Alle inzendingen

als ik met pinguïns imiteren m'n geld kon verdienen was ik weg hier. 'reken maar!'zou ik ze zeggen de stakkers op kantoor en hun machines. vertrok dan monter naar steden met namen als Stockholm, of Kopenhagen om daar dronken onder bruggen mezelf en naasten te schande te maken. ...

Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan, verzadigd krachtig, in het hoog gezag des avonds met in 't oog vierkant de dag van licht, waardoor zij zwaaiend zijn gegaan. Zo ga ik ook, terwijl de grote maan kogelend voortgaat langs de stroeve dag der nacht die 'k even koperhel òpzag, mijn...

Worden de zintuigen dood geboren, licht verzonken in lege ogen, ontstaat geen beeld om het leven aan te leren, zijn de sterren uit de nacht gekropen. Geen benen om te dragen, het lichaam schiet geen wortel uit de klei om de wereld op te beuren, hoop volgt kleine stapjes haar eigen leven...

Een drieste mus met heel veel lef en wat kakkere branie schuilt pocherig uitdagend voor de natte wakke herfstregen onder een enorm eikenblad en denkt van ‘maar gij nie’. ‘Droog blijf ik’, stoeft de snoefmus, 'op hoop van zegen'. Plots vlaagt de schelmse wind en rukt hoog het eikenbl...

het bereiken van je lot, het stadium beheersen vergt moed wijl de dood al prikkelend je maant om partij te kiezen nooit was ik van keuzes, filterde het bedrog door een zeef zonder mazen zodat de staken als dwazen door mijn voeten priemden ik zwaaide met een ruige lach, behaard en ing...

wij mensen zijn een en al gedicht soms iets te kort soms iets te lang soms met iets te weinig doorzicht omdat we als lezer niet alles weten wat er aan ten grondslag ligt soms denk je iets eraan schort of ik begrijp het niet ben ik bang ach de mens blijft een gedicht soms gegoten in een...

Daar lig je dan, totaal kapot gereden Je ingewanden rood en rauw ernaast Door dikke rubberbanden niet vermeden Het grote motormonster had weer haast Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen Met weinig oog voor een klein dier als jij Geen stopborden voor lieve paddenzielen G...

een uil scheert voorbij op zoek naar een plek om een uiltje te knappen

Thuis in de wereld een wezen te zijn. Een ziel in een groot spectrum. Een mens heel klein. Thuis in de wereld geeft de wereld aan mij een huis. Een woning met vele kamers; voor elke dag een eigen thuis. Thuis in de wereld klopt wel ergens mijn hart. Mijn hart klopt om wat van blijdsc...

Voor geradbraakten is er een opgaande lijn als de dag aanvangt.. Ik reis in die trein met één voet op het perron waar de vraag rest, hoe.. geketende jongens die gebroken hoofdbrekens dragen zonder zin. Zeg je kinderen dat zonde erg jammer lijkt als ze is begaan.. gevuld met l...

in het projecteren van gedachtenplaatjes vond ik kleine gaatjes die focusten op alternatieve dimensies het schijnbaar gedachteloos en onverhoeds bekijken leverden niet alleen mutaties op in tijd maar ook in bewegen tekens van leven die horen bij het beeld dat wij negeren als het m...

Ik droom van een tropisch eiland vol met engelachtige harpisten en beeldschone sopranen, die mij met de mooiste klanken benevelen. Er vliegen duiven van bergkristal en ik zie er pinguïns met parasols, wat ongekend grappig zou zijn indien er geen serieuze ondertoon zou zijn net als in d...

De stroom van vluchtelingen werd gestuit Dankzij de schimmige Turkijedeal Het mes snijdt aan twee kanten (door mijn ziel), zoals het eufemistisch wordt geduid We hadden van ’t verleden kunnen leren dat Turken steengoed zijn in ‘t deporteren.

Des Heeren uitverkoren van alle eeuwigheid, gekweekt aan 's altaars voet in rust en vreedzaamheid, bewaard van alles wat zijn rein gemoed mocht deren, gespaard waneer de jeugd ontwiek het wild begeren, zo knielt op zeekre dag de blijde jongeling en ligt voor 't altaar neer, des Heeren gunstel...

Als paddenstoelen verbonden door een lichaam van onzichtbare draden blaffen honden in de nacht het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis veranderend in een onaantastbaar plechtig lid van een grotere gemeenschap ------------------------ uit: Tirade 200

Niet kunnen slapen Onophoudelijk gezoem Nare steekbeesten Altijd maar op jacht Ze kunnen ons bloed drinken En doen dat ook nog Krabben tegen jeuk Beter om niet te doen maar Onvermijdelijk Spray, rollers, kaarsen Al wat belooft te helpen Helaas tevergeefs Dan maar teru...

