1295 resultaten.
Scherven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
757 Jouw sterven
de klap was hard
de duisternis
zwarter dan zwart
mijn hart brak uiteen
in talloze scherven
Ik ben begonnen
de scherven bij elkaar te vegen
kom ze werkelijk overal tegen
ik pak ze op, stuk voor stuk
want elk klein scherfje
brengt weer een stukje geluk
moet mijn hart opnieuw vorm geven
voor de rest van mijn leven…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
506 mijn moeder was afwezig
mijn vader was er evenmin
alleen ik was aanwezig
ik was er niettemin
ik had een boek
een boek met sprookjes in
zo begon mijn leven
een sprookje met een gat erin
een gat van duizend dromen
‘t leek goed te gaan alleen
alleen op eigen benen
alleen, ik was alleen
toen kwam die breuk
die breuk die alles brak
mijn…
Die ogenclaim
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
346 je keek
mij aan ik
stond perplex
je ogen braken
mij niet maar
slaan mij diep
onderzoekend gade
ik hoorde het zacht
fysiek geluid van
vele stemmen
ver onder de huid
die wachtend bij
corona horen met
hoge koorts
jij hebt mij nooit meer
losgelaten altijd was
er die ogenclaim
als lief behoed-
en zorgzaam tegen
alle gevaar want…
Uitbraak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
277 Dieren zijn dieren
ook in het paradijs
waren ze niet veilig
voor elkaar, maar
toen kwam het kwaad:
de meedogenloze mens
voor wie zelfs de slang
moest vluchten
wegens een rijpe appel
aan de boom waarin
hij danste
De tuin was al gauw te klein
voor de mens, hij brak uit
en trok de wereld in
trok sporen
van vernieling
om de hoogste…
met ijzige blik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.839 hij pakte geluid
wrong emoties eruit
mat zinnen af
voelde de klanken
met ijzige blik
smeed toen de woorden
keihard in je gezicht
hij brak dat
wat hij wilde
zonder een toon
wanklank was
wat je hoorde
je verstilde en zag
uitgemeten zijn hoon
je bent niet verslagen
hebt alles verdragen
het viel van je af
in het breken
ben je veranderd…
ongestemde stilte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.087 dat stilte was
wat hij niet las
in haar ogen
brak hem op
bezweet in angst
vele jaren lang
hoorde hij haar
schreeuwen
vocht’ge ogen
roerloos gelaten
diepe meren
stilte in haar
was nooit
in hem gestemd
vergeefs ook
het temmen
van stromen dromen
z’n onbegrepen
van in haar hoofd
zo werd
de kwelling van
zijn dagen
gekweten…
Vergeten zal ik je nooit
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.439 Je hebt me gewoon afgewezen
en koel aan de kant geschoven
dat zou voor mij het beste zijn
maar toen kon ik dat niet geloven
Je weet niet wat het met me deed
mijn hart brak in duizend stukken
zelfs mijn gevoel liet me in de steek
en tranen waren niet te onderdrukken
Achteraf gezien is het toch wel beter zo
mijn hart wordt nu met ware liefde…
Kertst(mis) met Sin-dy
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.108 vanaf dat moment
brak mijn laatste stukje hart
en kreeg ik eindelijk
een rotshart kloppertje…
Ik wacht bij haar
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.676 De grind die in haar adem brak
is van het nachtpad weggejaagd.…
Ruraal
gedicht
2.8 met 23 stemmen
11.515 Er hing een kraai in de lucht
toen je me brak
toen je me stak met het touw
dat klom als ik zong
bij de buren huilde een kalf
met scheurende uithalen
om zijn moeder
en ik lag in duizend delen
tussen de melkplassen
die in het blauwe uur
jouw kleine huis besluipen.…
In teder gaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
704 soms knaagt
er iets aan geven
stukjes die zijn
blijven leven
uit een schijnbaar
onbegrensd moment
zag je ogen
voelde handen
samen hebben we verkend
in teder gaan
elkaar verwend tot
we in passie braken
op de hoogste tonen van
kristal kleurden regenbogen
in het scherven ruimen
kwam ik ze weer tegen
de stukjes leven die
ondanks alles…
gevouwen handen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.130 kiezeltuin
bleven verkreukeld op de grond
