inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69009):

Notre-dame en haar gargullen.

Zie die triestige fleurons!
Een verschroeiende vlam
verweesde Notre-Dame.
Nog slechts nat verkoold hout,
gesmolten klokspijs,
en zwart en roze gebrande stenen.
Echt fout!
Zo 'n droevig Parijs...
Een drieste stamp tegen de schenen.
't Was die dansende vlam die er grapte,
en met de rapte, al d' aloude balken weghapte.
Komt er dan nu een robotvieringstoren?
Zal deze pin akelig zijn?
En, o ja!
Er kwam een ezeltje dat zich strekte.
Er waren geelhesjes die er bekten...
Er zijn toch werkers allerhande allooi,
die knap willen kappen haar tooi?
Maar wordt het wel weer als weleer?
Er is een roos nodig voor de vensters,
ook een borst voor de weringen,
een beer nodig als steun,
een gat om te galmen,
en fijne tirlantijnen zullen er misschien verschijnen.
Maar smullen de gargullen wel de prullen en de krullen van die hedendaagse snullen van knullen,...
of zullen ze rouwen en spouwen en wenen
om weeral die drieste stamp tegen de schenen?

... Gargullen: eigen woord voor Gargouilles, eigenlijk gorgelmuilen, waterspuwer of spouwers in
vaktermvolksmond.

Fleuron: kruisbloem, topornament van een pinakel.

Klokspijs: legering, het mengsel van koper en tin dat men gebruikt om klokken te gieten.

Vieringstoren: toren in de viering, op het dak daar waar de vier daken namelijk die van het koor, het
schip en de twee daken van het transept samenkomen.

Emmanuel,
(Restaureerde aan tal van kerken en oude gebouwen waaronder OLVrouwkathedraal Antwerpen, St.
Romboutstoren te Mechelen.) ...

Schrijver: Emmanuel Verreydt, 3 mei. 2019


Geplaatst in de categorie: humor

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 55



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)