1622 resultaten.
mi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 mi lanct
naar het land
mijner jeugd
waar ik ongestraft
blaaskaak kon zijn
verkondigend
wat waarheid was
of had moeten zijn
mijns inziens
vandaag is het
al omzichtigheid
wat de schrale klok nog slaat
het besef van
falen
en
ongelijk
gelukkig gaat het nog maar
om een paar jaar…
AFSLACHTEND KRACHTSBEJAG
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
759 Tandenknarsend in het heelal
staalvretende monsterproleet
suisend in de ruimte
ontstuitbaar
geluidloos brok
geladen angstaanjagend
radioactief
verpletterend
verterend element
gespleten kracht
begrensde macht
opbiedend "ëïgen ik" besef
genadeloos
afslachtend krachtsbejag…
Vlinder
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
918 Bij het licht van de maan
kwam het besef de vlinder
in mijn hart ontpopt zich.
Ik had hem gekoesterd
met liefde gedragen
en hem ook verwarmd.
Was het een naïef gedrag
werkelijkheid vermijden
dat het niet voor altijd was.
In de morgen ontvouwde
hij zijn vleugels vloog weg
uit mijn leven, wat achter
blijft is tijd voor bezinning.…
ik heb dat, soms
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
547 op weg naar de supermarkt
hoh-gehakt in de aanbieding
tweewielerend, rood asfalt
ingehaald door buslijn 25
besef de macht als ik mij
voor het openbaar vervoer
slinger, gehakt maak van
mezelf
ik heb dat, soms
en dan zie ik van opzij
dat iedereen op weg is
naar de supermarkt…
volle maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
451 ik probeer wel eens
het begin van ons denken
te achterhalen in
wat ik zelf nu nog denk
een soort archeologie
in je eigen gedachten
zo lang geleden
maar vreselijk dichtbij
besef je de geschiedenis
zwaar en licht in je hoofd
zoals je danst om het vuur
en huilt bij de volle maan…
Zoals de dag begint
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Dagelijks, elke dag opnieuw,
besef ik dat mijn leven eindigt,
maar vandaag opnieuw begon.
Zoals de dag eindigt,
met de ondergang van de zon,
zo eindigt straks mijn leven.…
gemis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Het besef wordt sterker en de pijn steeds meer.
Het gegrief, waarom het zo moest zijn komt terug.....keer op keer.…
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 je zou willen
dat niets menselijks
je vreemd is
maar veel mensen
zijn je vreemd
er zijn raakvlakken
maar ook die
hebben hun grens
voorbij die grens
is ieder mens alleen
op de hoogste top
en in het diepste dal
van je gevoel
is de eenzaamheid
je lotgenoot
en langzaamaan
groeit het besef
dat er maar één is
die op kan treden…
Jouw woorden zijn teveel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
451 Jouw woorden zijn teveel
Als je weg gaat
Dan wordt het hier stil
Is dat wat je wil
Jouw woorden zijn teveel
Ga maar weg als je wilt gaan
Besef wel ík laat een traan
Je nam de benen
Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen
Jouw woorden zijn teveel…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Verliefd
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.851 Je geur prikkelt mijn zinnen
je stem streelt mijn gehoor
je handen tintelen op mijn huid
ik verdrink in je ogen
heb je voor deze drenkeling
een reddingsboei misschien?…
tijdsbesef
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 m'n geheugen laat me in de steek
is het vandaag
een dag
of een maand
of is het een week…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
767 De aloudheid schuilt in mist, - 't waar' moeite en tijd verspild.
'k Geef reden van die leus: in mijn hervormde dagen
Drie tekens van geduld, van smachten als ge wilt:
Of bleef drie eeuwen lang mijn dorst niet ongestild,
Al hoorde dag aan dag mij luide om water vragen?…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 't Was die dansende vlam die er grapte,
en met de rapte, al d' aloude balken weghapte.
Komt er dan nu een robotvieringstoren?
Zal deze pin akelig zijn?
En, o ja!
Er kwam een ezeltje dat zich strekte.
Er waren geelhesjes die er bekten...