davidssterren liggen
de dromenman verborg ze nooit
's avonds voor het slapengaan
noemde hij al hun namen
bracht de punten
naar zijn mond
maar altijd kwam
in elke nacht
prikkeldraad terug
rond zijn hart
de man vlocht naaldgras
door hun haren
herdacht het lichaam
dat geen meisje werd
toen brak…
Geklopte hartslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
731 nimmer braken golven harder
dan in de branding van vandaag
klotsend als een wilde hartslag
tegen een onverzettelijke geraamte
bij elkaar gehouden door wilskracht
maar ze laten sporen na
onuitwisbaar fel getekend
in gebroken dromen
soms tijdelijk verblekend
door lichte waakzaamheid
geen gedachte zal zich verslapen
door vermoeidheid van…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 zij ligt verloren
op het verdronken land
zoekend naar sporen
van de zee op het strand
de baleinen snijden zinledig diep
een dodelijke staart geeft de laatste zwiep
met brak water spuugt uit het middenrif
een lijfeigen Jonas op het klif
verdwaalde een walvis op de vloedrand
als een zeewaardige verwant
zoekend en sporend
van…
De dag dat de moffen kwamen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
839 De dag beloofde stralend veel
zon en warmte, ontluiken van
groen en nieuwe liefde - die dag
in mei midden in de lente
Plots was het witblauw besmet
met schaduw van metalen
roofvogels die hun klauwen
in zijn geheugen prentten
Zeventig jaar geleden braken
ze zijn bestaan, namen ze
al zijn geliefden uit zijn leven,
over dat spoor via…
Lef en moed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
664 Dwars door duisternis brak het verlangen
naar lichtwording.…
Het doldriest onbesuisde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
488 het water strakte
onder striemende woorden
bevroor tot ijs
voor hen die ze hoorden
scherp spiegelden
sterren de waarheid
in het zwart oppervlak dat
feilloos gerechtigheid zag
waar vergeving
al in rietkragen ruiste
verwarmde zon
het doldriest onbesuisde
brak langzaam het ijs
smolt wrevel en ergernis
in rimpelloos verdwijnen zo
dat…
Bloemetjes en bijtjes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 Ik broedde liever
op een duivenei
uit de boom
tot ik er ‘snachts
op ging liggen
en het brak.
Wij leerden in
de praktijk dat
je niet sterft van
andermans spuug,
en een bevrucht ei
soms bezweek.…
Badkuip
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
882 Een talentloze kwek
die op een boze dag uitglee
in bad en haar nek brak
(en dat is echt waar).
Op weg naar de uitvaart gniffelden
we wat. Roland vond dat ongepast.
Niemand was er.
Maxime liet niets na dan treurigheid
en niemand die de treurigheid ontkennen
kon. Ze was een jaar of 50.…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
In fases gestremd
gedicht
3.2 met 13 stemmen
9.073 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan brak…
De winter van mijn hart
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
847 ik vond je
in de winter
van mijn hart
beademde
je vleugels tot het
ijs heel langzaam brak
zag je sprieten
rekken en de kou
uiteindelijk vertrekken
nu toon je
lentekleuren in de
warme geuren van mijn hand
bent klaar om
uit te vliegen en naar
onbekende oorden te gaan wieken
ik geef je zon en al
mijn liefde mee zoek het land…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog, de antwoorden
je droeg mijn lijf, wit en bladwijzend
tot er iets brak…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 ik was nog warm
van ons bed toen jij
met stenen tafelen
de liefde brak
verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier…
Duivels
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.636 De geur van zwavel waarvan ik braak
doordringt nu heel mijn wezen.
In jouw ogen staat de wraak
nu duidelijk te lezen.
Ik schreeuw het uit en ga tekeer,
niets kan me nog helpen,
te laat komt het verweer,
het bloeden niet meer te stelpen...
Mijn ogen open, ik kijk opzij,
de nachtmerrie is weer voorbij.…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…