De ochtend kwam brak schemerige twijfel verlichting scheen het.. Vrijheidsprincipes ontstaan als kamerleden op zomerreces.

Wespennesten, slangenkuilen Oordeel, uitspraak, achterklap Heksenjacht, een foute grap Nergens schaduw om te schuilen Massa, maaiveld, grote muilen Buiten dat, behoorlijk slap Wespennesten, slangenkuilen Oordeel, uitspraak, achterklap Tal van dingen die ik schrap Vrede stichten, stap voor s...

de regen wast onze huid het hart tikt, huilt verschuilt zich in pijnbomen we doen nog één keer boodschappen kopen wat we nodig hebben voor ons maal we leggen de laatste hand aan het werk en meren af langs elkaars tanende lijven

onder een luifel van bamboebladeren rekt de tijd zich uit als elastiek vanuit het schemerduister vindt zij het bleke licht daarbuiten ze gist naar diffuse geuren in de koele ochtendlucht een mens verzamelt verhalen de arend tekent cirkels in de lucht

Ditmaal blijft het niet bij schrijven Ik wil voor altijd bij je blijven In je schoot In het leven, in de dood Aan het eind of een begin In verlies en in gewin Dus waar zit je (waar zit je? waar zit je!) Welke stoel geeft plaats aan jouw gevoel Welke ster, of welke bloem Welk artikel, welke ...

Mijn dorst les ik met de dauw. Ik proef de zomers zoete stromen. Ik eet de honing van de raat; door de bijen voor mij meegenomen. Mijn lichaam was ik met water van de val. Ik spoel het stof af van al mijn wegen. Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind; val ik mee of val ik tegen? Mijn ervarin...

Schepsels die verschijnen, uit stof en energie, kunnen mensen zichtbaar zien. Zij leven. Schepsels die verdwijnen, als energie en als stof, worden onzichtbaar. Zij zijn niet dood. Gestorven schepsels blijven, in gedachten en in ideeën, die onsterfelijk voortbestaan. De dood dient het...

waar snelheid wolken vlakten hoorde ik handen klappen in applaus voor vorm en compositie toeschouwers vingen licht in wisseling van beweging en kleur op hun gezicht zij beoordeelden op grond van visuele en gevoelsmatige factoren een choreografische impressie waarbij sterk sub...

De dag geeft zich gewonnen aan de zon, en zelfs het late uur verlangt naar koelte. Geen zuchtje wind, slechts zinderende zoelte – het kenmerk van de nieuwe etalon. In stilte ligt het meer, gestild het riet, wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.

WILLEM VAN ORANJE (1533-1584) 'Zoekt u hier iemand, vriend?' 'Ik kom u doodschieten' 'Hè, wat vervelend - En net op de trap!' 'Ja, op de trap! En als Semiberoepsrebel Maak ik een eind Aan uw stadhouderschap' * KONING WILLEM I (1772 - 1843) 'Zoek je nog werk, Willem? ...

Prinses van hoge geboorte, Stond ik voor de poorten, Verlangende binnen te gaan; Ik droeg een kroon op de haren, Ik had een slepend, zware Purperen mantel aan. Ik wist niet, tot wie mij te wenden, Ik was een onbekende In het vreemde land; Ik smeekte: `Laat mij binnen! Laat mij als dienst...

langs het water van de rivier voor de zeedijk blazen hoge schoorstenen triomfantelijk grijze wolken uit de laatste dorpelingen overleden de klinkerpaden verdwenen een praatbankje bleef leeg op het verlaten kerkhof in de verte zien we boerderijen met dichtgetimmerde luiken een kudde po...

Vriend, gezel die meer en minder dan de vrouw voor anderen toegewijd voor mij als minnares, tevens vermetel kind, haar levensles, onafhankelijk en wijzer en jonger maar altijd van dezelfde tijd. Trooster om getroost te worden vernieuwend en verleggen in loyaliteit van een temperament zond...

Weldadigheden Hoe weldadig zijn zegeningen zoals vriendschap, liefde en geluk maar ook een aardig woord voelt als milde zomerregen waarin liefde groeit en bloeit alleen een echte vriend begrijpt dat ook in het diepe zwijgen de puimsteen scherpe kantjes slijpt dat is een waardevolle ze...