Er zijn toch werkers allerhande allooi,
die knap willen kappen haar tooi?…
De wegen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.623 Het pad van leven
kruist de weg des doods
Leven is ontnomen
Geluk even verdwenen
Tranen zijn gekomen
Het hart is leeg
gevuld met niets
Herinneringen geven even leven
Maar is een ogenblik
is het besef toch weer daar
De wegen zijn gekruisd gebleven...…
Dwars doch oppervlakkig
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
11.346 Met wat suiker smaakt hij me te goed
Diepgang wordt als zout gemeden
Triest is het besef dat zoetheid moet
Om door te gaan, dwars door dit heden…
Het Glazen Paviljoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
930 Kristal helder het besef,
de erkenning van het weten,
onbeschut in het klare licht -
de waarheid naakt. Onthuld in
de weerspiegelende fragmenten
steeds de tere bloem der liefde.…
De laatste lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de wereld tot
stilstand komen
huilde toen
de laatste lach
stierf in mijn dromen
nog was de
zorg zichtbaar voor
de gebleven mens
in kleine sketches
bloeide liefde
als enige wens
niet de nood
heeft hen toen
samengebracht
wel het besef
dat zij deel waren
van alles wat nog rest…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Opnieuw beminnen.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.012 Ik ben sprakeloos,
ik behoor te zwijgen,
ik besef het, maar woorden stromen,
niet te stuiten,
als een waterval over mijn lippen,
ik snak naar adem nu,
hoor mijn hijgen
het zijn loftuitingen mijn liefste,
ik raak van jou buiten zinnen
ik hou van je, ik bewonder je.
Blijf bij mij,
en ik zal je elke dag
opnieuw beminnen.…
Vlucht 1951
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
870 Aswoensdag,
hoe zwaar het kruis te dragen
op deze dag
wanhoop en tranen
hart getroffen
besef komt in vlagen
zoveel gewonden naast
doden op hun laatste vlucht
de woorden van de man,
die weet dat het einde nadert
leggen de adem stil…
dat je leeft
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 boodschap me niet
over jouw laatste kerst dit jaar
ik wil het, hoor je, toch niet horen
alsof je de dood nu al binnenlaat
begin deze keer niet over het duister
en kom me niet aan met het leed
van oorlog en honger en zorgen
kom alsjeblieft met je warmte
ik kruip dicht tegen je aan
en besef godzijdank dat je leeft…
Alles is er al
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
607 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor de piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen,de
jaren schouder aan schouder in een
besef dat tijd niet bestaat, worden
alleen rijpende gedachten ouder…
Onomkeerbaar
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.258 Het is raar om terug te wensen
Wat je vroeger hebt gehad
Wat je toen niet echt waardeerde
Wat een rijkdom je bezat
Het is raar nu te begrijpen
Hoe ondankbaar je toen was
Hoe gemakkelijk je leefde
Dat besef is er nu pas
Het is vreemd te moeten zeggen
Dat wat je toen had dat was goud
Het toont lef te kunnen zeggen
Wat ik opgaf
Dat was fout…
droom
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.076 zo vaak zo veel ben jij daar even
zo vaak zo veel kan ik het kwijt
want het valt me zwaar dit leven
heb vaak geen besef meer van omgeving of tijd
zo vaak zo veel droom ik van veel beter
zo vaak zo veel niets meer zoals nu
jij bent weg en dus interesseert me niks voor geen meter
ben ik niks een nada individu…
ik spreek tot het labyrint
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
690 wat gebeurt er, wat blijft me over
als de vanzelfsprekendheid van leugens
naar buiten rolt
als er niet meer gezongen wordt
en dat besef mij naar binnen lokt
om een eigen dood te sterven
is er nog een grotere stilte
dan de waarheid
wanneer de betekenis van leegte
een stem krijgt
druppel bij druppel
opengesperd
geërfd
in een…
Eenheid tot waarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Deeltjes gevormd tot één grote
als woorden uit letters
die kleine gedachten
vormen tot geniale
vindingen
in besef van eigen
geringe waarden en samen
opbouwend steunende pilaren zijn
van wat eens de mens ten dienste is.
Maar nóóit in eigenwaarde de ander kan missen!…
de tijd op zicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 het heeft iets behaaglijks
wanneer ze branden
de kaarsjes in december
lichtpuntjes als houvast
op de valreep van een
bijna verlopen jaar
straks op de weg terug
naar het licht
wanneer de kaarsjes doven
weten wij ons gesterkt
met het besef dat we toch
in het licht blijven geloven…
Quo tendis?
snelsonnet
4.9 met 10 stemmen
819 De PVV kan ieder slag benutten:
Want voor een post in ons vers kabinet
Wordt elk moreel besef zó weggezet…