen man
ik wou dat ik de tijd terug kon draaien
maar ik weet dat dit niet kan.…
Ingepakt
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
2.516 Op laarsjes glijdt ze langzaam voort,
sneeuw legt haar snelle pas aan banden.
'n Lach toont blinkend witte tanden,
alles wat zichtbaar is bekoort.
Verleid door zoveel zoetelief
roept hij haar toe: "Ga met me mee
mijn favoriete droptoffee,
ik pak je uit, mijn hartedief."…
Hoogeveens verbeterd leesplankje
gedicht
2.2 met 536 stemmen
61.657 Als letterkundige begreep je pas
dat mies geen jet en jet geen mies kon wezen.…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Geen woorden maar daden
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
1.956 Woorden komen simpel uit je mond
Het is zo simpel om te praten
Je doet je mond open
Om de woorden er uit te laten
Zo simpel om ergens over te praten
Die woorden van binnen uit vrij te laten
Het probleem is van binnen
Daar blijven ze maar praten
De woorden blijven je maar raken
Spoken in je hoofd vele dagen
Woorden blijven woorden
Het is pas…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als voorjaarsmerels
als ik weer voor mijn voordeur sta-
de geur van nicotina's haast bedwelmend
uit bloemen die pas…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 recht vooruit
geheven je pet je neus
je meet je pas af
aan die
van je kameraad
bij de generale staf
het hoofd van staat
sta je stok stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig trouw
laten zo de spanning komen
voordat het spelen kan beginnen
wendt ze abrupt haar pas…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de nacht om
de stilte te kunnen vangen die in mij
woont en jou mijn naam zou tonen als
je wilde maar het was een stap te ver
eenzaam als de zachte sneeuw die snel
zou vallen en mijn ogen kon verhullen
in wit dons vervolgde ik de dag van toen
om je nu pas…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende kracht:
de zachte macht
van ervarend voelen
in de stilte
van het ongezegde
soms ook afvragend
wat hij zou bedoelen
mijn beitel breekt
te vroeg
zoek nu in mijzelf
naar zijn diepte
ik kan pas…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 niet
altoos bij machte,
verblindend onbewust,
de weg te vinden
naar de eeuwige liefde
en door verleiding
van al het aardse
soms door dromen
in slaap gesust
mijn echtheid
vertoevend nabij de ziel
kan slechts bloeien
in de tuin van
onvoorwaardelijke
genegenheid
als ik naar de ander wil groeien,
op mijzelf delen voorbereid,
pas…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.773 Je sliep nooit twee keer met dezelfde dag
en leven was pas leven als er 's nachts
een halo uit je glas te voorschijn brak.…
Vrouwonvriendelijkheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.953 het bloed in filevormende vaten
Hier en daar nog wat opstoppende passanten
De hersens zijn volledig in de ban
Gehypnotiseerd door dat ene stukje bloot
Die gemene en opzwepende geuren
Odeurs die vrouwen als kwelling kleuren
Het is lang geleden dat de man genoot
Dan die knalrode lippen die ze pruilen
Met voorbedachte rade, zo opgezet
Pas…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 de pas ontloken zomer
kent al een weelderige bladertooi
als een overrijpe puber
te vroeg volwassen
nu al aangrijpbaar mooi
het doet mij even verwarren
dit ritme van de natuur
zal het lover nu eerder vallen
heeft de koude dag nog rust
voor een vredig openhaard vuur?…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend ontpopt
en lichte dagen lange nachten gaan verbieden
een enkele narcis zich niet meer verstopt
de buizerd en sperwer hun prooi bespieden
het bed van bladeren al rottend wordt geklopt
pas…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 De parallelle, rechte voren,
in zware aarde omgewroet,
bewijzen pas hun lengte goed
wanneer het veld waarin zij sporen
een glooiing kent. Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop eindelijk doorgezaagd
En zo’n schattig scootmobieltje aangevraagd
