6179 resultaten.
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 O Lenteroos, hoe zijn uw bladen
Dus slap, hoe hangt u 't hooft zo neer,
Dat koorts, met zilvren dauw beladen,
Kon strijken aller bloemen eer?
Waarom is schoonheid juist zo teer?
Waar is dat blozend rood geweken,
Dat aangename rozenbloed,
't Geen eedle zielen kon ontsteken,
Om uwe waarde, in minnegloed?
Waar vliegt dat heen met…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Wanneer zal de ure zijn, dat gij als bruid
Met mij zult staan in wit-satijnen kleren?
"Wanneer de stromen naar hun bronnen keren,
De raaf het lied der nachtegalen fluit."
Had gij mij dan niet lief in vroeger tijd,
Was dan Uw hart niet naar mijn hart genegen?
"Mijn hart was vól van U, maar heeft verkregen
Tot loon alleen leed, leed in eeuwigheid…
Sarlotteken.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
851 O, als ik u zacht in mijn armen neem,
lief zotteken,
En weet-je voor ons niet een hutje van leem,
Sarlotteken?
Jochei, jochei,
een hutteken in de hei!
Uw oog is zo bruin en zo zoet als zeem,
van 't potteken.
En weet-je voor ons niet een hutje van leem,
Sarlotteken?
Jochei, jochei,
een hutteken in de hei!
Van liefde de valheid…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Wie op de spiegel drijft weet niet, wat hij moet denken
Of onder boven is, nu boven onder schijnt,
Want heel de gladde wand, die in het meer verdwijnt,
Staat met zijn dennenlast in ’t zonnelicht te wenken.
En waar de wateren de groene kegels drenken,
Volgt ’t oog, diep in het nat, de duidelijke lijn
Van uitgestoken tak in water-zonneschijn,…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 De moede zonnewagen
Staat vrachtloos, d' avondzon
Zinkt in de westerpekelbron.
Aldus ontglippen ons de wentelende dagen.
De star der Mingodin
Ziet d' eerste op 't aardtrijk neder.
Mineias dochters vliegen weder:
Ook spant de stille Nacht zijn zwarte paarden in.
Wij zien de schemeringen
Verdikken, waar we staan.
Alrede heft…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Hoe lacht ons met vernieuwde glansen
De zon, die ’t al met vreugd vervult,
Terwijl zij de Oosterkimm’ verguldt,
Weer vrolijk toe van ’s Hemeltransen.
Aurore ontsluit, in ’t geel gewaad,
Met ving’ren, juist van verwe als rozen,
Terwijl haar zachte kaken blozen,
De poorten van de dageraad.
Nu schijnt het veld opnieuw herboren,…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Hij komt met geruisloze vleugelslag aan,
De donkerlokkige knaap,
Hij staart met zijn peinzende ogen mij aan,
De dromen-brengende Slaap.
Hij vouwt om mijn peluw zijn wieken wijd
Met loom gebogene lijn
En over mijn voorhoofd zijn adem verglijdt
In schaduw van maneschijn.
Dan aan mijn legerstee zet hij zich neer,
Het hoofd in de handen…
Apentroost.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
919 Een aap had met veel zorg en zwier
Als pronker zich gekleed;
‘Nu schijn ik,’ sprak hij, ‘toch geen aap
Voor iemand die 't niet weet.’
Hij pakt met moed het spiegelglas
Met beide poten op:
Maar hoe hij kijkt - hij ziet nog steeds
De oude apenkop.
Hij draait de spiegel links en rechts,
‘'k Ben netjes!’ sprak de knaap,
‘Mijn frak…
De tuinman
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.183 .
------------------------------
Verzamelde gedichten (1990)…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen
In held'rer zon neersprankelende glansen;
De wolken varen rustig langs de hemel,
In bos en water krielt een nieuw gewemel.
De koude luister van de winter vluchtte,
En alles bloeit wat eens zijn nijping duchtte;
Zacht worden blaad'ren door de wind bewogen,
De bonte weide lonkt met schitterogen…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 't Kind schiet uit een zachte slaap;
Verre stormen huilen.
- Moeder, is 't de wind die ruist?
Moeder, is 't de zee die bruist?
Waar zou vader schuilen?
- Meisje, o! heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag henenvaren!
- Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend…
Het Vlaams studentenvolk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
975 Hoerah! ’t Vlaams studentenvolk,
Laat ons zingen,
Wij, Vlaanderens hope, wij Vlaanderens kracht!
Vooruit! en sluit de Gildekringen,
Spijts ‘t wijze volk dat met ons lacht!
Hoerah! ’t Studentenvolk!
De Vlaming stond de Wale na te apen,
Vlaanderens verleden scheen een toverwolk;
Vlaanderen wierd de doodslaap te slapen
Maar dan ontwiek ’t…
spinnenwebben van moeheid
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.887 spinnenwebben van
moeheid dragen over
grandioze zeeën zijn
ellendig hart. en toch
zal alles zo blijven…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 Door de kruitwolk en des slagvelds gruwelen,
zoekend stapt de Non waar hulp en troost biên.
Bloedig stort alom de krijgsman neder.
Lijk een engel komt zij toegevlogen,
knielt, verzorgt hem, biddend of met zoete
woorden hem vertroostend, helpt hem sterven...
