177350 resultaten.
Wesp
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
580 Wanneer de wesp – door planten aangetrokken –
Zijn best doet in het Drentse Wapserveen,
Rest daar van de processierups niet één,
Omdat de wesp die gulzig op zal schrokken.
Zo scheidt men daar het koren van het kaf
Maar wie helpt ze straks van die wespen af?
'k Heb zoete liefde verdreven
poƫzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moet...
Nachtzichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Toen wij onder 't geluid van een sterke stormvlaag
los kwamen van de aarde en boven het wolkendek
een onzichtbare weg volgden naar onze bestemming,
waren wij gelijk aan weerloos zwevende bladeren
die zich overgaven aan de bekwaamheid
van de bemanning en het vernuft van de techniek.
Ver ben...
Duurzaam levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 De tijd komt mij nader toe
in mijn onnadenkendheid, ongelijke
taal ruist door alles heen
kruist degens in het aanbod
van ideologieën maken ons
doorzichtig, het onbenoemd
geheim huist tussen aarde en de zon,
hoop lijkt soms hol, geeft de honing
soms de smaak van azijn, vooroordeel
en...
DANKUWELLEKKES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 zo Vlaams bescheiden
de Haiku meester strooit met
dankuwellekkes
Wijnen, wijnen, het is half twaalf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 Blijf jezelf
is makkelijker gezegd
dan gedaan
Is in feite bijna onmogelijk
of je moet min of meer gedwongen kiezen
voor de afzondering, de uitzondering
het isolement, de vereenzaming
alleen zijn, solo zijn, uniek zijn, maar alleen
want wie wil niet leuk gevonden worden
of geliked worden o...
iets gewichtigs
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
503 tijdens de warme zomer
had hij tóch bijna
zijn complete gewicht
aan transpiratie verloren
goddank vond hij
nog iets van houvast
aan de zwaartekracht
van het leven
[ Bloemen bij thuiskomst ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Bloemen bij thuiskomst,
wat geurt het leven heerlijk --
en wij geuren mee.
MOOIER GAAN KAN NIET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
448 twee doorsnee muggen
zitten op elkaars ruggen
elkaar blijkbaar te behagen
en ik twijfel of ik ze nu wel
met een mep naar het hiernamaals zal jagen
dat lieftallige hunkerende stel
ach beseft elke mug
ons leven verloopt meestal vlug
zoals iedereen zal weten
worden we gemept of opgegeten
du...
zomersneeuw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 eendagsvlieg oogverblindend
zacht met wit doorzichtige
parelmoeren vleugels
vliegen vanaf de oever
naar de overkant had ik
vleugels van morgenrood
De zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 De zon speelt met
haar licht.
Fraai
is de instraling en mocht
je je even in de schaduw
kunnen bevinden,
bedenk dan
hoe schitterend het ware
licht er voor je kan
zijn.
Zon, je bent geweldig en
ik waardeer je
als geen ander.
Déjà vu
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 Heel even leek het
op communicatie met
een vroegere ik
Vluchtgedrag.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Het toestel bokte
terwijl men in het gangpad
de geiten bemolk..
er heerste kalmte
toen lebstremsel en zuursel
toegevoegd werden,
anderhalve dag
er stevig werd gepekeld
geperst en gebaard,
we na het rijpen
eindelijk arriveerden
in de kaaswinkel.
Vergeten .....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
487 Zij spreekt zacht en lacht verlegen
ik weet wat er van mij wordt verwacht
maar soms, heel soms kan ik er niet tegen
is er ineens uit het niets een hogere macht
grijpt mij bij de keel en laat letters dansen
het verleden raakt even het heden aan
mistig worden ooit geboden kansen
foto's laten ...
Scherpt adrenaline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
428
er is paniek
als het onverwachts
knalt uit het publiek
een eerste vluchtgebaar
pakt handen samen
snel weg uit de hel
ze vallen
zonder op te staan
rood vloeit hun gedaan
weer ligt de wereld
open maar er wordt
nog steeds geschoten
samen maakt de kansen
groter om de chaos
...
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Arm als de grond, met rondom
het zuigend moeras van ziekte
geen grond was zo arm als ziekte
en daarin kwam hij en las.
Gericht in zichzelf bracht hij zich voort
hij vocht om de letter.
Hij was een lezer.
Wie was hij zonder.
Wat was hij geworden.
Hij las bij zwak licht.
Die duis...
Negatieve wensen
poƫzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen krakende deuren,
Geen tochtige scheuren,
Geen lek in je dak!
Geen aandrang van beren,
Geen vocht in je veren,
Geen gat in je zak!
Geen smaad van de rijken,
Geen vrienden die strijken,
Geen kroos in je vliet!
Geen meiden die vrijen,
Geen vitters te mijen,
Geen kleur die verschiet!
Ge...
Wel Waar!
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
635 Wat? Vrijheid...? Dat ik om me heen mag schoppen,
Dat ik beweeg en toch onzichtbaar blijf,
En zelf mag weten wat ik denk en schrijf,
Me uiten kan en niets hoef op te kroppen.
Ik provoceer, bespot, hits op en stook,
Want je beledigd voelen, dat mag ook.
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het ve...
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet da...
[ Mensen doen gewoon ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Mensen doen gewoon,
maar de vogels vliegen op –
zo geel kleurt de lucht.
Blijven jullie ook aan mij denken en de hartenkreet voor tante Gery!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Ik voel zo veel echte levendigheid
nu ik vandaag zo stil sta bij de doden
die Tante Gery (94) zijn voorgegaan
morgen ga ik mee om haar te begraven
en te danken in een dienst voor haar leven
waar ik een hartenkreet mag voordragen
dankbaar ben ik daarvoor, gewoon dankbaar
omdat ik nog midde...
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peill...
ander daglicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
377 ik wil het
lint van
je leven
ontrollen
je weven
in onze
verhalen in
het gouden uur
als het licht
het mooiste is
wil ik je
bewaren
Vrouwen vleugels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ik sla mijn vleugels open
Als een pauw is kleurenblind
Kom kijken met je ogen
Voordat je me gauw verslind
Nieuwe veren van de liefde
Ze zullen vallen van verdriet
Wat een lichaam kan bieden
Sterke geest op zijn knieen
Het leven van eeuwig toegeven
Maar diep van binnen leeft
Hij heeft h...
Genietend van de herfsttinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Bij het vallen van de bladeren
ontwaar ik het najaarskleurenspel
in het rond. De aarde geurt heel anders.
Muffe lucht stijgt op van de grond.
Bij mij zuchten van verlangen
ontsnapt mij een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een beetje sterven;
en doet mij denken aan het leven hierna.
...
Verkeren kan het.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 De betoeterde
toerde in vervoering rond
op de rotonde
vrije geluiden
spuiende naar verluidde
als een etude.
Claxonouverture
gedurende het 'tuut tuut'
door muzen gehuurd.
De grote trom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 jij wuifde
met kleuren
activeerde gedachten
ik zocht in
het spectrum wat
daar zat te wachten
jouw lach zong de
mooiste woorden die ik
kuste tot hemelse akkoorden
jij gaf mij de kans
om op jou te reageren
in een positieve balans
wij hoopten de uitersten
te middelen en in elkaar...
Voorspellenderwijs
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
703 Tom Dumoulin wint volgend jaar de Tour
Straks kweekt men op de maan in kassen fruit
Qua inkomen gaan wij erop vooruit
Nog even, dan staat Dijkhoff aan het roer
Een sik krijg ik van die orakelzucht:
Het stikt hier al van de gebakken lucht
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.010 je zocht een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die ...