Dus pas…
Meikind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
639 ja, de vlag, die half op de witte stok hangt
wil niet vallen maar weer opklimmen
naar morgen zodat tranen kunnen drogen
in zon en wind en opa pas weer echt
rustig kan gaan slapen
ja, dat zou hij gezegd hebben…
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 over het bevel, hem toegebeten
Spiel lauter Mensch
verdammt noch mal
wir wollen das Geschrei nicht horen
en hoe huilend zijn viool toen smeekte
Heer, blijf mij nabij
wanneer het avond is
het licht vergaat
hij zweeg
over zijn wachten
dag en nacht
tot eindelijk de beelden
in duisternis vervagen
het schreeuwen in zijn oren stopt
pas…
Diepe gedachten
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.705 stilstaan
Ik hou me sterk, ik hou me groot
Wil niets laten merken
Geef me liever niet zo bloot
Moet dit alleen verwerken
Toch het gevoel blijft maar komen
Houdt maar vast en laat niet los
Het blijft maar in mijn achterhoofd zoemen
Met als gevolg, leegte en een complete chaos
Eens achterhaal ik de waarheid
Waarom het moest gebeuren
Dan pas…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 voortduring in de piepzak
voor het openbaar gezag
met af en toe een teug
bloedwijn van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen
nu weet ik wel beter
het wordt pas…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
726 Veel gaat voorbij, alles eigenlijk, maar
dat weten we soms pas te laat.
Tederheid, mededogen, mochten ze ook
in het komende jaar ons mensen verblijden.
Sluit dan dit jaar maar af zonder
verdriet omdat we van 2006 moeten scheiden.
Vredevol nieuw jaar!…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Is het pas gisteren dat ik je achterliet
verstikkend in de opgehoeste woorden
die vol venijn je eigen adem smoorden
als onbeheerst ontplofte staven dynamiet
hoe vaak heb jij gewenst me te vermoorden
en vond je me een gore slet of parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als…
1832 - 23 november - 2007
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
758 Er is nóg durf en moed
maar soms ook stagneren en berusten
- pas op de plaats -
tot ergens - hopelijk -
het vuur weer oplaait
uit de as
en opnieuw risico en durf
vertrouwen en dapperheid
in sterke vrouwen
weer kansen krijgen.…
DENKEND AAN MIJN VADER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.718 Om vijf uur 's morgens was hij al weg
dan moest hij eerst het vee verzorgen
als hij er al drie uur op had zitten
begon voor ons pas de morgen.
Als we een beetje geluk hadden
dan zagen we hem 's avonds nog even.
En toch hoorden we hem nooit klagen
want zo was ons, en vooral zijn leven.…
handen die me koesterden
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
4.622 jij in geweten op je nam
de bommen vielen iets te lang
ik vond in tonen van
je stem geborgenheid
als jij kinderen berispte
verstond ik je bezorgdzijn
en voelde dat ik anders was
een zoon die jij meer liefde gaf
de afstand is gebleven
ik koos voor eigen leven
jouw warmte kon ik niet meer aan
ik heb je dit jaar moeten laten gaan
nu pas…
heimwee
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.303 Moeder, toen 'k lang geleden nog "uw jongen",
Uw blijde eersteling was en pas geboren,
Had ik u eens, voor één dag, verloren -
En 't eerste leed was aan mijn hals gesprongen.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Ik draai in tegengestelde richting,
met de klok van het leven mee,
en elk uur volgt weer een lichting,
gaat er een stukje toekomst passé.
Het verleden blijft zich herhalen,
de afstand wordt steeds meer,
ik wil geen herinnering ophalen,
ik wil terug, weg uit m'n omkeer!…
leven
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.605 er is geen grotere rijdom dan dit te kunnen voelen
de rillingen gaan door me heen
dit is wat de dichters bedoelen
ik voel het in merg en been
dit is pas leven....
elke dag heeft een speciale glans
ik heb weer zo veel te geven
ik zing ik dans....…