Ginter verre donderen de kanonnen,
spuigend. - Stervend stort de maged neder. -
Ruiters…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 (EEN WOORD in 1859 en 1860)
Een fonklend samenbroedsel
Van vrijheid en van dwang,
Bij zucht naar prikklend voedsel
Het vuur van drift of drang.
Veel hoofden vol confusie,
Veel harten vol van spijt:
Bij eeuwen-oude illusie
Weer d' eeuwen-oude strijd.
't Gewicht der wetenschappen
Door wonderen geleerd;
Na politieke klappen,…
Holland.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.400 Zie 'k Holland weer met zijn bestraalde vaarten,
Rivieren blankend tussen 't spichtig groen,
Waar, in de glorierijke zomernoen
Goude' iris, tussen riet en paardestaarten,
En 't brede bloemscherm 't daglicht zingen doen,
Dan doet er in mijn ziel een zaal'ge klaarte
— Zoals de zon stijgt trots uit wolkgevaarten —
Der Schoonheid blijde wederkeer…
IN DEN VREEMDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.948 Zo klonk ze nimmer nog me in 't oor, —
Zo rein, zo roerend nooit, als hier
1k laat er Grisi's zangen voor,
Manzoni's gulden lier.
't Is of dat vriendlijk spraakgeruis
Me in toverdraden wart;
'k Zie beelden zweven, teer en kuis,
Voel oude vreugden, zoete smart ....
Ik denk aan zoveel liefs te huis ,
En 't wordt me week aan 't hart.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach! nimmer…
Avond op het Forum Romanum
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 De Nacht is komend met een heir van dromen;
Zij volgen mee met wijd-geopende ogen;
Ver van het Westen af kwam zij getogen,
In 't vreemd blauw kleed met brede zwarte zomen.
Daar de verzoenlijke Avond lag in vrome
Gepeinzen neer, op hare arm gebogen,
In licht opaal en klaar goud onvertogen,
En zag nadenklijk naar 't verloren Rome...
Laag…
Aan alle de KAPITEINEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 Aan alle de KAPITEINEN
In deze zeeslag doodgebleven.
O dierbare Offeren de Vrijheid opgedragen,
In wie een fier gestarnt de krijgslust had verspreid,
Die, zelver nooit versaagd, door wijze moedigheid
De stoutsten voor u deed versagen:
Men kan aan ieder Held geen stoflijk pronkbeeld wagen,
Maar zo de gunst mijn pen door vleikunst niet…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.
Op…
Idylle
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.468 En is het daarbuiten ook donker en koud
En droevige wintertijd,
Mijn lief, 't is lente om mij heen,
Nu ge in mijne armen zijt.
En schijnt ook geen ster door de grauwe mist
En huilt ook de storm door de nacht -
Ik schuif de armstoel bij het vuur,
De zetel van 't voorgeslacht.
Blond meisje met uw rozenmond,
Kom, zet u op mijn knie,
Vertel…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilv'ren bloesemkronen,
Aan d'einder: 't scheem'rend…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 Zwijgend en als uitgestorven
ligt het dal in winternacht.
In haar kleed van blanke vlokken
sluimert de aard, zo diep, zo zacht.
Aan de klare sterrenhemel
gaat de maan haar stille gang.
In haar schijn ligt daar de vlakte,
scheemrend, als een maagd zo blank.
Uitgegaan is 't laatste lampken
dat van ver u tegenglom.
Onder witbesneeuwde…
Op Iemand.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
3.972 EERSTE BOECK
DER PUNTDICHTEN.
Op Iemand.
Een dubbel onverstand heeft over u gebied:
Een weet-niet zijt gij, vriend, en gij en weet’et niet.…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Geen najaar nog, maar in zijn volle zomer
Strekt zich voor mij het land des Levens uit;
Na 't blanke bloemscherm voor de jonge dromer,
Rijpt voor den man 't geboomt zijn vroegste fruit.
Veel donkre dalen liet ik stijgend achter,
En 't morgenland, dat diep teruggeblauwt:
Een werelds paradijs, waar zacht en zachter
Kleuren vervloeien en het licht…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 Het vlas staat in de blom,
Al groen en blauwig;
En 't windje vliegt er om
Zo vleiend lauwig.
De herels rechten flinks
Hun tere topkens,
En keren, rechts en links,
Hun kleene kopkens.
Hoe zot en preuts ze zijn,
Elk met zijn vaantje
Van hemelblauw satijn
Op 't groene staantje!
Hier beet een bruine bie;
En ginder…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 't Luchtwindje waait langs paarse Mei-seringen,
Langs wilde roos en geurige jasmijn:
En over alles speelt de zonneschijn;
Uit windselen komen knop en bladeren dringen.
Dauw, bloemen, jeugd en tranen zijn de dingen,
Waardoor men lijdt, maar zonder hartenpijn;
Omdat in elk een jeugdig vogelijn,
Van 't voorjaar af tot 's winters, zit te zingen…
VERSCHIET
poëzie
4.5 met 2 stemmen
958 Grijze torens
staan als horens
van de neergevleide stad,
en ik peize
welke wijze
ritselt in het popelblad.
‘k Wou wel gâren
op mijn snaren
wat daar doemt uit nevelrag,
en te noene
boven ’t groen
zingzoemt in de zomerdag.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Muisstil daalt de nacht op aarde
dooft elk al te scherp geluid.
Vlakt de lijnen, diept de schaduw,
veegt de verven alle uit.
Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt,…