14122 resultaten.
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
het ontelbare
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
679 we tellen de daden
de dagen de doden
de sporen de wonden
in het landschap tot
mouches volantes zich
als zwarte dansende
sneeuwvlokken ontvouwen
en het uitzicht verblinden
we tellen tot tien en terug
werpen een kleurrijke lap
over het land zwijgend
bedekken we het ontelbare…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
bij titanium daglicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 dan lijkt ‘s ochtends de marmeren hemel op een heengezonden doorzon
is er overal gelijkenis met toekomstige oertijd, stilgevallen in een slot van zilvervlies
bomen zijn kaal maar weten zich spoedig omarmd
het landschap luistert nauw, stemmig onder begeleiding van vogels
de kenner weet welke, de argeloze toehoorder verzet zich nergens tegen…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 en late regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch daar terug in het leven val
waar jouw licht het landschap…
Vrij landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Het landschap neemt de vrije hand
van de schilder mee in haar zonnebad
verfstreken kenmerken specialiteiten
die in het groen zo vruchtbaar zijn
oker zijn de dromen van de oude man
zonneschijn op het eelt van zijn hart
een zandpad kronkelt zich in vergezicht
zijn blote voeten voelen warm
nu wordt het tijd voor een groots gebaar
een kleur…
Maaisel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
561 Het landschap golft
deint als een lome zee
neemt meidoornhaag
en geel van maaisel mee;
de tegen fietser groet
met een bezonken blik
bezig met zijn eigen ik.
Op het grasland gaat het paard
er speciaal voor staan,
heft dan onaangeroerd de staart
en laat voor camera en veulen
haar tot drol gedraaide
maaisel gaan.…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
Archaeologisch
gedicht
3.3 met 53 stemmen
13.491 Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.…
"VAN BINNEN"
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 'Van binnen'
is hij schilder
Met penselen,verf
en schilderslinnen
Hij zet het landschap
naar zijn hand
Van luchten...
raakt hij buiten zinnen
Ruwe rauwe strepen
het zwerk...donkerblauw en zwart
Hij valt niet
te stuiten
Herkent de smart
van zotte zomerdagen
Van binnen
is hij schilder
Soms...
komt het naar buiten.…
geschiedenis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
616 wie weet nog hoe onze ouders
dit landschap zagen...…
Stekelzoete droom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
929 In dit landschap in deze wereld
waar alleen de stilte echo’s achterlaat
van bloemengeur en maneschijn
klinken sombere gedachten
als pogingen tot wanklank
Laat me nu maar liggen hier
in dit bed vol donkerrode rozen
verdrinken in hun zoete geur
want wat valt er nog te wensen
behalve die dorens uit m’n vel…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
buien
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.146 ik ben het weer
ik kan dagenlang regenen
en dan opeens heel erg droog zijn
soms hang ik als dikke mist in het landschap
om daarna heerlijk helder te zijn
soms maak ik je vrolijk
soms maak ik je treurig
soms voel je mijn hitte op je huid
maar altijd ben ik warm
- al voel je dat niet altijd -
ik ben het weer:…
Ommekeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.862 Er zijn nog steeds geen dagen
dat ik niet meer met je spreek
nog altijd dwaze vragen
waarom jij toen bezweek
Het landschap wordt wel lichter
nu zacht de tijd verstrijkt
ben nu een and’re dichter
vreemd hoe een dood verrijkt
De waarde van materie
vermindert elke dag
vooral nu ik veel meer zie
in elke blijde lach.…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Oogwenk
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
452 Soms is het plotseling stil
zomaar
stil
héél stil
je kijkt
luistert
en hoort
niets
helemaal
niets
dan
een aanzwellend geluid
het landschap lijkt open te scheuren
de natuur doet voorzichtig een stapje terug
dan is het weer stil
plotseling
zomaar
stil
héél
stil…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 De lucht smelt als was
onder de hitte van de zon
en stroomt over
het sidderende landschap.
Ik beweeg me vertraagd
en op rekkende benen
door de roze massa
van de namiddag.
Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 De sneeuwzee heeft zich
in het landschap neergevlijd,
de slaperdijk is sepia getekend,
sneeuwkoppend buigen bermen
over kratervormig ijs.
Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
braak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 zover je kijken kunt geen zicht,
de stoppels op het land in onveranderd licht
vol kleurloos onvermogen
onkreukbaar boven ruwe aarde
richt onverrichter zake deze zon
haar warmte tot bij mij, want nu
het landschap niet meer verder kon
begint de wake dichterbij
het voorjaar leeft al
in haar ingeschatte waarde…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 een onbewolkt landschap rukt zich los
van bodem en ziel, als een naaldhak
door de eindeloze rij uren van het bos
zaterdag, zondag, of voor het gemak
oneven of verweven met alle dagen;
droge aarde berooft zich van schatten
ontdoet zich van antwoord op vragen
die reizen zonder weg terug bevatten…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
De muziek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Overstromende tederheid
wast het landschap schoon.
't Is springtij vannacht,
vanwege die maan:
Ondoorgrondelijkheid
waar ik daar wil gaan.
De zee en de rivier,
zij stromen in mij.
Is haar diepte mijn diepte?
Ik voel me onpeilbaar,
onbegrijpelijk alleen.
gd…
scheppend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 het schrijvende
diepe zelf verkent
een denkbeeldig
onmetelijk landschap
het tekent beweging
een gevleugeld tweespan
dat het witte en zwarte
paard gaande houdt
het krast op wit tot het
zwart tevoorschijn komt
het hoort hoe Thor over
de rooie gaat
het schrijvende
diepe zelf
schrijft zich los
van de ander…
Onstwedder Holte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
480 Onstwedder Holte
glooiend wijd
machtige stuwwal
uit de IJstijd
Onder de wolken
die ik zie
is het landschap
pure magie
Aan de Holte
aan de straat
een huisje
waarop staat
'Zadowolony'
als je het niet weet
neem Google translate
Pools voor 'tevreden'
Opbollende akkers
zonneschijn
in dit toverlandschap
kan ik ook
tevreden
zijn…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…